احادیث امام کاظم ع

39- قالَ (علیه السلام) : ما ذِئْبانِ ضارِبانِ فى غَنَم قَدْ غابَ عَنْهُ رُعاؤُها، بِأضَرَّ فى دینِ مُسْلِم مِنْ حُبِّ الرِّیاسَهِ.([18])
فرمود: خطر و ضرر علاقه به ریاست براى مسلمان بیش از دو گرگ درّنده اى است، به گله گوسفندى كه چوپان ندارند حمله كنند.

40- قالَ (علیه السلام) : الإیمانُ فَوْقَ الاْسْلامِ بِدَرَجَه، وَالتَّقْوى فَوْقَ الإیمانِ بِدَرَجَه، وَ الْیَقینُ فَوْقَ التَّقْوى بِدَرَجَه، وَ ما قُسِّمَ فِى النّاسِ شَیْیءٌ أقَلُّ مِنَ الْیَقینِ.([19] )
فرمود: ایمان، یك درجه از اسلام بالاتر است; تقوى نیز، یك درجه از ایمان بالاتر; یقین، یك درجه از تقوى بالاتر و برتر مى باشد و درجه اى كمتر از مرحله یقین در بین مردم ثمره بخش نخواهد بود.

منابع روایات:

[1] - كافى: ج 1، ص 50، ح 11، أعیان الشیعه: ج 2، ص 9، نزهه النّاظر: ص 121، ح 1. [2] - اصول كافی: ج 2، ص 471، ح 2. وسائل الشّیعه: ج 7، ص 44، ح 8674. [3] - كافی: ج 8، ص 273، ح 409. وسائل الشّیعه: ج 2، ص 408، ح 2490. بحار: ج 59، ص 68، ح 18. [4] - نزهه النّاظر و تنبیه الخاطر حلوانى: ص 122، ح 2. [5] - تهذیب الأحكام: ج 6، ص 350، ح 991، وافى: ج 4، ص 433، ح 2273. [6] - تحف العقول: ص 291، بحارالأنوار: ج 1، ص 150، ضمن ح 30. [7] - نزهه الناظر و تنبیه الخاطر: ص 123، ح 13، بحارالأنوار: ج 75، ص 140، ح 37. [8] - نزهه الناظر و تنبیه الخاطر: ص 124، ح 15. [9] - تحف العقول: ص 213، بحارالأنوار: ج 1، ص 154، ضمن ح 30، و ج 75، ص 312، ضمن ح 1. [10] - وسائل الشّیعه: ج 2، ص 52، ح 1454. [11] - وسائل الشّیعه: ج 12، ص 118، ح 15812. [12] - وسائل الشیعه: ج 25، ص 78، ح 21240. [13]- تحف العقول: ص 388، س 17، بحارالأنوار: ج 75، ص 303، ضمن حدیث 25. [14] - اصول كافى: ج 1، ص 38، بحارالأنوار: ج 82، ص 177، ح 18. [15] - كتاب التمحیص: ص 55، ح 109، بحار الأنوار: ج 64، ح ص 242، ح 79. [16] - بحارالأنوار: ج 75، ص 327، ضمن ح 4. [17] - تحف العقول: ص 297، بحارالأنوار: ج 75، ص 327، ضمن ح 4. [18] - تحف العقول: ص 304، بحارالأنوار: ج 2، ص 21، ح 62، و ج 75، ص 325، ح 2. [19] - تحف العقول: ص 302، بحارالأنوار: ج 10، ص 247، ح 13. [20] - تحف العقول: ص 303 و ص 209. [21] - تهذیب الأحكام: 6/75، ح 147، بحار الأنوار: 101/132، ح 61.[1] - وسائل الشیعه: ح 4 ص 73، ح 4547. [2] - تحف العقول: ص 292، بحارالأنوار: ج 1، ص 152، ضمن ح 30. [3] - تحف العقول: ص 292، بحارالأنوار: ج 1، ص 152، ضمن ح 30. [4] - تحف العقول: ص 302، بحارالأنوار: ج 10، ص 246، ح 12. [5] - اصول كافى: ج 1 ص 72 ح 10. [6] - وسائل الشّیعه ج 17 ص 58 ح 4. [7] - وسائل الشّیعه: ج 15، ص 273، ح 20497. [8] - وسائل الشّیعه: ج 21، ص 479، ح 27805. [9] - وسائل الشّیعه: ج 16، ص 95، ح 21074. [10] - الكافی: ج 2، ص 471، ح 2، وسائل الشّیعه: ج 7، ص 44،ح 8674. [11] - أصول كافى: ج 2، ص 494، ح 15. [12] - تحف العقول: ص 286، بحارالأنوار: ج 70، ص 111، ح 14. [13] - وسائل الشّیعه: ج 2، ص 65، ح 1499. [14] - وسائل الشّیعه: ج 5، ص 340، ح 3، محاسن برقى: ص 622، ح 69. [15] - كافى ج 1 ص 179 ح 9. [16] - تحف العقول: ص 301، بحارالأنوار: ج 78، ص 320، ضمن ح 3. [17] - مستدرك الوسائل: ج 17، ص 278، ح 35. [18] - وسائل الشّیعه: ج 15، ص 350، ح 1، مستدرك: ج 11، ص 381، ح 1. [19] - وافى: ج 4، ص 145، ح 1، بحارالأنوار: ج 67، ص 136، ح 2.

