عنوان:ذرات شناور خوش بيني
هيچ ياس مسلمي نيست که قطره اي اميد را در قلب خود نگه ندارد.و هيچ بدبيني مفرطي نيست که مملو از ذرات شناور خوش بيني نباشد.اگر بپذيري که براي اغلب انسان ها روياي نوعي معجزه وجود دارد که وقوعش آن را از معجزگي مي اندازد و تبديل به محصولي ايماني ارادي که نهايتا اتفاق نيز در آن سهمي دارد . بايد بپذيري که نمي توان تحت هيچ شرايطي تسليم نگره هاي نااميدي بدبينانه شد.بنابراين بايد اميد را بازگفت.حتي به صورت ساده ترين انشاي يک طفل مدرسه ....
مي شه خنديد ...در حالي که غم هاي بزرگ توي قلبت داري.
مي شه اشک ريخت...در حالي که خدايي به اون بزرگي داري .
مي شه خسته بود ...در حالي که روحي پر انرژي داري .
پس چرا فکر مي کني با چند تا مشکل پيچيده ، چند تا تجربه تلخ ، چند تا بدشانسي ساده ، ديگه نمي شه خوشبخت بود ؟
خوشبختي چيزي نيست جز يک احساس شور و شعف ...لذت بردن از لحظه هاي زندگي و بخشيدن انرژي بي پايان به خودت براي تبديل "نبرد زندگي " به " بازي زندگي ."
بيا خوشبخت باشيم .
يک بار شانس زندگي در اين دنيا رو داريم.بيا اين يک بار ، درست زندگي کنيم.بهترين زندگي رو داشته باشيم به آرزوهامون برسيم کساني رو که دوستشون داريم خوشحال کنيم و همون طور باشيم که مي خواهيم.خوشبختي عادت است آن را پرورش دهيد.
اگر عادت کنيم، خوشبخت خواهيم شد. بعد اين فرصت ها ، زيبايي ها ، خوش شانسي ها و ...خواهند بود که به طرف ما جذب مي شوند.
منبع:هفته نامه ي موفقيت،شماره ي 171.
