از این‌رو، نیروی هوایی به فكر ساخت هواپیمایی بدون موتور با قابلیت مانور كم افتاد كه در پروازهای آموزشی چند سال نخست به كمك دانشجویان خلبانی بیاید و آنها را بتدریج با پرواز و مانورهای هوایی آشنا كند. این ایده كه اجرای آن به شركت لاكهید سپرده شد، منجر به طراحی هواپیمای ایكس ـ26 آ شد كه اولین پرواز خود را در سال 1962 میلادی انجام داد.
این هواپیما اگر چه لقب ايكس را با خود دارد و بنا بر ظاهر بايد نوعي هواپيماي آزمايشي باشد كه به مرحله توليد انبوه نرسيده، اما واقعيت اين است كه بعد از طراحي و ساخت اولين نمونه‌هاي اين پرنده، خلبانان آزمايشي بشدت از پرواز با آن لذت مي‌بردند و از اين رو اين هواپيما تقريباً به همان شكلي كه طراحي شده بود و با كمترين تغييرات به توليد انبوه رسيد، ولي نام ايكس همچنان بر آن باقي ماند. نام دیگر این پرنده بدون موتور شوایزر (Schweizer) است. بیشترین سرعت این هواپيما حدود 250 كیلومتر برساعت و بیشترین ارتفاع پروازی آن حدود 18500 پا (6 كيلومتر) بود.
مدرسه آزمون خلبانی نیروی هوایی، نمونه‌های زیبایی از این هواپیما را داشت كه علاوه بر آموزش پرواز، دانشجویان را با عملكرد پدال‌های سيمي سكان عمودي كه در هواپیماهای قدیمی‌تر و قبل از توسعه فناوری‌هاي الكتريكي به كار گرفته می‌شد، آشنا می‌كرد .
ایكس 26، چندی پس از به كارگیری در پروازهای آموزشی و استقبال خلبانان از آن، به عنوان یك هواپیمای تفریحی نیز مورد توجه قرار گرفت كه گردشگران منطقه را برای بازدید از مناظر طبیعی به دل آسمان می‌برد و لذت ماندن در آسمان در محیطی آرام و بدون سر و صدا و لرزش موتورها را برای آنها فراهم می‌كرد.
چند سال بعد و در خلال جنگ ویتنام، نیروی هوایی آمریكا نیازمند هواپیمایی كم سر و صدا و كوچك بود كه بتواند از آن برای عملیات شناسایی در جنگ استفاده كند. با توجه به این‌كه تعداد زیادی خلبان، آموزش‌های لازم برای پرواز با ایكس 26 را دیده بودند و همچنین این هواپیما ابعاد كوچكی داشت، به عنوان یك گزینه مناسب برای این ماموریت انتخاب شد و به‌این ترتیب مدل موتوردار شوایزر با نام ایكس 26 بی‌پا به عرصه گذاشت.
این پرنده پرتلاش نهایتا در سال 1973 میلادی و پس از انجام چند ده هزار ماموریت آموزشی، تفریحی و شناسایی بازنشسته شد.
منبع : airspacemag
