شايد بزرگترين ويژگي شكرستان لحن سرخوشانه و بازيگوشانه آن باشد كه ابدا خودش را مقيد نميكند در زمان محدود و تعريفشدهاي قصهاش را تعريف كند.
به اين دليل ممكن است در هر قسمت چيزهايي را ببينيد و بشنويد كه به لحاظ زماني و مكاني هيچ سنخيتي با هم نداشته باشند ولي اسبابي شود كه شما را به شدت درگير ماجراها كند.
داستانهاي اين مجموعه در سرزميني خيالي به نام شكرستان ميگذرد و انبوهي از شخصيتهاي عجيب و غريب و البته جذاب ماجراهاي ريز و درشت آن را روايت ميكنند كه بيهيچ قيد و بندي در فضاي سيالي كه بين آنها و راوي قصه به وجود ميآيد، در رفت و آمدند.
سازندگان به عمد كوشيدهاند فضاي كلي اثر شاد و مفرح باشد و به اين دليل از هر تمهيدي استفاده كردهاند تا اين ويژگي «شناسنامه» اثر باشد.
دلايل استقبال از اين اثر را ميتوان در سه بخش خلاصه كرد؛ اول اينكه اين اثر به لحاظ گرافيكي و طراحي و «روحي كه در تكتك فضاها و شخصيتها جاري است» از منحصربهفردترين آثار انيميشني كشور ماست كه با چنين قصههايي كه براي آن طراحي شده است، همخواني عجيبي دارد تا آنجا كه مخاطب كمتر اثر مشابهي را با اين نوع طراحي و حركت ديده است كه از جمله مهمترين دلايل ديده شدن اين اثر است.
دوم اينكه اين مجموعه به يكي از بخشهاي مغفول مانده انيميشن ما توجه ويژهاي داشته است و آن هم «صداسازي» براي شخصيتهاي مختلف است.
واقعيت اين است كه بيش از نيمي از موفقيت انيميشنهايي كه در حافظه ما مانده است، محصول «صداسازي» و «دوبله» موفق آن سالهاي ماست كه همچنان از شاخصههاي انيميشنهاي آن دوره است.
سازندگان اين انيميشن كوشيدهاند هنگام صداسازي و دوبله تا حد ممكن وجه كارتوني و فانتزي اين شخصيتها را پررنگ كنند كه تا حدود زيادي در اين زمينه موفق بودهاند و سوم اينكه اين مجموعه به لحاظ طراحي قصه، نگارش فيلمنامه و گفتوگوي شخصيتها ميتواند الگويي كارآمد براي ساير آثاري كه در اين زمينه ساخته ميشوند قرار گيرد.
جدال هميشگي بين راوي و آدمهاي قصه اگر چه نوآوري نيست، ولي از ويژگيهاي اين اثر محسوب ميشود؛ خصوصا اينكه مرتضي احمدي در نقش راوي آنچنان خوب از پس كار برآمده كه تقريبا تصور اينكه كس ديگري بجز او راوي باشد، غيرممكن است.
در فضاي رسانهاي ما، خيلي كم بودهاند آثاري كه با خلق شهري خيالي با آدمهاي خيالي در ارتباط با مخاطب موفق باشند.
از اين نظر شكرستان كم و بيش شبيه مجموعه طنز شبهاي برره است؛ در آنجا هم آدمهاي يك سرزمين تخيلي دستمايه قصههاي مختلف قرار گرفته بودند و اتفاقا در مواجهه با مخاطب موفق هم بودند.
حالا خبر ميرسد مهراب قاسمخاني از نويسندگان مجموعه «شبهاي برره» قرار است در نگارش فيلمنامه قسمتهاي جديد شكرستان همكاري داشته باشد.
حضور فيلمنامهنويسي كه به نوعي اين فضا را تجربه كرده است، حتما ميتواند در حفظ كيفيت و احيانا ارتقاي آن موثر باشد؛ خصوصا حالا كه شكرستان در ميان انيميشنهاي ما به يك «برند» تبديل شده و مخاطبان بسياري پيگير ماجراهاي مختلف آن هستند.
از آن گذشته سازندگان مجموعه ميكوشند كلاننگري كنند و تنها در عرصه تلويزيوني فعاليت نكنند و محصولات ديگر اين اثر هنري در شكلهاي ديگر به دست علاقهمندان آن برسد.
ساخت و عرضه عروسكهاي مختلف شكرستان از جمله كارهايي است كه پيش از اين شروع شده و احتمالا با ادامه نمايش شكرستان همچنان تداوم خواهد داشت.
به نوعي ميشود گفت: شكرستان نماينده شايسته نبوغ هنرمندان ما در عرصه ساخت انيميشني با عيار ايراني است.
