خودرو رباتي برلين بيشتر از اکثر انسان ها کارآيي دارد. البته تا زماني که به خيابان بيايد، هنوز 30 سال ديگر خواهد گذشت.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، ترمزها جيرجير ميکنند و خودرو کاملاً متوقف ميشود ـ بدون اين که راننده پدال را لمس کرده باشد. آرتورو رويشن باخ، که ربات را از طريق يک آي پد هدايت مي کند، مي گويد: «راست قبل از چپ حرکت مي کند.» حق تقدم براي عبور متعلق به طراح اتومبيل، پروفسور انفورماتيک دانشگاه آزاد برلين، رائول روياس سوار بر آئودي سبز تيره اش ساخت سال 1998، است. وي به همراه همکارانش از مؤسسه هوش مصنوعي اتومبيل آينده را طراحي کرده است: MIG مخفف ساخت آلمان “Made in Germany” است. پاساد نقرهاي تغيير شکل يافته به طور مستقل در منطقه فرودگاه تمپل هوف سابق حرکت مي کند، براي کالسکه بچهها و توپهايي که به خيابان ميآيند، ترمز مي کند. چراغ قرمز را تشخيص ميدهد، مي تواند پارک کند و به قوانين حق تقدم توجه ميکند.
تا زماني که فناوري کار ميکند، خودرو رباتي بيشتر از انسان ها در رفت و آمد خيابانها کارآيي دارد. اين اتومبيل مجهز به هفت اسکنر ليزري، هفت دستگاه رادار، چهار دوربين ويدئويي و يک دوربين تصوير گرمايي است که امکان ديد همه جانبه را در سه بعد براي اتومبيل فراهم مي سازند. چشم هاي اتومبيل اطلاعات خود را به پردازنده ها انتقال مي دهند که آنها نيز اين اطلاعات را به رايانه مرکزي ارسال مي کنند. يک رايانه اطلاعات ويدئويي مربوط به تشخيص علامت گذاري جاده را پردازش مي کند، رايانه ديگري اطلاعات GPS را پردازش مي کند. همه اطلاعات در رايانه هدايت گر جمع آوري مي شوند و طوري پردازش و آماده مي شوند که خودرو مي داند کجا هست، سرعت و جهت حرکت کنوني را تشخيص مي دهد و قادر است با دورانديشي خود را براي رويارويي با موانع آماده سازد. فناوري مي تواند بر انسان پيشي گيرد، روياس احتمال مي دهد: «در آينده به دلايل امنيتي راندن اتومبيل براي انسان ممنوع خواهد شد.»
اين خودرو از طريق GPS از وضعيت خود خبر ميدهد، البته دقيق تر از آنچه دستگاههاي مسيريابي در خودروهاي معمولي قادر به انجام آن هستند. ناپايداري ربات GPS 10 تا 20 سانتي متر است. اگر ناوي از کار بيفتد، با اين حال وسيله نقليه قادر است از طريق سنسورهاي سرعتي تشخيص دهد کجاست. به اين منظور آخرين مختصات وارد شده با سرعت جاري محاسبه ميشود. آي پد که در دست رويشن باخ است، مسير را نشان مي دهد، مي تواند سرعت را تعيين کند و حتي از خودرو درخواست کند که به دنبال وي آمده و او را به مقصد برساند. اين خودرو نيز همانند ديگر دستگاه هاي ارتباطي متحرک مجهز به GPS است و به رايانه هدايت گر خودرو متصل است.
روياس تصور مي کند که خودرو رباتي آينده به عنوان يک خودرو اشتراکي مورد استفاده قرار گيرد. 90 تا 95 درصد خودرو ها اغلب اوقات کنار خيابان هستند و مورد استفاده قرار نمي گيرند. خودرو هاي رباتي مي توانند رفت و آمد را کارآتر سازند، بدين ترتيب که مسافر را از جلوي در خانه بردارند، در مقصد پياده کنند و سپس به مشتري بعدي مراجعه کنند ـ مانند تاکسي هاي ارواح. البته هنوز يک چيز آماده نيست. خودرو هاي رباتي هنوز قابل استفاده در رفت و آمد هاي خياباني عمومي نيستند. در ابتدا بايد مسائل حقوقي روشن شوند، براي مثال وقتي دو ربات با يکديگر تصادف مي کنند، مقصر چه کسي است.
اگه مفید بود تشکر یادت نره!
برگردان: خديجه كاظم عليلو
