اويس قرني، آشنايي دور!

اويس قرني، آشنايي دور!

أبو عمرو اُوَیْس بنِ عَامِرِ بنِ جَزْءِ بنِ مَالِكٍ،
مسلماني ساکن «قَرَنْ یمن» بود که در زمان پيامبر اسلام می‌زیست.
آنقدر تابش نور حقيقت در دل او اثر گذارده بود كه با آنكه خدمت رسول الله نرسيده بود، چنان اتصال باطني داشت كه
وقتي كه دندان پيامبر در جنگ احد شكست، دندان او در وطن خود شكست.
شغلش شتر چراني بود و از آن امرار معاش مي كرد؛ مادري داشت كه بسيار به او علاقه مند بود.
از مادر اجازه خواست كه به او رخصت دهد تا به خدمت رسول الله برسد؛ مادر نيم روز به او اجازه داد كه
در مدينه خدمت پيغمبر برسد و زياده توقف نكند، و اگر پيغمبر در مدينه نبود، برگردد.
اويس به سوي مدينه آمد و از رسول الله تفحص كرد، گفتند: پيغمبر در مدينه نيست. يكي دو ساعت در مدينه توقف كرد،
به خاطر اطاعت از مادر از مدينه خارج شد.
وقتي حضرت به مدينه مراجعت كرد فرمود: «اين نور كيست كه در اين خانه مي نگرم؟!»
گفتند: شتر باني كه اويس نام داشت آمد و به سرعت باز گشت؛ حضرت فرمود: «در خانه ما، نور خود را به هديه گذاشت و رفت.»
...

منابع:
1. منتهي الآمال، ج 1، ص 142.
2. ناسخ التواريخ، ج أمير المؤمنين، ج2، ص12.