خطای دید

ساده ترین راه توصیف خطای چشم یا دید این است که بگوییم چشم های ما، ما را گول می زنند. به نظر می رسد که بعضی از چیزهای موجود، طوری دیگر وجود خارجی دارند و یا ممکن است یک شی را به دو صورت کاملا متفاوت ببینیم. به راستی اگر چشمان ما به درستی کار می کنند و به عنوان راهنما هر چیز را قبل از درک ما به دقت می بینند، پس چه طور می توانند این گونه ما را فریب دهند؟ جواب این است که بینایی یک فرآیند فیزیکی مانند عکاسی نیست که به صورت مکانیکی عمل کند. در واقع بینایی یک تجربه توأم با روان شناسی تجربی است زیرا این چشمان ما نیست که می بینند بلکه مغز ماست که تحلیل و درک دید واقعی را به عهده دارد.