بیماری طاعون یا مرگ سیاه نوعی بیماری بود که در بیش تر مناطق آسیا، آفریقای شمالی و اروپا تلفات زیادی به همراه داشت. اولین شیوع این بیماری در سال ۱۳۳۱ در چین ثبت شد. طاعون به صورت غده های متورم خونین در زیر بغل و کشاله های ران بروز می کرد و به سرعت تمام بدن را فرا می گرفت. این بیماری به شدت مسری بود و میلیون ها نفر را کشت. عفونت و سرایت این بیماری احتمالا از علفزارهای آسیا شروع شده بود و به وسیله کک هایی که روی پوست موش های سیاه زندگی می کردند، منتقل شد. از آنجایی که موش ها در مجاورت انسان ها زندگی می کردند، این بیماری به سرعت گسترش یافت. اجساد بیماران مبتلا به این بیماری در جاده ها و خیابان ها رها می شدند و این عمل حتی موجب گسترش هرچه بیش تر این بیماری شد.
