يكي از مشهورترين اين بناهاي تاريخي كه البته به عنوان يك هتل بسيار شيك نيز شناخته ميشود هتل وست بادن اسپرينگ West Baden Springs Hotel در كشور آمريكاست. اين بنا به خاطر داشتن گنبد بسيار بزرگش كاملا از ساير بناهاي مشابه متمايز شده است و بخوبي در ميان ساكنان منطقه شناخته شده است، اين بنا سال 1955 داراي عريضترين گنبد در آمريكا بود و اين عنوان را در دهه نخست قرن پيشين نيز در سطح جهاني در اختيار داشت، ولي در طول زمان اين عناوين را به ساير بناهاي موجود در جهان واگذار كرد، همچنين سال 1974 نام اين بناي ويژه در فهرست آثار و گنجينههاي ملي كشور آمريكا ثبت گرديد و در سال 1987 نيز نام اين اثر به ليست بناهاي تاريخي شهري اين كشور افزوده شد تا اهميت آن بيش از پيش براي مردم بالا برود.
تاريخچه
سال 1778 كه درخواست نمك در صدر جدول درخواستهاي تجاري در كشور آمريكا قرار داشت و به همين علت نيز دولت وقت دستور به ساخت يك بناي ويژه در منطقههاي داراي ذخاير نمك داد و در اين ميان تعداد زيادي از چشمههاي داراي انباره نمك به بناهاي ويژه مجهز گرديدند و فردي به نام جورج راجرز كلارك به عنوان مهمترين فرد در اين اكتشافات نامي براي خود دست و پا كرد، اين تجارت به قدري سودآور بود كه در سال 1832 دكتر ويليام بوولز اقدام به خريد بناي بسيار بزرگي در نزديكي يك چشمه نمك كرد، اين مكان كه سالها بعد به نخستين هتل French Lick Springs تبديل شد در همان سال نخستين بنا را در محيط خود مورد بهرهبرداري قرار داد، اين بنا به علت جاذبههاي مالي و زيبايي منطقه به يكي از اقامتگاههاي ويژه تبديل گرديد كه تا به امروز نيز كاربري خود را به همان شكل حفظ كرده است. در همان دوران كه جنگ آمريكا و مكزيك به اوج خود رسيد صاحب اصلي بنا با قراردادي ويژه و پنجساله طرح شراكت با يك فرد ديگر در ازاي گسترش امكانات اين مركز را به امضا رساند و خود عازم جنگ شد، ولي جنگ در زماني كمتر از دو سال به پايان رسيد و با بازگشت زودهنگام او اين پروژه نيمهكاره باقي ماند و سرانجام دولت آمريكا اين بنا و زمينهاي اطراف آن به وسعت 6/1 كيلومتر مربع را خريداري كرد، بيشتر اين زمين در سيل نابود شده بود و خاك شسته شده آن براي كشاورزي چندان مناسب نبود زيرا اين سيلابها به صورت سالانه و منظم ادامه داشتند، سال 1851 اين زمينها به ميزان 1/3 كيلومترمربع افزايش يافت و درست در كنار بناي اوليه يك هتل ديگر كه بزرگتر از بناي اوليه بود توسط فردي ديگر ساخته شد تا رقابت بين اين دو هتل به شكوفايي منطقه منجر گردد.
سال 1852 بناي فعلي هتل ساخته و به نام Mile lick ناميده شد، ولي سه سال بعد و در سال 1855 به نام فعلي خود يعني West Baden تغييرنام يافت. سرانجام سال 1887 با افتتاح خطوط راهآهن در نزديكي اين بنا ارزش آن بسيار بالاتر رفته و گردشگران بسياري به اين هتل جذب شدند، در اين ميان هر دو هتل با چنگ و دندان به دنبال جذب مشتري بودند و سعي در بهبود خدمات خود داشتند تا با عرضه غذا، فضاي استراحت، امكانات جانبي و... حتي يك گام از رقيب خود جلو بيفتند، در همين دوران بود كه چشمههاي اين دو هتل بسيار مشهور شده و در تمامي كشور شناخته شده بودند و به همين دليل نيز هفت مسير ويژه راهآهن براي دسترسي به اين مراكز تفريحي در نظر گرفته شده بود و تعداد زيادي از گردشگران را به اين محل ميآوردند.
به هر روي با راهاندازي دوباره هتل وست بادن اسپرينگ اين بناي منحصر به فرد به عنوان هجدهمين شگفتي معماري جهان معرفي و اين موضوع شهرت بسياري براي هتل به ارمغان آورد. وجود طبيعت زيبا و جنگلهاي سرسبز در كنار تاريخچه بنا و همچنين چشمههاي آب معدني با كاربرد درماني سبب شده است كه همواره گردشگران بسياري براي بازديد و اقامت در هتل وست بادن اسپرينگ، به اين منطقه سفر كنند.
مترجم : نيروانا حسيني
