آزردگان

 

 

 

آزردگان

 

نه چون اهل خطا بوديم رسوا ساختی ما را

 

که از اول برای خاک دنيا ساختی ما را

 

 

 

ملائک با نگاه ياس بر ما سجده ميکردند

 

ملائک راست ميگفتند اما ساختی ما را

 

 که باور ميکند با اينکه از آغاز می ديدی

 

 که منکر می شويم آخر خودت را ساختی ما را؟

 

 

 

 به ظاهر ماهيانی ناگزير از تنگ تقديريم

 

 

 

 

 

 

به جای شکر گاهی صخره ها در گريه ميگويند 

 

 

 

 

دل آزردگانت را به دام آتش افکندی

 

 

 

 

 

به خاکستر نشاندی، سوختی تا ساختی ما را

 

 

 

چرا سيلی خور امواج دريا ساختی ما را؟

 

 

 

تو خود بازيچه اهل تماشا ساختی ما را