حلزون گوش
بخش شنوایی در انتهای دالان گوش قرار دارد و حلقه ای تقریبا شبیه صدف یک حلزون را تشکیل می دهد که این بخش، حلزون گوش نامیده می شود. سراسر طول آن از غشاء نازکی به نام غشای قاعده ای پوشیده شده است که هزاران رشته نازک عصبی را برای ایجاد عصب حلزون فراهم می کند. تغییرات دانگ یا بلندی صدا توسط مژک های ظریفی که فشار امواج توسط آن ها انتقال می یابد، احساس می شود. زمانی که صداها وارد گوش می شوند، پرده گوش دچار ارتعاش یا لرزش می شود. این ارتعاشات از زنجیره ای از استخوان چکشی، سندانی و رکابی عبو می کنند و به این ترتیب قبل از ورود به بخش حلزونی گوش تقویت و بلندتر می شوند. سپس پایانه های عصبی داخل حلزون گوش آن ها را دریافت و پس از تبدیل به پیام های عصبی، به مغز ارسال می کنند.
