لوکاس راهب به همراه شاگردش از دهي مي گذشت . پيرمردي از او پرسيد : اي قديس، چگونه به خدا برسم؟
لوکاس پاسخ داد:خوش بگذران و با شادي ات خدا را نيايش کن و به راه خود ادامه دادند.
کمي بعد به مرد جواني برخوردند.
مرد جوان پرسيد: چه کنم تا به خدا برسم ؟
لوکاس گفت: زياد خوش گذراني نکن.
وقتي جوان رفت، شاگرد از استاد پرسيد: بالخره معلوم نشد که بايد خوش بگذرانيم يا نه ؟!
لوکاس پاسخ داد: سير و سلوک روحاني مثل گذشتن از يک پل بدون نرده است که روي يک دره کشيده شده باشد . اگر کسي بيش از حد به سمت راست کشيده شده باشد مي گويم به طرف چپ برود و اگر بيش از حد به طرف چپ گرايش داشته باشد، مي گويم به سمت راست برود . اين باعث مي شود از راه منحرف نشويم و در دره سقوط نکنيم .
پندها:
در زمينه عبادت و بندگي خداوند متعال اعتدال لازم است. اگر چه هيچ تلاشي نمي تواند حق عبوديت و بندگي را آنچنان که شايسته خداوند است ادا کند، ولي نبايد شخص مسلمان به گونهاي باشد که در برخي از مقاطع زندگي، همه نيرويش را صرف عبادت کند و در مقاطع ديگر اصلاْ حال و حوصله و رمقي براي عبادت نداشته باشد.
پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله فرمود:«اين دين محکم و متين است. پس با ملايمت در آن درآييد و عبادت خدا را بر بندگان خدا با کراهت تحميل نکنيد که در اين صورت مانند سوار درماندهاي هستيد که نه مسافت را پيموده و نه مرکبي به جا گذاشته است.»
افراط و زياده روي در عبادت موجب خستگي روح و بي رغبتي نسبت به عبادت و گريز از آن مي شود. امام صادق عليه السلام در روايتي، داستان مسلماني که همسايه مسيحي خويش را مسلمان کرد ولي بر اثر وادارکردن او به عبادتهاي سنگين، يک شبه او را از دين خارج ساخت، بيان فرموده است.
مهم مداومت بر عبادت است، اگر چه مقدارش کم باشد.
در روايت است که کار ِکم ولي پيوسته از کار ِزياد ولي ملالآفرين بهتر است. در عرفان نظري نيز يکي از شرايط سير و سلوک و رسيدن به خدا، رفق و مدارا معرفي شده است، که معناي خلاصهاش اين است که سالک نبايد در مقطعي تمام توان و انژري خود را صرف ذکر و ورد و عبادت کند و در مقاطع ديگر خسته و بي رمق باشد و هنوز به سر منزل مقصود نرسيده، از ادامه سفر باز بماند،و حتي نسبت به سير و سلوک بدبين و بياعتقاد و بيعلاقه شود.
رهرو آن نيست که گه تند و گهي خسته رود / رهرو آن است آهسته و پيوسته رود
چگونه به اعتدال برسيم؟
سه شخص به خانه هاي زنان پيامبر صلي الله عليه وسلم آمده از عبادت پيامبر صلي الله عليه وسلم پرسش نمودند. چون بر ايشان گفته شد، گويا آنرا کم شمرده گفتند: ما با پيامبر صلي الله عليه وسلم چه مناسبتي داريم، در حاليکه گذشته و آينده شان بخشيده شده؟
يکي از ايشان گفت: من هميشه در تمام عمر تمام شب را نماز مي گزارم.
ديگري گفت: من تمام عمر روزه ميگيرم و سومي گفت: من از زنها دوري گزيده و هرگز ازدواج نمي کنم.
رسول الله صلي الله عليه وسلم آمده فرمود: شما همان کساني هستيدکه چنين و چنان گفتيد؟ اما بخدا سوگند که من از همهء شما از خدا بيشتر ترسيده، و از همهء شما پرهيزگارترم. و من هم روزه مي گيرم و هم نمي گيرم و نماز مي خوانم و خواب هم مي شوم و زنان را به نکاح ميگيرم، و کسيکه از سنت و طريقهء من اعراض کند از من نيست.
از نظر اميرمؤمنان علي(ع) انسان مي بايست زندگي خود را در طول روز به سه قسمت مساوي بخش كند، يك سوم را به عبادت، يك سوم را به كار و كوشش و يك سوم ديگر را به خواب و آرامش اختصاص دهد. اين گونه است كه زندگي معتدل و ميانه اي خواهد داشت.
tajerian.ir
