حضرت ابوالحسن على بن محمد هادىعليه السلام
هيبتى داشته كه نظير آن را احدى نداشته به طورى كه دشمنان آن حضرت احترامها و تعظيمهايى براى آن جناب انجام مىدادند كه براى هيچ كس آن احترامها را انجام نمىدادند، كه اين امر بر اثر هيبت آن حضرت بود نه از روى محبت و علاقه به آن بزرگوار، قائمعليه السلام نيز همينطور است كه به ويژه در دل دشمنان هيبت و رعب خاصى دارد
حسين و مهدى(ع)
اين دو امام بزرگوار، ارتباط بسيار نزديكى با هم دارند كه به برخى از آن ها اشاره مى كنيم: مهدى(ع)، فرزند حسين (1) و خونخواه اوست. (2) نخستين كلامش، ياد حسين(ع) است (3)شعار او، فرياد خونخواهى حسين (ع) است. (4)
در القاب ثار الله وترالموتور و طريد الشريد هر دو شريكند. (5) با فضيلت ترين اعمالِ شب ولادت حضرت مهدى(ع)، زیارت امام حسين(ع) است. (6) امام حسين(ع) از مكه به كوفه رفت و حضرت مهدى(ع) نيز از مكه به كوفه خواهد رفت و مقرر حكومت خود را دركوفه قرار خواهد داد (7) فرشته هايى كه به يارى حسين(ع) آمدند، از ياوران حضرت مهدى(ع) هستند (8) و امام حسين(ع) در عصر ظهور حضرت مهدى(ع)، نخستين كسى است كه رجعت مى كند. (9)
هر دو امام در هدف مشتركند . امام باقر(ع) مى فرمايد: هنگامى كه قائم قيام كند، هر آينه باطل از بين مى رود(10) و هدف امام حسين (ع) نيز در زيارت اربعين آمده است: خون خود را تقديم توكرد، تا انسان ها را از نادانى وگمراهى رهايى بخشد. (11)
زمانه آن دو در انحراف فكرى، فساد اجتماعى، رواج بى دينى و بدعت در سطح جهانى، مشابه يكديگر است. ياران هر دو، از معرفت، محبت و اطاعت نسبت به امام خود برخوردارند. (12) هر دو سازش ناپذيرند امام حسين(ع) در رد درخواست يزبد با بيعت، با قاطعيت مى گويد: مثلى لايبايع مثله. (13) حضرت مهدى (ع) نيز با هيچ كس سر سازش ندارد،امام باقر و صادق (ع) مى فرمايند: ليس شانه الا السيف (14) او فقط شمشير را مى شناسد و يقتل اعداءِ الله حتى يرضى الله(15) دشمنان خدا را مى كشد تا خدا راضى گردد. نسبت به شهادت حسين (ع) (16) و غيبت و ظهور حضرت مهدى (ع) (17) پيشگويى شده است .
زيارت ناحيه مقدسه، سوگ نامه امام زمان (ع) در رثاى حسين (ع) است. (18) و اما داستانى از حواله كردن حضرت، شيعيان را به امام حسين (ع) سروركه ازكودكى گنگ بود و قدرت سخن گفتن نداشت، سيزده يا چهارده ساله بود كه پدرش دست او را گرفت و نزد سومين سفير خاص، جناب حسين بن روح آورد و از او درخواست كردكه از حضرت مهدى (ع) تقاضاكندكه خود آن گرامى، شفاى زبان او را از خدا بخواهد. جناب حسين بن روح پس از اندكى به آنان گفت: حضرت مهدى (ع) به شما دستور داده است كه به مرقد مطهر امام حسين (ع) برويد .
آن جوان گنگ را پدرش به همراه عمويش به كربلا آوردند و پس از زيارت مرقد منوَر پيشواى شهيدان، پدر و عمويش او را بنام صداكردند وگفتند: سرور که به ناگاه با زبانى فصيح وگشا ده گفت: لبیك
پدرش گفت: پسرم سخن گفتى؟
سرورگفت: آرى پدر جان (19)
1- منتخب الاثر ص 140- 139 و 254 - 264.
2- بحارالانوار ج 10ص105.
3- الزام الناصب ج 2 ص 282.
4- نجم الثاقب ص 469.
5- كمال الدين ج 1 ص 318 مفاتیح الجنان زیارت صاحب الامر.
6- مفاتیح الجنان اعمال شب نيمه شعبان
7- بحارالانوار ج 52 ص 225.
8- بحارالانوار ج 52 ص 285
9- بحارالانوار ج 53 ص 62.
10- كافى ج8 ص 278
11-مفاتیح الجنان زيارت اربعين.
12- بحارالانوار ج 52 ص 308 و 386.
13- بحارالانوار ج44 ص325
14- كمال الدين ج1ص331 .
15- غيبة طوسى ص 32.
16- بحا رالانوار ج 41 ص 295
17. منتخب الاثرص 629
18. بحار الانوار ج 98 ص 269
19. غیبة طوسی ص 188 بحار الانوار ج 51ص 323
حضرت ابوالحسن على بن موسى الرضاعليه السلام
خداوند رياست و مقام ظاهرى را براى آن حضرت قرار داد به طورى كه براى پدران طاهرينش واقع نشده بود، و تقيّه و ترس در زمان آن حضرت تا حدودى برداشته شد، قائمعليه السلام نيز خداوند متعال ترسش را به امنيّت بدل خواهد ساخت و او را در زمين اقتدار و تسلّطى خواهد داد كه براى احدى از پيشينيان ميسّر نشده است، و غلبه آن حضرت بر تمام جهان مانند غلبه سلطان روز است بر سلطان شب تار. مىگويم: شايد نكته اينكه از آن حضرت به روز تعبير شده آن است كه وقتى سلطان روز آشكار مىشود، تاريكى شب را مقهور و مغلوب مىنمايد. قائمعليه السلام نيز همينطور است كه چون ظاهر شود، دولت باطل را مقهور ساخته و بر آن پيروز گردد. و نيز هنگامى كه روز فرا مىرسد جهانى به نور خورشيد روشن مىشود، همچنين قائمعليه السلام وقتى ظهور كند تمام جهان به نور آن حضرت روشن گردد به طورى كه مردم از نور خورشيد و ماه بىنياز شوند - چنانكه در حديث آمده - و نيز خورشيد استفاده مىكنند. قائمعليه السلام هم هنگامى كه ظهور مىنمايد، تمام مخلوقات از نور آن حضرت بهره مىبرند و هر يك به قدر ظرفيت و استعداد خود از وجود اقدسش استفاده مىكنند.
على بن ابراهيم به سند صحيحى از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام درباره آيه: وَالنَّهارِ إِذا تَجَلّى؛ (سوره ليل، آيه 4.( سوگند به روز آنگاه كه تجلّى نمايد. آورده كه فرمود: )روز( همان قائم ما اهل البيت است كه هرگاه بپاخيزد، بر دولت باطل پيروز مىشود.... (تفسير القمى: 425/2)
منبع:http://yamojir.com
