امام حسین علیه السلام فرموده اند:
صاحب الامر بالمعروف یحتاج الی ان یکون عالما بالحلال و الحرام ، فارغا من خاصة نفسه، ناصحا للخلق، داعیا لهم بالطف، حسن البیان، عارفا بتفاوت اخلاقهم، بصیرا بمکر النفس، صابرا، لا یکا فیهم و لا یشکو منهم، لایستعمل الحمیه ، لا یغتاظ لنفسه
کسیکه امر به معروف می کند احتیاج دارد به اینکه به حرام و حلال عالم باشد
گرفتار نفس خود نباشد
خیرخواه مردم باشد
با مردم مهربان و رفیق باشد*
گفتارش نیکو باشد
به تفاوت اخلاق مردم شناخت داشته باشد ( بداند هر کس خلق و خویی دارد و با هر کس باید به طور خاص سخن گفت)
از مکر نفس آگاه باشد ( مبادا در قالب امر به معروف و نهی از منکر به اهداف شومی کشیده شود)
صابر باشد ( اگر از مردم آزاری دید) انتقام نگیرد و شکایت نکند
با تعصب عمل نکند
برای نفسش غیظ نکند ( غیظ او برای نفس خودش نباشد بلکه برای خدا باشد )
بحار / ج 97 / ص 83 به نقل از کتاب امر به معروف و نهی از منکر محسن قرائتی