باتريهاي معمولي شامل يك الكترود مثبت و يك الكترود منفي، دو فلز جمعكننده جريان و يك لايه پليمري جداكننده در ميان آنهاست.
اين پنج لايه معمولا روي صفحاتي قرار ميگيرد و سپس پيچيده ميشود تا در نهايت به شكل يك استوانه (نوع كلاسيك آن) تبديل شود.
اما در اين ميان گروهي از پژوهشگران در دانشگاه هوستون با تركيب رنگهاي متاليك معمولي و مواد ديگر، شكل قابل افشاندن هريك از آنها را ساختند و به اين صورت توانستند با افشاندن اين رنگها روي هم، باتريهايي به ضخامت چند ميليمتر ايجاد كنند.
اين گروه پژوهشي اين باتريها را روي گونههاي مختلفي از مواد معمولي ساختماني و حتي فنجان سراميكي ايجاد كرد تا كاركرد آن در هريك از اين موارد را مورد آزمون قرار دهد.
اين باتريها هنوز قابل مقايسه با باتريهاي معمولي نيست و باتري ايجاد شده روي سطحي با مساحت حدود 1400 سانتيمترمربع، معادل يك باتري معمولي تلفن همراه خواهد بود.
با اين حال اين فناوري هنوز جاي پيشرفت دارد. سرپرست اين گروه پژوهشي ميگويد: «ظرفيت، بازده و كارايي باتريهاي حاصله را ميتوان به طور چشمگيري افزايش داد تا در آينده شاهد توليد صنعتي و در مقياس انبوه آن باشيم.»
قرار دادن اين باتريها در كنار سلولهاي خورشيدي قابل افشاندن ميتواند امكان توليد برق روي ديوارهاي معمولي خانهها را فراهم سازد.
البته اين رنگها هنوز براي استفاده خانگي آماده نيست، زيرا آنها را بايد در محيطي بدون حضور رطوبت و اكسيژن روي سطوحي كه دمايي معدل 120 درجه سانتيگراد دارد، افشاند.
هدف بعدي اين گروه پژوهشي، بهبود اين باتريهاست، به طوري كه هوا و رطوبت سبب آسيب رساندن به آنها نشود و البته غيرسمي و قابل حمل باشد و مصرف يا دور انداختن آنها ضرري را متوجه محيط زيست نكند.
NewScientist - مترجم: صالح سپهريفر
