در صدر اسلام، «ابوجهل» همواره مزاحم رسول اكرم(ص) و مانع پيشرفت اسلام بود. او به علت سوءنيّت و جاه‏طلبى، مرتكب جنايات عظيمى شد و در بين مسلمانان به ناپاكى و خيانت معروف گرديد. فرزندش «عِكْرِمه»، چندى پس از مرگ وى، شرفياب محضر رسول‏اكرم(ص) شد و اسلام اختيار كرد. پيغمبر اكرم (ص) او را پذيرفت، در آغوشش گرفت و به او آفرين گفت. مردم درباره او مى‏گفتند: «اين فرزند دشمن خداوند است.»

عكرمه از ملامت و سرزنش مردم، به رسول اكرم(ص) شكايت برد. ايشان مردم را از ملامت وى نهى فرمود و در زمينه جمع‏آورى زكات، شغلى به او داد.(8)