الفبای خداجویی...

عطر آیات این مائده ربانی از همان آغاز نزول و صبحدم بعثت ،جان های مستعد را معطر کرده است.

بشارت سیزدهم- آیات 18 و 24 سوره ابراهیم

*آیا ندیدی چگونه خداوند «کلمه طیبه» (و گفتار پاکیزه) را به درخت پاکیزه ای تشبیه کرده که ریشه آن (در زمین) ثابت، و شاخه آن در آسمان است.*

1-از این آیه و آیات دیگر قرآن استفاده می شود که اعمال کافران و کسانی که ایمان توحیدی ندارند، اگرچه به ظاهر خوب و نیکو باشد؛ نزد خدا ارزشی ندارد{ چرا که اگر انسان را به درختی تشبیه کنیم ، اعتقاد حکم ریشه و اعمال و رفتار انسان حکم شاخه و برگ های آن درخت را دارد. در کافران ریشه آن درخت فاسد شده و حتی اگر به ظاهر زیبا و محکم باشد اساس و ریشه ای ندارد}.
سؤال: پس تکلیف کافرانی که عمری را در راه خدمت به خلق گذرانده اند چیست؟
پاسخ: این گونه افراد از دو حالت خارج نیستند:
1- گروهی که انگیزه های مادی داشته اند و در پی کسب قدرت و شهرت بودند که در این صورت هیچ گونه طلبی از خدا و مردم ندارند و پاداش آنها همان سود و شهرتی بوده که به آن رسیده اند.
2- گروهی که انگیزه انسانی و مردمی داشتند که پاداش مناسبی از خداوند دریافت خواهند داشت.این پاداش ممکن است در دنیا باشد و یا در جهان دیگر! همین اندازه می توان گفت:

البته پاداش عمل منحصرا" داخل شدن در بهشت نیست! چنان چه در حدیثی از امام کاظم (ع) می خوانیم:« در بنی اسرائیل مرد با ایمانی بود که همسایه کافری داشت، مرد کافر نسبت به همسایه با ایمان خود نیک رفتاری می کرد. وقتی از دنیا رفت خدا برای او خانه ای بنا کرد که مانع گرمای آتش شود...و به او گفته شد این به سبب نیک رفتاری ات با همسایه مؤمنت است»
همچنین از پیامبر اکرم(ص) درباره شخصی به نام «عبدالله بن جدعان» است که از مشرکان معروف جاهلیت واز سران قریش بود، چنین نقل شده:« کم عذاب ترین اهل جهنم ، ابن جدعان است» سؤال کردند چرا ای پیامبر خدا ؟ فرمود: زیرا به گرسنگان غذا می داد.
و در روایت دیگر می خوانیم که پیامبر به عدی بن حاتم( فرزند حاتم طائی) فرمود: « به خاطر سخاوت پدرت، عذاب شدید از او برداشته شد»(تفسیر نمونه، ج 10،ص 314)

****************************

خدایا ! عقیده ی مرا از دست عُقده ام مصون بدار....

التماس دعا....