واقعيتي كه در سالهاي اخير شاهد بودهايم، ضعف تيم ملي در نتيجهگيري در غياب سه چهره شاخص و بدون جايگزين اين تيم يعني صمد نيكخواه بهرامي، مهدي كامراني و حامد آفاق اسلاميه است، به گونهاي كه تيم ملي در غياب هر يك از اين سه بازيكن با مشكلاتي جدي روبهرو شده و بازيكنان جايگزين، به هيچوجه نميتوانند هماهنگي و هارموني مناسب را به تيم بازگردانند.
بازگشت به آنچه در بازيهاي آسيايي گوانگجو گذشت و همچنين بريده شدن نوار قهرمانيهاي تيم ملي ايران در آسيا و در نتيجه ازدسترفتن سهميه المپيك بيش از عوامل ديگر، به فاصله زياد بازي نفرات جايگزين با اعضاي شاخص تيم ملي بسكتبال ما مربوط ميشود طوري كه اگر روزي يكي از اين بازيكنان بنا به دليلي مثل مصدوميت نتواند در تركيب تيم ملي حاضر باشد تيم ما با مشكلات زيادي روبهرو ميشود جدي برخورد ميكند چه برسد به آن كه همزمان سه بازيكن و شايد بازيكنان شاخص ديگري مثل حامد حدادي، ارسلان كاظمي و... نيز با مصدوميت روبهرو شوند.
با توجه به اين كه بروز صدمات ورزشي، امري كاملا شايع و متداول براي بازيكنان به شمار ميرود و تنها با اتخاذ تمهيدهايي نظير استراحت، بدنسازي و تغذيه مناسب ميتوان احتمال بروز آن را كاهش داد، تنها راه صحيح و اصولي براي رفع چنين دغدغهاي انجام كارهايي زيربنايي و فراهم كردن بستر مناسب براي رشد پايههاي بسكتبال و تامين هرچه بيشتر نيروهاي شاخص و كيفي است.
در حقيقت، بسكتبال ايران بايد داراي چنان تداوم و آيندهنگري باشد كه درخشش و تلالو آن منحصر به تيم ملي و نسل فعلي بسكتبال و آن هم چند بازيكن شاخص و بدون جايگزين نباشد.
اين كار مهم كه با محوريت اجرايي فدراسيون قابل تحقق است بيشك، بدون همكاريهاي فرابخشي و ازجمله برنامههاي كلان توسعه ورزش قهرماني در وزارت ورزش، ممكن نخواهد بود.
