مزرعه محتوا

برخی سایت‌هایی كه در رده مزارع محتوا قرار می‌گیرند ممكن است تعداد زیادی مقاله داشته باشند كه قیمت آنها به چند میلیون دلار برسد.

Demand Media برای انتشار بیش از یك میلیون آیتم در ماه طرح‌ریزی شد كه تقریبا برابر با میزان آیتم‌های منتشر شده در 4 ویكی‌پدیای انگلیسی‌زبان در یك سال است. سایت دیگر Associated Content است كه در می‌ سال 2010 توسط یاهو و با مبلغی بالغ بر 90 میلیون دلار سرمایه‌گذاری شد.

میزان پرداخت‌ها برای محتوا در مقایسه با حقوق‌های دریافتی ویراستارهای نسخه ـ كه به صورت سنتی پرداخت می‌شد ـ بسیار كمتر است. یك شركت فعال در این زمینه به نویسندگان خود برای هر مقاله تنها 5‌/‌3 دلار پرداخت می‌كند. برخی نرخ‌ها اساسا پایین‌تر از حقوقی است كه ممكن است یك ویراستار عادی نسخه دریافت كند، ولی برخی شركت‌كنندگان مزرعه محتوا روزانه تعداد زیادی مقاله ارائه می‌كنند و ممكن است فقط برای زنده ماندن درآمد كسب كنند! براساس گزارش‌ها، نویسندگان محتوا اغلب زنان تحصیلكرده‌اند كه به دنبال درآمد مكمل برای زمانی هستند كه در منزل مشغول به كارند.

منتقدان به این مطلب اشاره دارند كه مزارع محتوا، محتوای با كیفیت نسبتا پایینی ارائه می‌كنند و سعی دارند سود خود را به وسیله ارائه مواد اولیه «فقط خوب» و نه مقالات باكیفیت افزایش دهند. مقالات معمولا توسط نویسندگانی از جنس انسان ساخته می‌شوند و نه پروسه‌های خودكار كه البته همین افراد هم از بین متخصصان آن موضوع انتخاب نمی‌شوند. برخی از نویسندگانی كه برای سایت‌هایی تحت عنوان مزارع محتوا كار می‌كنند در زمینه‌هایی كه فعال هستند، دانش بسیار اندكی دارند. موتورهای جستجو، مزارع محتوا را به عنوان یك مشكل می‌بینند، چرا كه تلاش می‌كنند نتایج جستجوی بی‌كیفیت و نامربوط را به كاربر نشان دهند. كیفیت تقلیل یافته و ساخت سریع مقالات در چنین سایت‌ها به صنعت Fast Food و همچنین آلودگی تشبیه می‌شوند.

در یكی از ویدئوهای تبلیغاتی گوگل كه تابستان 2010 منتشر شد، اكثریت لینك‌های در دسترس گزارش شده، در مزارع محتوا ارائه شده بودند. اواخر فوریه 2011 شركت گوگل اعلام كرد الگوریتم‌های جستجوی خود را برای «ارائه رتبه‌بندی‌های بهتر برای سایت‌های با كیفیت بالاتر (سایت‌هایی با مطالب اصلی و اطلاعاتی مثل تحقیق‌ها)، گزارش‌های در عمق، تحلیل‌های هوشمندانه و...» سازگار كرده است. این خبر درواقع عكس‌العمل گوگل در مقابل مزارع محتوا و یك تلاش برای كاهش تاثیر آنها در دستكاری رتبه‌بندی نتیجه جستجو بود.

به خاطر پیدایش اخیر آنها در وب، مزارع محتوا هنوز نتوانسته‌اند توجه مجامع تحقیقاتی را به طور آشكارا جلب كنند. مدل اجاره نویسندگان آزاد ارزان قیمت برای ارائه محتوا، همراه با نمونه‌ای از نیازهای زیرساختی برای سودمند كردن آن در تبلیغات آنلاین و تكنیك‌هایی برای شناسایی هرزنامه‌های اجتماعی كه منجر به تولید محتوا می‌شوند، ابتدا به عنوان راه دیگری به جای تولید محتوای جعلی به صورت خودكار مطرح شد.

از آنجا كه مزارع محتوا هنوز نتوانسته‌اند توجه این گونه مجامع را به خود جلب كنند، در حال حاضر دسته‌بندی وب‌سایت‌ها براساس كیفیت محتوای آنها خواهد بود كه البته یك مطالعه دقیق روی برنامه‌های كاربردی این روش‌ها برای شناسایی صفحه‌های مزرعه محتوا باید انجام شود.

