میگویند اولین نشانههای وجود پوشش برای زنان به پیش از میلاد مسیح و دوره فرمانروایی آشوریان برمیگردد. در آن دوره، حجاب مشخصه خاص زنان اشرافی و نجیبزاده بود و زنان طبقه پایین و متوسط، اجازه برخورداری از آن را نداشتند چرا كه از نظر آنان، حجاب برای زنان اشرافی، زینت محسوب میشده است.
در ایران باستان نیز حجاب وجود داشت. در میان مجسمههای باقیمانده از این دوران، پیكرههایی از زنان پوشیده به چشم میخورد كه نشانه اعتقاد ایرانیان باستان به حجاب به عنوان نماد پاكی و پاكدامنی است.
در تمدن فنیقیها نیز كه چهار هزار سال پیش از میلاد میزیستند زنان آنها دارای حجاب بودند و برای پوشش خویش از پارچههایی به سرخرنگ استفاده میكردند. زنان آریایی نیز دارای حجاب بودند بویژه زنان طبقات بالای اجتماعی كه برایشان حجاب دارای ارزش ویژهای بود. در بین یونانیان نیز رسم بود كه زنان حتی صورتهای خویش را با قسمتی از روپوش بسیار ظریف بپوشانند. دختران اسپارتی هم پس از ازدواج حجاب میگرفتند.
در ایران باستان نیز حجاب وجود داشت. در میان مجسمههای باقیمانده از این دوران، پیكرههایی از زنان پوشیده به چشم میخورد كه نشانه اعتقاد ایرانیان باستان به حجاب به عنوان نماد پاكی و پاكدامنی است. براساس همین روایت پس از میلاد مسیح، حجاب زنان فقط در مراسم عزاداری به صورت پارچهای بلند كه با سنجاق روی كلاه زنان وصل میشد، مورد استفاده قرار میگرفت. همچنین در آن زمان حجاب برای زنان به معنای مصمون ماندن از خطرات احتمالی، كاربرد داشت؛ چنانچه زنی به تنهایی به مسافرت میرفت، با استفاده از چادر، خود را به نوعی در برابر حوادث و اتفاقات میتوانست مصون نگه دارد.
در واقع در ایران باستان چادر قبل از حضور دین اسلام به عنوان مقولهای ملی مطرح بوده است. تا بدآنجا كه برخی محققان و اندیشمندان پوشش اسلامی را نتیجه تعامل فرهنگی بین اعراب و ایرانیان دانستهاند.
یافتههای پژوهشی نشان میدهد كه زنان ایران زمین از زمان مادها كه نخستین ساكنان این دیار بودهاند حجاب كامل شامل پیراهن بلند چیندار و شلوار تا مچ و شنلی بلند روی لباسها داشتهاند این حجاب در دوران پارسها نیز معمول بوده است. در همه آن زمانها پوشاندن موی سر و داشتن لباس بلند و شلوار و چادر رایج بوده است و زنان با آزادی در محیط بیرون خانه رفت و آمد و همپای مردان كار میكردند در زمان ساسانیان نیز علاوه بر چادر، پوشش صورت نیز در میان زنان اشراف معمول بود.
همچنین گفته میشود در ایران قبل از اسلام در میان زرتشتیان استفاده از چادر رواج داشته و پوششی بوده كه موی سر زنان را پوشانده و تا نزدیكیهای زانو میآمده است. برای همین است كه میگویند چادر بیشتر از آنكه پوششی عربی باشد پوششی ایرانی است.
در ایران قبل از اسلام در میان زرتشتیان استفاده از چادر رواج داشته و پوششی بوده كه موی سر زنان را پوشانده و تا نزدیكیهای زانو میآمده است.
