این شعر را تقدیم میکنم به محضر منور و مقدس مولایمان امام زمان (روحی له الفدا)
نیامدم به سراغت , مرا مگر تو ببخشی
گلایه های دلم را به یک نظر تو ببخشی
نشسته ام سر راهت چه می شود به نگاهی
غریب خاطره ها را در این سفر تو ببخشی
مگو نجیب زمانه , ز چشم ما گله داری
مگر نه وعده نمودی که بیشتر تو ببخشی؟!
شبانه حرف دلم را اگر برای تو گفتم
خیال من همه این بود مرا سحر تو ببخشی
شکوفه های غزل را به پیش پای تو ریزم
به یک نگاه صمیمی مرا اگر تو ببخشی!
التماس دعا
تکّه گم شده دلم
نگارنده : علی عسکری
شبیه قطعه ی گنگی که توی پازل نـیست
شکسته های دلم بی توهیچ کامل نیست
دلــم گــرفـتـه از ایـن نـبـضـهــای تـکــراری
دلــی کــه یـاد تو را دم نمی زند دل نیست
چـقـدر پـشت سرت حـرف می زنـنـد ولــی
نــگــاه آیـنــه جز نـقطـه ی مـقابـل نـیست
بــیـــا و دست مــرا هــم بــگیـر، غیـر از تـو
کــســی بــرای دلــم احــترام قائل نیست
تو گفته ای که می آیی غروب جمعه و حیف
همیشه حرف زدن با عمل معادل نیست !!
سروده: نیما فرقه
سخن از حضرت مهدي (عج) است
نگارنده : سيدعلي افشاري
سخن از «مهدى» (عليه السلام)، سخن از «هدايت» است.
سخن از «غيبت»، حديث «جستجو» است.
سخن از «انتظار»، روايت «حرکت و پويايى» است.
سخن از «ظهور»، بحث از «اشتياق رهايى» است.
«شوق رهايى»، «حرکت» مى آفريند، و نتيجه «جستجو»، حصول «هدايت» است.
«شيعه بودن» با جمود و سکون سازگار نيست. «شيعه» يعنى «پيرو» و لازمه «پيروى» جهت گيرى «رفتار و روش»، و شکل گيرى «سلوک و عمل» است.
«شيعه مهدى (عليه السلام)» بودن، با گمراهى و بى تفاوتى در برابر انحرافات نمى سازد.
و «انتظار ظهور» داشتن، با ماندن در تاريکى ها و تسليم در برابر وضع موجود قابل جمع نيست.
اللهم ارزقنا توفيق الطاعة و بعد المعصية و صدق النية
و عرفان الحرمة و اکرمنا بالهدى و الاستقامة
آمين رب العالمين
