0

«امام بی‌اعتنا به دنیا» - روزنامه جمهوری اسلامی

 
salmanjavan
salmanjavan
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1390 
تعداد پست ها : 11418
محل سکونت : اصفهان

«امام بی‌اعتنا به دنیا» - روزنامه جمهوری اسلامی

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان «امام بی‌اعتنا به دنیا» آورده است:
در بیست و سومین سالگرد رحلت امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه، درخشش بیشتری از انوار وجودی رهبر فقید انقلاب اسلامی و بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی سراسر منطقه و جهان اسلام را فرا گرفته و هر روز شعاع این درخشش بیشتر می‌شود.

کسی نمی‌تواند تأثیر چشمگیر آرمان‌های امام خمینی بر قیام‌های مردمی در کشورهای عربی و شمال آفریقا، که در یکسال و نیم گذشته موجب سقوط 4 دیکتاتور شد، را نادیده بگیرد. هر چند عده‌ای تلاش می‌کنند عناوین دیگری برای این حرکت خودجوش مردمی که هر روز ابعاد جدیدی می‌یابد اختراع کنند، ولی تردید نمی‌توان کرد که آنچه در این منطقه از جهان رخ داده مصداق روشن "بیداری اسلامی" است و امام خمینی الگوی توده‌های مردمی است که علیه استبداد و ظلم و استکبار قیام کرده‌اند.

اگر ملت‌های بپاخاسته شمال آفریقا و خاورمیانه عربی از رهبری همچون امام خمینی برخوردار بودند، سرنوشت انقلاب‌های آنها بسیار سریع‌تر در جهت آرمان‌ها و ارزش‌های مورد نظرشان رقم می‌خورد و آسان‌تر از گردنه‌ها و پیچ و خم‌ها عبور می‌کردند و به نقطه مطلوب می‌رسیدند. با اینحال، راهی که مردم در پیش گرفته‌اند علیرغم تمام نشیب و فرازها ادامه خواهد یافت و چهره سیاسی جهان اسلام را دگرگون خواهد ساخت. دیکتاتورها، در عین حال که مقاومت می‌کنند، چاره‌ای غیر از زوال ندارند. حرکتی که آغاز شده، توقف پذیر نیست و تا رسیدن به نتیجه نهائی ادامه خواهد یافت.

اکنون به بهانه بیست و سومین سالگرد عروج بنیانگذار بیداری اسلامی باید به این سؤال پاسخ داد که رمز موفقیت امام خمینی چه بود؟ تا کسانی که می‌خواهند راه این سرآمد عصر حاضر را ادامه دهند، شناخت درستی از آن داشته باشند. این رمز به ویژه در دوران زمامداری و مدیریت کشور که دوران بعد از پیروز شدن بر دشمن و به نتیجه رساندن انقلاب است مورد نظر می‌باشد.

از میان علم، اخلاص، مردم داری، سیاست، شجاعت، قاطعیت و بی‌اعتنائی به زرق و برق دنیا که امام خمینی به میزان بالائی از همه آنها برخوردار بودند، بی‌اعتنائی به دنیا در دوران مدیریت کشور و زمانی که قدرت را در اختیار داشتند، مؤثرترین عامل برای موفقیت ایشان در انجام صحیح وظایف بود. تا لحظه پیروزی بر دشمن، عواملی همچون شجاعت و قاطعیت و علم و... کارساز و ضروری هستند، ولی همین ویژگی‌ها می‌توانند در دوران قدرت عواملی برای تبدیل شدن شخص صاحب قدرت به دیکتاتور باشند و تمام زحمات دوران مبارزه را بر باد بدهند. تنها عاملی که می‌تواند مانع سرکشی و طغیان یک زمامدار انقلابی شود، بی‌اعتنائی او به دنیا و تسلیم توجیهات نفس اماره نشدن به هنگام قدرتمند بودن است. کسانی می‌توانند به این نقطه از کرامت انسانی برسند که از تهذیب نفس برخوردار باشند. اگر انسان غیرمهذب به قدرت برسد، همان قاطعیتی که تا قبل از پیروزی بر دشمن ظاهری از عوامل مؤثر در پیروزی او بود، به عاملی بزرگ برای سرکوب بی‌امان مخالفان و توسل به زور به جای منطق تبدیل خواهد شد و او را به وادی بی‌انتهای زورگوئی و قلدری و دیکتاتوری خواهد کشاند.

