بسياري از والدين سوال ميكنند كه از چه سني كودكان قادرند ساعاتي را به تنهايي در خانه بمانند، بدون آنكه والدين نگران آنان باشند؟ برخي روانشناسان معتقدند كه 11 سالگي ميتواند سن مناسبي باشد، اما ممكن است زودتر هم كودكان بتوانند تنها بمانند.
براي تنهاگذاشتن كودك در خانه لازم است به او آموزشهايي بدهيم و مطمئن باشيم كه او خطرآفرين نيست؛ او بايد بياموزد كه چطور با ما تماس بگيرد و در نبود ما دست به برق و گاز نزند. از سوي ديگر با وجود اين كه امروزه اينترنت، ماهواره و كانالهاي مختلف تلويزيوني با فشردن چند دكمه در اختيار فرزندان ماست، آنان بايد از مقررات استفاده از اين وسايل نيز آگاه باشند. به بيان ديگر والدين بايد بدانند، زماني كه كودكان تنها هستند، چه كار ميكنند؟ آزادگذاشتن كودك به حال خود ممكن است عواقبي را به بار آورد كه جبران آن سخت باشد. كودك بايد آموزش ببيند كه چطور تلفن را پاسخ بدهد. همچنين بايد به شدت مراقب تقليد كودكان از رفتار بزرگترها باشيم، براي مثال ممكن است در خانواده فردي سيگاري وجود داشته و كودك بخواهد سيگاركشيدن را تجربه كند؛ پس بايد به دقت مراقب بروز اينگونه رفتارها در كودك باشيم. همچنين اگر كودك، كليد خانه را در اختيار داشته باشد، چندان پسنديده نيست، ابتدا بايد كاربرد درست كليد و بازكردن يا نكردن در خانه به روي افراد مختلف را به او آموزش دهيم.
