شیطان کیست؟ ابلیس کیست؟
واژه (( شیطان )) هفتاد بار به صورت مفرد و هجده بار بار به صورت جمع در قرآن آمده است و برگرفته از (( شَطَنَ )) به معنی دور شدن می باشد.
شاطن به معنی خبیث و پست آمده است و شیطان به موجود سرکش و متمرد و بدکار، اعم از انسان و یا جن و موجودات دیگر اطلاق می شود. شیطان اسم عام ( اسم جنس ) است و به هر موجود موذی و منحرف کننده و سرکش، خواه انسان خواه غیر انسان، شیطان گفته می شود. خداوند در قرآن گفته اند :
این چنین در برابر هر پیامبری، دشمنی از شیطان انس و جن قرار دادیم.
ابلیس
ابلیس، اسم خاص (عَلَم) برای موجودی است که از فرمان خدا سرباز زد و از درگاه وی رانده شده. واژه ابلیس یازده بار در قرآن کریم آمده است که در همه ی موارد اسم خاص است. برخی لغت شناسان، ابلیس را واژه ای عربی بر وزن افعیل مشتق از ریشه ی (( بلس )) دانسته اند. باب افعال این کلمه، ابلاس به معنی نومید شدن و گاه، نومید کردن است. گفته اند که نام پیشین ابلیس در عربی حارث و به زبان عبرانی، عزازیل بوده است و چون از بارگاه الهی رانده شد، شیطان نام گرفت. ابلیس، خاندان و گروه و لشکر دارد؛ از این رو موجودی است واقعی نه خیالی و پنداری؛ و با نفس اماره متفاوت است. ابلیس در قلمرو حاکمیت خداوند بوده و پیش از آفرینش انسان به عبادت مشغول بود و آن گاه که از فرمان خداوند سر پیچید از بارگاه الهی رانده شد.