بسيار ديده مى‏شد كه پيامبر اسلام(ص) حسن(ع) و حسين(ع) را در آغوش مى‏گرفت و مى‏بوسيد. روزى آن دو را در بغل گرفت و بوسيد. شخصى كه حضور داشت، وقتى علاقه پيامبر و رفتار وى را بااطفال ديد به فكر فرو رفت و پيش خود گفت: «آيا تا به حال در اشتباه بوده‏ام؟ آيا روش اسلام در تربيت فرزند اين است؟ اگر اين طور است پس من در اين مسأله بسيار كوتاهى كرده‏ام».

به پيامبر نزديك شد و در حالى كه خجالت مى‏كشيد سخن بگويد، عرض كرد: «يا رسول الّله من داراى ده فرزند كوچك و بزرگ هستم، اماتاكنون هيچ يك از آنها را نبوسيده‏ام.»

پيامبر از گفته او به قدرى ناراحت شد كه رنگ چهره مباركشان تغيير كرد. ايشان به او فرمود: «خداوند مهر و محبت را از قلب تو بيرون‏كرده است. آن كس كه به كودكان ما رحم نمى‏كند و به بزرگ ما احترام نمى‏گذارد، از ما نيست.»(13)

P . بحارالانوار، ج 43، ص 282 . P(14)