سيره حضرت
حضرت مهدى (ع) آخرين امام و واپسين معصوم از سلاله پاك پيامبر وتحقق بخشِ ایده آل همه پيامبران وامامان (ع) وتشكيل دهنده حكومت عدل اسلامى و اجرا كننده نقشه هاى پيامبر اسلام (ص) در صحنه گيتى است. سيره او همانند سيره پيامبر اكرم (ص)است و برنامه دولتش تجديد عظمت قرآن واحياى تعاليم عالى اسلام است. او مانند جدش حضرت محمد(ص) رحمة للعالمين است وهنگام ظهور، پرچم ونشانه هاى پيامبر با اوست. پيراهن وى را بر تن وشمشيرآن حضرت را در دست دارد و نشانه هاى ظاهرى وباطنى پيامبر در او نمايان است .(1)
پيامبر اكرم (ص)درباره سيرت و روش كلى او فرمود: مردى از اهل بيت من قيام مى كند و به سنَت وروش من عمل مى نمايد و خداوند براى وى روزى مى فرستد وزمين آن چه دارد بيرون مى ريزد واو زمين را پر از عدل مى كند، چنان كه پر از ظلم و ستم شده باشد.(2)
راوى مى گويد از امام باقر(ع)پرسيدم، قائم چگونه در ميان مردم رفتار مى كند؟
فرمود: به روش پيامبر عمل مى كند تا آن كه اسلام را آشكار مى سازد. عرض كردم: روش پيامبر(ص) چگونه بود؟ فرمود پيامبر آثار كفرِ جاهليت را از ميان برد و با مردم به عدالت رفتاركرد قائم موقعى كه قيام مى کند، اعمالِ نامشروع و بدعتى راكه هنگام صلح وسازش با بيگانگانِ اسلام، در ميان مسلمين مرسوم گشته از ميان مى برد و مردم را به عدالت گسترى رهبرى مى نمايد (3)
1. منتخب الاثرص 490.
2. بحار الانوار ج1 5 ص 82.
3. بحار الانوار ج 52 ص 381.
صبرحضرت
صبر حضرت مهدى (ع) به صبر ایوب تشبيه شده است. در حديث لوح، در وصف حضرت مهدى (ع) آمده است: كمال موسى، بهاء عيسى و صبر ايوب در وجود او است. (1) انواع بلاها بر آن حضرت جمع شده وطولانى شدن آن، موجب شدت مصيبت وابتلاء مى باشد. بر ماست كه براى تعجيل در فرجش دعا كنيم.
1. كمال الدين ج1 ص 310.
غربت حضرت
غربت دو معنا دارد: 1- دورى از خاندان و وطن
2- كمى ياران و حضرت مهدى (ع) به هر دو معنا غريب است
روايت امام صادق (ع) كه فرمود: به ناچار اين امر را غيبتى خواهد بود و در هنگام غيبت، ناچار از عزلت وگوشه گيرى است .(1)
وفرمايش خود حضرت در قضيه على بن مهزياركه فرمود: پدرم از من پيمان گرفته كه جز در سرزمين هاى پنهان و دور منزل نگيرم، براى آن أئمه مخفى بمانم و جايگاهم از نيرنگهاى اهل ضلالت مصون باشد(2) دلالت بر غربت آن حضرت دارد
. و اينكه امام جواد(ع) فرمودند: هرگاه اين تعداد-سيصد و سيزده نفر- از اهل اخلاص برايش جمع شدند، خداوند امر او را ظاهر سازد .
بر معناى دوم غربت دلالت مى كند.(3)
مى گويد: از حضرت موسى بن جعفر(ع) از صاحب امر پرسيدم ، فرمودند: او همان آواره يكتاى غريب پنهان از خاندانش مى باشد كه خونخواه پدرش خواهد بود. (4)
پس مهم ترين وظيفه ما آمادگى براى ظهور و دعا براى تعجيل در فرج مولا است.
دنيا با امامان و اهل بيت سر ناسازگارى داشت و همانند اسب سركش كه رام نشود و صاحبش را از پشت خود متمکن نسازد، با امامان معصوم (ع) سر ستيز داشت. ولى امير مؤمنان (ع) خبر مى دهدكه اين شتر چموش، روزى در برابر خاندان اهل بيت زانو خواهد زد و تسليم خواهد شد و به راحتى فرمان خواهد برد، همانند شتر بد خويى كه سرانجام عواطف مادرى اش بر او غلبه كرده، به سوى بچه اش باز مى گردد و مهر مى ورزد.
حضرت على (ع) فرمود: خداوند قومى را مى آورد كه آن ها را دوست مى دارد وآن ها نيز او را دوست مى دارند كسى كه در ميان آن ها غريب است، بر آن ها حكومت مى كند. همه ممالك اسلامى را با امنيت و آسايش تحت سيطره خود اداره مى كند. روزگار با او سازگار مى شود، پير و جوان از او فرمان مى برند ، زمين آباد مى شود و به وسيله مهدى (ع) خرم و سرسبز مى گردد.(5)
در اين حديث به غربت حضرت نيز تاكيد شده است.
1. بحار الانوار ج 52 ص158.
2. کمال الدین ج 2 ص 447.
3. مکیال المکارم ج1 ص 166.
4.كمال الدين ج 2 ص 361.
5. ینابیع الموده ج 3 ص 131.
منبع:http://yamojir.com
