پيوندي كه باعث شهره شدن اين باغ چند صد ساله شده است همان قتل معروف تاريخ ايران است. قتلي كه در حمام اين باغ اتفاق افتاد و ناصرالدينشاه، (در سال ۱۸۵۲ ميلادي) صدراعظم خود يعني اميركبير را در آن به قتل رساند.
شايد از همان روزها بود كه درختان آرام آرام خشك شدند و اين روزها «باغ» چندان نام مناسبي براي جمع اين درختان نيست. آيين جشن گراميداشت ثبت جهاني اين باغ كه در هفته گذشته برگزار شد براي دوستداران هنر و ميراث ايراني باعث خوشنودي بود نه از آن جهت كه براي اين باغ نمونه سرور و خوشحالي باشد بلكه شايد مسئولان به بهانه اين گراميداشت نظري به باغ بيندازند و جلوي تخريب سريع آن را بگيرند.
درختان سوگوار باغ، حمام معروف و نم كشيده آن شايسته مردماني نيست كه به بازديد تاريخ پا به اين باغ حالا جهاني شده ميگذارند.
2. ابوالفضل شاهي:احتمالا باغ فين تا چند سال ديگر دو دروغ در دو كلمه خواهد بود اولين دروغ و كم اهميتتر كلمه دوم يعني فين است زيرا اين باغ در تمام ماخذ قديمي به باغ شاه معروف است و تا چند دهه پيش در هيچ سند و مكتوبي جايي به اسم باغ فين پيدا نبود. اين باغ، كاخ شاهان متعدد از در طول چند قرن بوده است كه پرشتاب و در پي هم در عبور از طول تاريخ و عرض ايران چند روزي در آن اتراق ميكردند و هر شاهي نقشي و يا بنايي و يا درختي در آن كاشته است. دروغ دوم و مهمتر كلمه اول يعني باغ است كه ديگر نيست. زيرا كه تا امروز بيشتر از نيمي از سروهاي آزاد باغ به رحمت خدا رفتهاند و باقي مانده هم در فراق دوستان چند صدساله و تازه در گذشتهشان در حال مردناند.
سرو آزاد سروي است كه شاخههايش راست باشد. سروي كه راست رود و آن را به اين اعتبار آزاد گفتهاند كه از قيد كجي و ناراستي و پيوستن به شاخه ديگر فارغ است و بعضي گويند هر درختي كه ميوه ندهد آن را آزاد خوانند، چون سرو ميوه ندهد آن را آزاد خوانند و جمعي گفتهاند هر درختي را كمالي و زوالي هست چنانكه گاهي پربرگ و تازه است و گاهي پژمرده و بيبرگ و سرو را هيچ يك از آنها نيست و همه وقت سبز و تازه است.