اینکه امام خمینی توانست تا آخرین لحظه زمامداری، بر قلب‌ها حکومت کند و از طریق عدل و انصاف و مردم‌داری خارج نشود و با رعایت موازین شرعی به مدیریت کشور ادامه دهد، به دلیل بی‌اعتنائی او به دنیا بود و این بی‌اعتنائی به دنیا نیز ثمره تهذیب نفس بود. درست به همین دلیل بود که امام خمینی در طول 10 سال رهبری بعد از پیروزی انقلاب اسلامی همواره مسئولین نظام جمهوری اسلامی را به دو چیز توصیه می‌کردند؛ تهذیب نفس و پرهیز از دنیاطلبی.

عمده‌ترین سفارش امام خمینی به اولین رئیس‌جمهور نظام جمهوری اسلامی ایران این بود که فریب زرق و برق دنیا را نخورد. در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری بنی صدر، آنچه در بیانات امام خمینی برجستگی داشت این بود که "حب الدنیا رأس کل خطیئه" شیفتگی در برابر دنیا اصلی‌ترین عامل به خطا رفتن است. آنچه موجب سقوط بنی صدر شد نیز همین شیفتگی در برابر دنیا و فریب قدرت را خوردن بود. این خطر، چیزی نیست که به بنی صدر اختصاص داشته باشد، هر کس که به ریاست و قدرت برسد ولی نتواند نفس اماره خود را مهار کند در چنگال این خطر خرد خواهد شد.

همه می‌توانند با توسل به توجیهاتی که برای خودشان مقبول است ولی برای دیگران قابل پذیرش نیست، خود را فراتر از تسلیم شدن در برابر زرق و برق‌های دنیائی بدانند و ادعا کنند هرگز تسلیم نفس اماره نخواهند شد، اما این ادعاها در بسیاری موارد با واقعیت منطبق نیست. یکی از معیارها برای اینکه هرکس بتواند خود را در این میدان پرخطر بیازماید اینست که ببیند در برابر مدح و ستایش‌ها چگونه است. امام خمینی در برابر تعریف و تمجیدهائی که از ایشان می‌شد بلافاصله عکس العمل نشان می‌دادند و در انظار عام با صراحت اعلام می‌کردند از این می‌ترسندکه این تمجیدها را باور کنند و خود را غیر از آنچه هستند بپندارند و گرفتار سقوط در چاه حب نفس شوند. عکس العمل سریع در برابر سخنان آقای فخرالدین حجازی نماینده وقت مجلس شورای اسلامی و آیت‌الله مشکینی رئیس وقت مجلس خبرگان رهبری، نمونه‌های روشنی از این سیره پسندیده امام خمینی است، ویژگی مهمی که در ایشان نهادینه شده بود و وجود ایشان را از بی‌اعتنائی به دنیا پر کرده بود.

این از شگفتی‌های وجود امام خمینی است که از یکطرف برای آباد کردن دنیای مردم، تمام موجودیت خود را به صحنه آورد و به خطر انداخت و از طرف دیگر با تمام ظرفیت وجودی خود در مقابل دنیازدگی ایستاد و حتی برای لحظه‌ای فریب دنیا را نخورد. این، همان خصلتی است که امیرالمؤمنین را به آن می‌شناسیم و امسال سالگرد رحلت امام خمینی با سالروز میلاد خجسته آن حضرت مقارن شده است.

امروز، جهان اسلام به چنین رهبری نیاز دارد، رهبری که حتی ملت‌های غیرمسلمان نیز برای رها شدن از قید و بندهائی که قدرتمندان دنیازده و قلدر بر دست و پای آنها زده اند، به آن نیاز دارند.

ناگهان چقدر زود دیر می شود...

سه شنبه 16 خرداد 1391  1:43 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها