به حضرت امام می گفتم «آقا، شما چرا این قدر بچه ها را دوست دارید؟ چون بچه هاى ما هستند دوستشان دارید؟» مىگفتند: «نه، من به حسینیه که
مىروم، اگر بچه باشد حواسم مىرود دنبال بچه ها.اینقدر من دوست دارم بچهها را.بعضى وقتها که صحبت مىکنم، مىبینم بچه اى گریه مىکند یا بچه اى دارد دست تکان مىدهد یا اشاره به من مىکند، حواسم مىرود طرف بچهها.
ناقل یکی از نوه های امام – مجله ی سروش، شماره 476
