سعدي شيرازي
باد بهاري وزيد، از طرف مرغزار
باز به گردون رسيد، ناله ي هر مرغ زار
سرو شد افراخته، كار چمن ساخته
نعره زنان فاخته، بر سر بيد و چنار
گل به چمن در برست، ماه مگر يا خورست
سرو به رقص اندرست، بر طرف جويبار
شاخ كه با ميوه هاست، سنگ به پا مي خورد
بيد مگر فارغ ست، از ستم نابكار
شيوه ي نرگس ببين، نزد بنفشه نشين
سوسن رعنا گزين، زرد شقايق ببار
خيز و غنيمت شمار، جنبش باد ربيع
ناله ي موزون مرغ، بوي خوش لاله زار
هر گل و برگي كه هست، ياد خدا مي كند
بلبل و قمري چه خواند، ياد خداوندگار
برگ درختان سبز، پيش خداوند هوش
هر ورقي دفتريست، معرفت كردگار
وقت بهارست خيز، تا به تماشا رويم
تكيه بر ايام نيست، تا دگر آيد بهار
بلبل دستان بخوان، مرغ خوش الحان بدان
طوطي شكرفشان، نقل به مجلس بيار
بر طرف كوه و دشت، روز طواف ست و گشت
وقت بهاران گذشت، گفته ي سعدي بيار
