اولين چيزيكه خداوند بندگان را به خاطر آن زير سؤال مى برد، آب است.
امام صادق عليه السلام فرمود: «اولين چيزيكه خداوند بندگان رابه خاطر آن زير سؤال مىبَرَدْ، به او مىگويد: آيا من ازآب سرد و گوارا سيرابت نكردم.» (اصول 
كافى: ج 6 ص 380؛ وسائل الشّيعة: ج 25 ص 233/ 10)
امام رضا عليه السلام از پدران بزرگوارش عليهم السلام روايت مىكند از على عليه السلام درباره آيه مباركه «لَتُسئلنَّ يؤمئذٍ عَن النّعيم «تكاثر: 8»
قطعاً آن روز به خاطر نعمتهائى كه، زير سؤال مىرويد، «رطب و آب سرداست».«عيون الأخبار: ج 2 ص 38؛ بحارالأنوار: ج 66 ص 453/ 1»
علّت باز پرسى از نعمت آب را با أبعاد مختلف مى توان بررسى كرد:
1- آب از تفضّلهاى درجه يك و نشان دار خداوند است.
2- حيات إنسانها و هرچه مورد استفاده آنها است از قبيل حيوانات و نباتات، به وجود آب بستگى دارد نبودآن مساوى است با نابودى آنها؛ پس براى نخستين باز جوئى از اين نعمت خداوندى، شايستگى دارد.
3- در دوران حيات بشرى كم إحترامى ها و بى توجّهى هاى زيادى در باره اين نعمت الهى رخ مى دهد از قبيل إسرافها و به هدر دادنها و بالأخرة به جانيآوردن شكر آن و ...، پس بايد مورد سؤال قرار گرفته و حساب، پس داده شود چون هر نعمت بزرگ سؤال بزرگى دارد.