33- قالَ (علیه السلام) : قَلیلُ الْعَمَلِ مِنَ الْعاقِلِ مَقْبُونٌ مُضاعَفٌ وَ كَثیرُالْعَمَلِ مِنْ أهْلِ الْهَوى وَالْجَهْلِ مَرْدُودٌ.([12])
فرمود: اعمال شخص عاقل مقبول است و چند برابر أجر خواهد داشت گرچه قلیل باشد، ولى شخص نادان و هوسران گرچه زیادكار و خدمت و عبادت كند پذیرفته نخواهد بود.

34- قالَ (علیه السلام) : وَشَعْرُ الْجَسَدِ إذا طالَ قَطَعَ ماءَ الصُّلْبِ، وَأرْخىَ الْمَفاصِلَ، وَ وَرِثَ الضَّعْفَ وَالسِلَّ، وَ إنَّ النُّورَهَ تَزیدُ فِى ماءِالصُّلْبِ، وَ تُقَّوِى الْبَدَنَ، وَتَزیدُ فى شَخْمِ الْكُلْیَتَیْنِ، وَ تَسْمِنُ الْبَدَنَ.([13])
فرمود: موهاى بدن ـ زیر بغل و اطراف عورت ـ چنانچه بلند شود سبب قطع و كمبود آب كمر، سستى مفاصل استخوان و ضعف سینه و گلو خواهد شد، استعمال نوره سبب تقویت تمامى آن ها مى باشد.

29- قالَ (علیه السلام) : یُسْتَحَبُّ غَرامَهُ الْغُلامِ فى صِغَرِهِ لِیَكُونَ حَلیماً فى كِبَرِهِ وَ یَنْبَغى لِلرَّجُلِ أنْ یُوَسِّعَ عَلى عَیالِهِ لِئَلاّ یَتَمَنَّوْا مَوْتَهَ.([8])
فرمود: بهتر است پسر را در دوران كودكى به كارهاى مختلف و سخت، وادار نمائى تا در بزرگى حلیم و بردبار باشد; و بهتر است مرد نسبت به اهل منزل خود دست و دل باز باشد و در حدّ توان رفع نیاز كند تا آرزوى مرگش را ننمایند.

30- قالَ (علیه السلام) : لَیْسَ مِنّا مَنْ لَمْ یُحاسِبْ نَفْسَهُ فى كُلِّ یَوْم، فَإِنْ عَمِلَ حَسَناً إسْتَزادَ اللهَ، وَ إنْ عَمِلَ سَیِّئاً إسْتَغْفَرَاللهَ وَ تابَ اِلَیْهِ.([9])
فرمود: از شیعیان و دوستان ما نیست، كسى كه هر روز محاسبه نَفْس و بررسى اعمال خود را نداشته باشد، كه اگر چنانچه اعمال و نیّاتش خوب بوده، سعى كند بر آن ها بیفزاید و اگر زشت و ناپسند بوده است، از خداوند طلب مغفرت و آمرزش كند و جبران نماید.

