دنباله دارها یکی از تماشایی ترین مناظرآسمان را در برابر چشم ما جلوه گر می کنند . غالباً بدون خبر نخست به صورت یک منبع کوچک نور ، که تا حدی مه آلود وغالباً شبیه به یک سحابی یا کهکشان دور دست ظاهر می شود . اما وقتی به خورشید نزدیک می شود ، یک دم بخار گونه از سر آن به عقب رانده می شود . امتداد این دم همیشه در جهت مخالف خورشید است ، وقتی ستاره ی دنباله دار به خورشید نزدیک می شود ،این دم بلند تر و با دور شدن از خورشید کوتاهتر می شود . دیدن ستاره های دنباله دار برای مردم باستان امری هراسناک بود و پیشگویان آن را رویداد قریب الوقوع شومی ، همچون مرگ پادشاه ، تعبیر می کردند .
آنان میپنداشتند که دم دنباله دارها حاوی گازهای سمی است که زندگی ساکنان زمین را به خطر می اندازد . دنباله داری که عملاً با جو زمین برخورد می کند به صورت خط روشنی به مدت چند ثانیه شبیه تیر شهاب یا شهاب ثاقب ظاهر می شود . دنباله دارها نوعاً حتی در نزدیک ترین فاصله از میلیون ها کیلو متری زمین می گذرند و بنابر این حداقل حرکت ظاهری را نشان می دهند . از این رو هرگاه یک دنباله دار درخشان ظاهر شود احتمالا ً به مدت جند هفته دیده می شود . بیشتر دنباله دارها کن نورند و با چشم غیر مسلح دیده نیمی شوند بنا بر این ناظر اتفاقی هرگز از وجود آن باخبر نمی شود . حتی درخشان ترین دنباله دار هارا ممکن است ساکنان شهری نتوتانند ببینند . بنابر این وقتی رسانه های خبری نز دیک شدن یک دنباله دار قابل دیدن را اعلام میکنند به جای تاریکی که دور از چراغ ها ی روشن شهر باشد بروید تا بتوانید آن را ببینید . دنباله دارها با داشتن مدار هایی با خروج از مرکز زیا د به دور خورشید از سایر اعضای منظومه ی شمسی متمایز می شوند . مثلا ً دوره ی گردش برخی از دنباله دارها بسیار طولانی ، از مرتبه ی 10000تا80000سال(یاطولانی تر)و خروج از مرکز مدار هایشان آن هارا به فواصل چند هزار واحد نجومی از خورشید می برد . دوره ی گردش دنباله دارهای دیگر کوتاه مدت و در حدود 3تا100سال است و خرو ج از مدارشان کمتر و عموماً به فواصلی کمتراز مدار پلوتون محدود می شود . مدار های دنباله دارها بر اثر نیروهای خارجی تغییر می کند : هرگاه یک ستاره ی دنباله دار با دوره ی گردش طولانی به خورشید نزدیک شود و برحسب اتفاق از نزدیکی سیاره ی پرجرمی مانند مشتری بگذرد ممکن است شکل مدارش تغییر کند و مدت دوره ی گردش آ ن کوتاه شود . سیاره ی مشتره با اثر گرانش خود در مدار بسیاری از دنباله دارها اختلال ایجاد کرده است به طوری که دو ره ی گردش آن ها به دور خورشید امروزه 5تا10سال است . پیشگویی این امر نا ممکن است که بگوییم اکثر دنباله دارها در کدام قسمت آسمان ظاهر خواهند شد یا به کدام جهت حرکت خواهند کرد . زیرا به نظر می رسد که جهت گیر ی آن ها در منظومه ی شمسی کاتوره ای و بینظم باشد .
این مطلب رو از کتاب نجوم دینامیکی از رابرت تی دیکسون و ترجمه ی احمد خواجه نصیر طوسی نوشتم که از نشر دانشگاهی هم هست البته از دنباله دارها تو این کتاب مطالب بیشتری هم هست که اگه وقت بشه براتون می زارم
