انتظار زیادی از مسئولان ندارم. تنها خواسته ما این است که به ما سر بزنند و حال خانوادههای شهدا را جویا شوند.
جملات بالا بخشي از درددلهای «نرگس پیرویزاده» مادر شهید «بهروز خیرهدست» است.
پيريزاده در گفتوگو با خبرنگار سرویس فرهنگ حماسه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) ميگويد: چهار ماه بعد از حضور پسرم در جبهه هیچ خبری از او نداشتیم. به ما گفتند که اسیر شده است تا اینکه بعد از مدتی خبر شهادتش در روز 27 اردیبهشت سال 1365 به ما رسید. وقتي پيكرش را آوردند جاي گلوله دشمن را بر روي پيشاني پسرم ديدم.
بهروز همیشه به حال کسانی که برای دفاع از كشورمان به جنگ رفته بودند غبطه میخورد. روزی که پیکر یکی از شهیدان روستا را آوردند بهروز بارها زیر لب گفت: «خوشا به حال کسانی که در جنگ شهید شدند».
فرزندم به شدت پايبند مسایل اعتقادی بود و همیشه بعد از برگشت از سربازی بچههای فامیل را جمع میکرد و موقع نماز، نماز را اول وقت و به جماعت برگزار ميكردند. روزهاش هم هيچگاه ترك نشد.
فرزندم مایه تحسین همگان بود و من به داشتن چنین فرزندی افتخار میکنم هر چند که همیشه این احساس را دارم که من لایق چنین پسری نبودم.
چهار فرزند پسر و سه فرزند دختر دارم و بهروز فرزند سوم و متولد اول تیرماه سال 1344 بود که پس از پایان سربازیاش، با میل، علاقه و رضایت ما به جنگ رفت و خوشحالم که به آرزوی خودش که شهادت در راه دین و رهبر بود، رسید.
انتظار زيادي از مسئولان ندارم. تنها انتظار و خواسته ما این است که به ما سر بزنند و حال خانوادههای شهدا را جویا شوند. از مردم هم ميخواهم مثل هميشه به دین اسلام پايبند باشند چرا که بزرگ مردان زمان جنگ برای پاسداری از دین و مردم به میدان مبارزه رفتند. امروز هم ميبينيم که دشمن برای گرفتن همین دین و ارزشهای والای اسلام ،جوانان و سربازان ما را به شهادت میرساند.
متاسفانه پدر شهيد حدود دو سالی است که بیماری قلبی دارد و دو بار سکته قلبی داشته است بنابراين هیچ چیزی از فرزندش به خاطر نمیآورد.
پیکر پاک شهید خيرهدست در روستای "آب لون" شهر لوداب از توابع شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد به خاک سپرده شده است.