در مورد نذری دادن برای امام حسین علیه السلام حدیثی در بحارالانوار (44/ 287) مبنی بر تأئید این عمل وجود دارد:

قال علی علیه السلام:

«انّ‏الله اختارنا واختار لنا شیعه ینصروننا و یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا و یبذلون أموالهم و أنفسهم فینا اولئک منّا و الینا. »

همانا خداوند ما را برگزید و گروهی را برای ما برگزید تا یاریمان کنند و به سبب شادی ما شاد باشند و به خاطر حزن ما اندوهگین باشند و اموال و جان هایشان را در راه ما بذل کنند. آنان از ما و به سوی ما هستند

عن الامام الکاظم علیه السلام: « ... انما شیعة علیّ من صدق قوله فعله »

امام کاظم علیه السلام فرمود: « همانا شیعه علی کسی است که قول او فعلش را تصدیق نماید»

کافی / ج 8 / ص 228 / ح 290

به نقل از کتاب دفاع از تشیع و پاسخ به شبهات/ علی اصغر رضوانی / انتشارات جمکران

قال الكاظم (عليه السلام)

فطرك اخاك الصائم خير من صيامك.

امام كاظم (عليه السلام) فرمود:

افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.

الكافى، ج 4 ص 68، ح 2

به نقل از : چهل حديث روزه  / گردآورنده محمد حسين فلاح زاده / سايت بلاغ

قال ابوالحسن موسی بن جعفر علیه السلام: إن الصلاة فی الصف الاول کالجهاد فی سبیل الله عزوجل.

امام موسی بن جعفر علیه السلام فرمود: نماز در صف اول جماعت همانند جهاد در راه خداوند متعال است.

وسائل الشیعه، ج5، ص 387.

23- قالَ (علیه السلام) : مَثَلُ الدّنیا مَثَلُ الْحَیَّهِ، مَسُّها لَیِّنٌ وَ فى جَوْفِهَا السَّمُّ الْقاتِلِ، یَحْذَرُهَاالرِّجالُ ذَوِى الْعُقُولِ وَ یَهْوى اِلَیْهَاالصِّبْیانُ بِأیْدیهِمْ.([2])
فرمود: مَثَل دنیا همانند مار است كه پوست ظاهر آن نرم و لطیف و خوشرنگ، ولى در درون آن سمّ كشنده اى است كه مردان عاقل و هشیار از آن گریزانند و بچّه صفتان و بولهوسان به آن عشق می ورزند.

24- قالَ (علیه السلام) : مَثَلُ الدُّنیا مَثَلُ ماءِالْبَحْرِ كُلَّما شَرِبَ مِنْهُ الْعطْشانُ اِزْدادَ عَطَشاً حَتّى یَقْتُلُهُ.([3])
فرمود: مَثَل دنیا (و اموال و زیورآلات و تجمّلات آن) همانند آب دریا است كه انسانِ تشنه، هر چه از آن بیاشامد بیشتر تشنه مى شود و آنقدر میل مى كند تا هلاك شود.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الكاظم (عليه السلام) : رَحِمَ اللهُ عَبْداً تَفَقَّهَ، عَرَفَ النّاسَ وَلايَعْرِفُونَهُ.

([ نزهة النّاظر و تنبيه الخاطر حلوانى: ص 122، ح 2.])

حضرت امام موسي كاظم (عليه السلام) فرمود: خداوند متعال رحمت كند بنده اى را كه در مسائل دينى تفقه و تحقيق نمايد (فقيه و عالم باشد) و نسبت به مردم شناخت پيدا كند، گرچه مردم او را نشناسند و قدر و منزلت او را ندانند.

به نقل از سايت تبيان