وجود این رشتههای رنگارنگ است که باعث میشود شما حتی ملایمترین لمسها را حس کنید. این تصویر رشتههای عصبی را نشان میدهد که در اطراف پیاز موی پوست یک موش پیچیده شدهاند.

نوک انگشتتان را به آرامی با موهای روی ساعدتان تماس دهید: مور موری که احساس میکنید نتیجه عمل عصبهای مشابهی است که تغییرات ظریف در وضعیت مو را شناسایی میکنند.
پژوهشهای جدید درباره پیامهای حسی نشان داده است که یک پروتئین ضروری برای رشد چشم برای توانایی احساس ارتعاشات چه در انسانها و چه در موشها ضروری است.
پروتئین c-Maf به خاطر اهمیتش در رشد درست چشم شناخته شده است؛ هنگامی که این پروتئین دچار اشکال شود، کاتاراکت یا آب مروارید ایجاد میشود.
هنگامی که ژن سازنده این پروتئین دچار جهش میشود، "کلافههای پاچینی"، نوعی از گیرنده لمس در پوست که برای شناسایی ارتعاش سریع تخصص یافتهاند، نیز تحلیل میروند.
ما انسانها در نوک انگشتانمان دارای کلافههای پاچینی هستیم،بنابراین اشکال در این پروتئین چندین نوع حس لمس ما را مختل میکند.