هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

برادری به تعداد نیست ، به وفاداری است

یوسف یازده برادر داشت وحسین (ع ) ، تنها عباس (ع) را . . .

زمان

برای آنهایی که در انتظارند آهسته است

برای آنهایی که نگرانند سریع است

برای آنهایی که غمگینند طولانیست

برای آنهایی که شادند کوتاه است....!

ولی برای آنهایی که عاشقند وجود ندارد

از فراقت به جواني همگي پير شديم
بي تو از وادي دنيا همگي سير شديم
 بي خود از حادثه ي عشق تو ديوانه و مست
عاشق کوي تو گشتيم و زمين گير شديم
 تا که وصفي ز کمان و خم ابروي تو رفت...
در پي ديدن رويت همگي تير شديم
 از کمان خانه ي زلفت همه بالا رفتيم
در سراشيبي ابروت سرازير شديم

گو گدايان در اين خانه بيايند که ما
از گدايي به در تو همگي مير شديم
 عاشقان همچو (( رها )) در گرو بند تو اند...
جمله در حلقه ي تو در غل و زنجير شديم

اسير مانده ايم در بهانه هاي پاپتي
و ميله هاي آهنين و عشق هاي ساعتي

حوالي نگاهمان دوباره صف کشيده است
صداي تيک  تاک غم , شماره هاي صنعتي !

امان از اشتباه هاي نا تماممان , همان
تفاخر هميشگي به هيچ هاي قيمتي !

ميان قرن حادثه کجاست اتفاق عشق
نمانده در تسلط همان هبوط لعنتي ؟!

کسي نيامد از تبار انتظارمان ببين
که مانده ايم سخت در هجوم بي لياقتي !

زمین دلتنگ و مهدی بیقرار است

فلک شیدا پریشان روزگار است

دلا آدینه شد دلبر نیامد

غروب انتظارم سرنیامد

ای راحت دل، قرار جانها برگرد

درمان دل شکسته ما، برگرد

ماندیم در انتظار دیدار، ای داد

دلها همه تنگِ توست آقا برگرد . . .

تو در آن پرده كه بيش از پيش شيدامان كني

ما در اينجا گم، كه تا شايد تو پيدامان كني

ما در اينجا غايبيم و اين همه راز و نياز

مي رود تا آسمان تا تو هويدامان كني

نگاه كن به قلب من كه سرخ از غرور توست

نگاه كن به چشم من، به راه تا عبور توست

نگاه كن به جان من، در انتظار جمعه اي ست

كه وعده داده اند و گفته اند ظهور توست

دلی دارم که رسوای جهان است

گرفتار بتی ابرو کمان است

نگاهم سوی طاووسی بهشتی است

که نامش مهدی صاحب الزمان(عج)است

از بهر دیدن تو گیرد دلم بهانه 

بر هر دری زنم تا یابم ز تو نشانه

در جستجویت ای گل آواره گشته ام من 

گو در کدام گلستان کردی تو آشیانه

ای آشنای دردم بنگر تو روی زردم 

منما ز خویش تردم ای در کرم یگانه

بنگر که از فراقت،از درد اشتیاقت 

دیگر نمانده طاقت ای منجی زمانه

ای مژده رهایی مردم من از جدایی 

کی چهره می  نمایی زان ملک بی نشانه

مهدیم من که مرا گرمی بازاری نیست   

بهتر از یوسفم و هیچ خریداری نیست  
 

همه گویند که در حسرت دیدار من اواره ترینند  

 
لیک در گفته این طایفه هیچ کرداری نیست  

ای که دائم به دعایی که ببینی رخ من  
 

 تا که خالص نشوی با تو مرا کاری نیست

دیگر شده ام دچار وسواس بیا

بد جور به عصر جمعه حساس بیا

گفتی به عموی خود ارادت داری

این بار قسم به دست عباس بیا

دلم گرفته چه کنم؟

ديگه اينجا برام عادت شده كه بيام يه حضوري بزنم تا ايشا... خدا هوامو داشته باشه...

دوستان يادمون نره حرف ...واقعا خداست