نقل قول nikbakht88
هر چند زن سالاری جای خود را زن زلیلی سپرده است اما بنده موافق با تصمیم گیری جمعی و در عین حال حفظ حرمت جایگاه والدینم.
بنظرم از لحاظ دینمون، این امر پسندیده نیست و مدیریت در جایگاه اول از آن مرد است اما در دوران حاضر که مسئولیت اداره روابط داخل منزل بر عهده بانوی خانه است، مدیریت داخلی با خانوم و مدیریت خارج و مسائل کلان از آن پدر. و صد البته بر تصمیم گیری و نظر خواهی را هم تاکید دارم.
موفق باشید.
سلام
موافقم با نظر جنابعالی، من هم تا جایی که اطلاع دارم و میدونم دینمون اجازه ی زن سالاری را نداده است!
الان یاد حرف یکی از معلمان دبیرستانمون افتادم که میگفت مرد باید در خانواده حاکم باشه و زن محکوم! شما به معنای عرفی این 2 کلمه نگاه نکنید، به معنی تحت الفظی و دقیق آن توجه بفرمایید! ایشون میگفت اگر حاکم نباشی قطعاً محکوم میشوی! و نظرمن هم همینه که باید حاکم مرد باشه و مجکوم زن! گاهی که این نظرات را میدهم از خانم ها میترسم(خود نشانه ی ذلیل بودن منه احتمالاًًًَََ!!!
) مخصوصاً اون هایی که طرفدار سفت و سخت حقوق زن ها هستند! از طرفی میگم نکنه این حرف هام از سر خودخواهی و دیکتاتور مَنِشی باشه!! نکنه در افکارم هم دارم استبداد میکنم!! اما از طرفی همش سعی میکنم عادل باشم و از احساس خودم هم استفاده کنم....خلاصه فی الحیث المجموع به این نتیجه میرسم که اصلاً زن سالاری خوب نیست! حتی برای خود زن هم به طور واقعی سودی ندارد!!
همان که جناب نیکبخت گفتند، مدیریت داخلی با خانوم و مدیریت کلان با مرد ! بحث های روحی عاطفی هم بیشترش با خانوم ها است.