تدبر در قرآن

چرا نیاز به تدبر در قرآن داریم

کلیه عزیزانی که در این مبحث اطلاعی دارند لطف کنند و در این بحث شرکت کرده وبقیه عزیزان را نیز راهنمایی کنند

قرآن کتاب معرفت است.ما در زمینه ی زندگی،در زمینه ی آینده،در زمینه ی تکلیف کنونی،در زمینه ی هدف از بودن و در بسیاری از زمینه های دیگر،خیلی از مسائل را نمی دانیم.بشر مشحون به جهالت هاست و قرآن برای انسان معرفت می آورد.

قرآن کتاب نور،کتاب معرفت،کتاب نجات،کتاب سلامت،کتاب رشد وتعالی وکتاب قرب به خداست.ما این خصوصیات را چه وقت از قرآن به دست می آوریم؟همین که قرآن را درجیبمان بگذاریم کافی است؟این که در هنگام سفر،از زیر قرآن رد شویم کافی است؟این که ما در جلسه تلاوت قرآن شرکت کنیم کافی کافی است؟این که حتی قرآن را باصدای خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش بشنویم واز آن لذت ببریم کافی است؟نه،چیز دیگری لازم دارد.آن چیست؟ آن تدبر در فرآن است.باید در قرآن تدبر کرد.خود قرآن در موارد متعدداز ما می خواهد که تدبر کنیم.

گزیده ای از سخنان مقام معظم رهبری

در مراسم اختتامیه ی مسابقات قرائت قرآن-1373/10/14

قسمتی از سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران

اشکال عمده درکار قرآن خوانی های بی تامل،این است که اصلا روی جملات درنگ نمی کنند.شما وقتی سخن حکیمی،یا سخن حکمت آمیزی را می شنوید،باید به آن دل بدهید؛ بدون دل دادن انسان مراد را نمی فهمد. هر کتاب عادی - به خصوص اگر کتاب پرمغزی باشد،به خصوص اگر حکیم فرزانه ی بزرگی آن را نوشته باشد -همین حالت را دارد.اگر سرسری بخوانید و رد شوید، از آن چیزی نمی فهمید.قرآن می گوید: "مرا سرسری نخوانید!" قرآن از عالی ترین مقام است، از قله ی معرفت عالم وجود است. این است که انسان باید تامل کند و چون عمق این آیات و این مفاهیم، خیلی زیاد است، هر کسی تامل کند، از آن استفاده خواهد کرد.

گفت و شنود به مناسبت میلاد حضرت فاطمه ی زهرا س ۱۸/۷/۱۳۷۷

مقام معظم رهبری (دامت برکاته):

شما جوانان و نوجوانانی که قرآن را فرا می گیرید،این را بدانید که یک ذخیره مادام العمر برای اندیشیدن و فکر کردن را برای خودتان فراهم می کنید این چیز بسیار با ارزشی است. ممکن است در سنین جوانی، معانی و معارف عمیقی را از آیات قرآن استنباط نکنید و نتوانید درست بفهمید-فقط چیزهای سطحی و اندکی از معارف را بفهمید- اما به موازات بالا رفتن سطح معلومات وپیش رفت علمی، از آیات که قرآن در حافظه و ذهن شما قرار دارد. بیشتر استفاده می کنید. حضور قرآن در ذهن انسان نعمت بزرگی است.

دیدار جمعی از حافظان و قاریان قرآن نونهال و نوجوان کشور 80/6/28

رسول خدا-صلی الله علیه وآله- فرمودند:

کسی که قرآن را یاد بگیرد و بدان عمل نکند و دوستی دنیا و زینت آن را بر قرآن بر گزیند مستحق خشم خداست و با یهودیان و مسیحیان، که کتاب خدا را پشت سر می اندازند، در یک درجه خواهد بود.

وسائل الشیعه - ج 6 - ص183

امام علی-علیه السلام فرمودند :

براستی که قرآن ظاهرش زیباست و باطنش عمیق، عجایبش پایان ندارد، اسرار نهفته آن پایان نمی پذیرد و تاریکی های جهل جز بوسیله آن رفع نخواهد شد.

نهج البلاغه خطبه18

پیامبر اکرم(صلی الله و علیه و آله) :

هنگامی که فتنه ها چون پاره های شب تار بر شما مشتبه شود، به قرآن روی بیاورید ... برای قرآن ظاهری و باطنی است .ظاهر آن حکمت وباطن آن دانش است ... در قرآن چراغ های هدایت و نشانه های حکمت و راهنمای معرفت هست، برای کسی که ویژگی هایش را شناخت.

کافی-ج2-ص599-ح2

علامه اقبال لاهوری دانشمند معروف پاکستانی از آغاز عمر ، قرآن را به آواز بلند قرائت می کرد.روزی هنگام تلاوت ، پدرش از پهلوی او گذشت و گفت : (اقبال روزی تو را نکته ای درباره قرآن خواهم گفت) چندی بعد هنگامی که اقبال مانند همیشه مشغول خواندن قرآن بود پدر به او گفت : قرآن را همیشه چنان بخوان که گویی از جانب خدا بر تو نازل می گردد. این سخن پر معنی در دلش تاثیر عمیقی گذاشت. اقبال، قرآن را با همیشه لحن جالب و دلکش قرائت می نمود ودر آن ال گریه می کرد.

یادنامه علامه امینی-مقاله قرآن و اقبال-ص357تا363

امام حسن مجتبی-علیه السلام:

همانا در قرآن چراغهای روشنایی بخش و شفا بخش دردها و گرفتاری های درونی وجود دارد، پس کسی که خود را با قرآن جلی دهد چشمانش قوی و روشن می گردد و قلب و درون خویش را صفا خواهد داد، چون که تفکر و اندیشه(در قرآن سبب) حیات قلب آگاه می باشد، دل در تاریکی ها به وسیله نور چراغ حرکت می نماید وراه می رود.

بحارالانوار-ج78-ص112

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:

وای بر کسی که قرآن را در بین لبهای خود لقله کند و در آن تدبر و تفکر نکند.

مجمع البیان-ج2-ص554

امام علی علیه السلام:

براستی که قرآن ظاهرش زیباست و باطنش عمیق،عجایبش پایان ندارد،اسرار نهفته آن پایان نمی پذیرد و تاریکی های جهل جز به وسیله آن رفع نخواهد شد.

نهج البلاغه خطبه 18

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:

هرکس برای کسب رضای خدا و آگاهی در دین قرآن بیاموزد،ثوابی مانند همه آنچه که به فرشتگان و پیامبران و رسولان داده شده برای اوست.

وسائل الشیعه-7683/183/6

امام علی علیه السلام:

قرآن بیاموزید ، که آن بهترین سخن است و در آن دانا و فقیه شوید که آن بهار دلهاست.

نهج البلاغه-خطبه 110