شركت‌های كلیدی كه در این زمینه كار می‌كنند عبارتند از Demand Media، Associated Content، AOL، About.com، HubPages ،Examiner.com و Suite101. فایده اصلی رویكرد آنها هزینه آن است كه به طور چشمگیری از كسب و كارهای ارائه محتوای آفلاین معمولی كه از سوی روزنامه‌ها، مجلات و شبكه‌های تلویزیونی انجام می‌شوند كمتر است.

Demand Media و شركت‌كننده‌های در آن، در قیمت‌های تولید و پخش صرفه‌جویی می‌كنند و همچنین هزینه بسیار كمتری برای نویسندگان و ویراستاران در مقایسه با یك شركت سنتی رسانه‌ای پرداخت خواهند كرد. در برخی موارد نویسندگان برای یك مقاله 500 كلمه‌ای تنها 5 دلار دریافت می‌كنند در حالی كه دستمزد یك نویسنده سنتی مجله یا روزنامه برای همین كار بین 100 تا 800 دلار است.

بعلاوه مزارع محتوا برای كمتر كردن هزینه‌هایشان (بدون توجه به زمان برای انتشار و حجم خام)، می‌توانند درآمد بیشتری از محتویاتشان نسبت به یك شركت رسانه‌ای معمولی كسب كنند. تا زمانی كه محتوا براساس درخواست تبلیغاتی بالقوه یك مقاله انتخاب می‌شود، هر بخشی از محتوا كه نوشته، تصویربرداری یا فیلمبرداری می‌شود برای تولید حداكثر سود ممكن طراحی شده است.

بیشتر مطالبی كه در روزنامه‌ها و مجلات دیده می‌شود فقط به این دلیل انتخاب می‌شوند كه به طور غیرمستقیم با كسب درآمد بالقوه و سپس قابلیت تولید سود ارتباط دارند. اما به هر ترتیب نرخ تبلیغاتی و بازرگانی رسانه‌های تلویزیونی و كاغذی هنوز هم بسیار بیشتر از محتوای برپایه وب است كه توسط Demand و شركت‌های مشابه ارائه می‌شوند.

2 ریسك مهم درباره مدل مزرعه محتوا وجود دارد: جستجو و اشباع.

برای پاسخ به انتقادها از كیفیت نتایج جستجو، گوگل باید الگوریتم‌هایش را تغییر دهد تا نتایجی را كه از این مزارع محتوا نشان داده می‌شوند، كنترل كند. این كار ممكن است باعث شود سودی را كه این گونه شركت‌ها به دست می‌آورند كاهش دهد. گوگل افزونه جدیدی برای مرورگر خود و كروم منتشر كرده است كه به كاربر قابلیت می‌دهد تا سایت‌هایی را كه فكر می‌كند هرزنامه هستند و در نتایج جستجو نشان داده می‌شوند، بلوكه كنند. اطلاعات این بلوكه شدن‌ها به گوگل بازمی‌گردد كه می‌توانند به عنوان ورودی به رتبه‌بندی نتایج وارد شوند. بسیار بعید است گوگل سایتی مثل eHow را كه برخی محتوای مفید برای برخی جستجوكنندگان دارد كاملا در فهرست بلوكه‌های خود قرار دهد. ولی ممكن است رتبه‌بندی‌های اعتبار منبع خود را اصلاح كند.

ریسك بزرگ دیگر برای تولید محتوای تبلیغاتی این است كه با شمارش سیلابی صدها و هزاران مقاله با كیفیت پایین در وب، Demand و دیگر شركت‌ها در حال «عرضه بیش از تقاضا» هستند. تبلیغات آنلاین بر پایه كلمات كلیدی، پیش از این فشارهای قابل توجهی به پهنای اینترنت و تاثیرگذاری شبكه‌های تبلیغاتی و بهینه‌سازی وارد كرده است. اضافه كردن هرچه بیشتر مقالات فقط تعداد بیشتری از صفحات را برای نگهداری به دنبال خواهد داشت كه قیمت تبلیغات را پایین خواهد آورد. این یك مورد قدیمی ‌است، «قانون بازدهی نزولی».

و در نهایت این كه در حال حاضرمدل مزرعه محتوا یك كسب و كار پرخطر، ولی در حال رشد است.

محمدحسین كردونی