نقل قول architect0811
من مشکلم اینکه این معیارها روح و روانمون رو نابود میکنه اگه در طرف مقابلمون وجد نداشته باشه
ما تا با کسی زندگی نکنیم یا رابطه ی خیلی نزدیک نداشته باشیم نمیتونیم طرفمون رو بشناسیم . پس چطور میتونیم شناخت کافی راجع به کسی که میخوایم اون رو به عنوان همسر آینده انتخاب کنیم بدست بیاریم.
آیا همین معیارها باعث نشده که دختر و پسرها هر چند اشتباه اما برای شناخت از یکدیگربه دوستی با هم رو بیارن هرچند که در این رابطه ها طرفین خصوصیات وجودی خودشون رو آشکار نمیکنن و هرکس خودش رو خوب جلوه میده
سلام.
دوستان راسخونی لطفا در مباحث مشارکت کنید. طرف صحبت هر کاربری، همه کاربران است نه صرفا مدیر تالار گفتگوی آزاد.
تمام نظرات در این تالار مورد احترام است. از ارائه نظرات ارزنده، ما را بی نصیب نکنید.
پدر و مادر یا نزدیکان قابل اعتماد برای همین مواقع لازمند. اگر به سن ازدواج برسید، و موردی را که تا حد زیادی با ملاک های شما همخوانی دارد انتخاب کنید، طبق رسم و رسوم در طی دوره نامزدی این فرصت برای شناخت ایجاد می شود و اگر عاقل باشید و حواستون را جمع می کنید کلاه سر خودتون نذاشتید. در هر صورت اگر جدی باشید و آینده نگر، راه برای درک این موضوع زیاد است.
مشکل وقتی بیشتر می شود که بخاطر ایجاد علاقه، طرفین نمی خواهند ایرادات اساسی هم را قبول کنند و بعدا راه جبرانی نیست یا دردسر زا می شود.
این نظر من بود، تا ببینیم بقیه چطور پاسخ می دهند.