|
گاوزبان (Borage)
|
| ◊ تركیبات شیمیائی |
| ◊ خواص داروئی |
| ◊ مضرات |
| |
|
| |
 |
برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است. گلهای آن به رنگ آبی، سفید، بنفش و آبی میباشد. گاو زبان احتمالاً از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمتهائی از خاورمیانه میروید. گل، برگ و سرشاخههای گلدار آن به مصرف داروئی میرسد. |
|
|
|
|
| گل گاو زبان و برگهای آن دارای لعاب فراوان است. این گیاه دارای نیترات پتاسیم، رزینها و مالات كلسیم، منگنز، منیزیوم، اسید فسفریك و آلانتوئین میباشد. |
|
|
|
| ۱. گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است. |
| ۲. گل گاوزبان و برگهای آن تصفیه كننده خون است. |
| ۳. آرامكننده اعصاب است. |
| ۴. عرقآور است. |
| ۵. ادرارآور است. |
| ۶. كلیهها را تقویت میكند. |
| ۷. سرماخوردگی را برطرف میكند. |
| ۸. برای از بین بردن سرفه از دمكرده گل گاو زبان استفاده كنید. |
| ۹. در درمان برونشیت مؤثر است. |
| ۱۰. بیاختیاری دفع ادرار را درمان میكند. |
| ۱۱. التهاب و ورم كلیه را درمان میكند. |
| ۱۲. در درمان بیماری سرخك و مخملك مفید است. |
| ۱۳. ضماد برگهای گاوزبان برای رفع ورم مؤثر است. |
| ۱۴. برگهای گاوزبان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده كنید. |
| ۱۵. برگهای تازه گل گاوزبان دارای مقدار زیادی ویتامین C میباشد و در بعضی از كشورها آن را داخل سالاد میریزند. |
|
|
|
| گاوزبان بهعلت داشتن آلكالوئید برای زنان حامله و كودكان مضر است. |
