اخترشناسان موفق به کشف سيارهاي شبه زميني با ابعادي برابر ابعاد زمين در منطقهاي قابل سکونت از فضا شدند که احتمال وجود آب مايع در آن وجود دارد و ميتوان به عنوان جهاني قابل سکونت روي آن مطالعه کرد. اين سياره برخلاف ديگر سيارههاي کشف شده در منطقهاي از فضا قرار گرفته است که امکان شکل گيري حيات در آن وجود دارد. يک سوي اين سياره مانند ماه زمين که هميشه يک سوي آن رو به زمين است، رو به سوي ستاره خود دارد، اين به آن معني است که سوي ديگر سياره هميشه در تاريکي است و از اين رو قابل سکونتترين منطقه در اين سياره مرز ميان تاريکي و روشنايي آن خواهد بود. نام اين سياره «گيليس 581 ـ جي» است.
ـ فيزيکدانان برخورد دهنده بزرگهادرون با استفاده از اطلاعات به دست آمده از آزمايشهاي اين آزمايشگاه بزرگ و با کمک شبيه سازيهاي رايانهاي توانستهاند انفجارهاي ذرهاي مشابه با بزرگترين انفجارهاي کيهاني را شبيه سازي کنند. شايد اين تصاوير بيشتر به آتش بازي در تاريکي آسمان شباهت داشته باشند اما در واقع نزديکترين تصاويري هستند که تاکنون از تولد جهان هستي به ثبت رسيدهاند.
ـ در مرکز کهکشان راه شيري در فاصله 26 هزار سال نوري از زمين، سياه چاله بزرگي به نام «کماندارـ آ» (Sagittarius A) وجود دارد که توسط يک حلقه محتوي گاز بسيار داغ و گرد و غبار ستارهاي احاطه شده است و به تدريج که اين ماده را ميبلعد پرتو ساطع ميکند.
ـ گروهي از پژوهشگران دانشگاه کاليفرنيا در لس آنجلس به نتايجي دست يافتند که ميتواند توضيح دهد چرا توفانهاي خورشيدي حتي خشنترين موارد ثبت شده هيچ مشکلي در سيستمهاي مخابراتي ايجاد نکردند و فقط يک سري از زيباترين و تماشاييترين شفقهاي قطبي را شکل دادند. اين پژوهشگران کشف کردند که در مدت توفانهاي ژئومغناطيسي هميشه تندبادهاي خورشيدي، ذرات باردار را به طرف زمين نميرانند، بلکه به دفعات ميتوانند اين ذرات را از سياره ما دور و به طرف فضاي بين سيارهاي هدايت کنند.
ـ استاد فلسفه دانشگاه «انتاريوي غربي» با اشاره به اين که روش نيوتن مبتني بر استقراء بر پديدههاي مشاهدتي است گفت: «روش نيوتن برخي از مسائل افلاکي را توضيح و تبيين ميکند و هنوز قابل کاربرد است.» کتاب «روش علمي آيزاک نيوتن» اثر «ويليامهارپر» به تازگي از سوي انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده است.
ـ پژوهشگران دانشگاه «رايس» موفق شدهاند با الهام از سامانه خورشيدي و سيارکهاي تروايي اتمي را خلق کرده و حرکت الکترونها را در آن کنترل کنند. الکترونها ميتوانند به شيوهاي مشابه حرکت گروهي از سيارکها در مدار خورشيد، در مدار هسته اتمي حرکت کنند و مطالعه روي اين حرکات ميتواند سطح کنترل جديد را روي واکنشهاي شيميايي به وجود آورد.
