0

دعاهایدایت الله بهجت

 
a110m290
a110m290
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : مهر 1390 
تعداد پست ها : 61
محل سکونت : اصفهان

دعاهایدایت الله بهجت

1- رزق و روزي: اللهم اني اسئلک باسمک يا الله يا رحمن يا رحيم يا کريم يا مقيم يا عظيم يا قديم يا عليم يا حليم يا حکيم.

 

 

7- رزق و روزي: يا غافرالخطايا يا کاشف البلايا يا منتهي الرجايا يا مجزل العطايا يا واهب الهدايا يا رازق البرايا يا قاضي المنايا يا سامع الشکايا يا باعث البرايا يا مطلق الاساري.

13- جهت بدست آوردن دولت و سعادت : اللهم اني اسئلک باسمک يا جليل يا جميل يا وکيل يا کفيل يا دليل يا قَبيل يا مديل يا منيل يا مقيل يا محيل.

24- جهت دولتمندي : يا بديع السموات يا جاعل الظلمات يا راحم العبرات يا مقيل العثرات يا ساتر العورات يا محيي الاموات يا منزل الايات يا مضعف الحسنات يا ماحي السيئات يا شديد النقمات.

30- دولتمندي و بخت بلند : يا عاصم من استعصمه يا راحم من استرحمه يا غافر من استغفره يا ناصر من استنصره يا حافظ من استحفظه يا مکرم من استکرمه يا مرشد من استرشده يا صريخ من استصرخه يا معين من استعانه يا مغيث من استغاثه.

39- حفظ مال : يا خير المرهوبين يا خير المرغوبين يا خير المطلوبين يا خير المسئولين يا خير المقصودين يا خير المذکورين يا خيرالمشکورين يا خير المحبوبين يا خير المدعوين يا خير المستانسين.

17- براي سهل شدن کارها : اللهم اني اسئلک باسمک يا مومن يا مهيمن يا مکون يا ملقن يا مبين يا مهون يا ممکن يا مزين يا معلن يا مقسم.

22- براي سهل شدن انجام کاري از چند روز قبل بخوانيد : يا من اظهر الجميل يا من ستر القبيح يا من لم يواخذ بالجريره يا من لم يهتک الستر يا عظيم العفو يا حسن التجاوز يا واسع المغفره يا باسط اليدين بالرحمه يا صاحب کل نجوي يا منتهي کل شکوي.

27- جهت سهل شدن کارها : يا احکم الحاکمين يا اعدل العادلين يا اصدق الصادقين يا اطهر الطاهرين يا احسن الخالقين يا اسرع الحاسبين يا اسمع السامعين يا ابصر الناظرين يا اشفع الشافعين يا اکرم الاکرمين.

44- جهت سهل شدن کارها : اللهم اني اسئلک باسمک يا حبيب يا طبيب يا قريب يا رقيب يا حسيب يا مهيب يا مثيب يا مجيب يا خبير يا بصير.

81- جهت کارهاي مهم مثل خريد خانه : اللهم اني اسئلک باسمک يا فاعل يا جاعل يا قابل يا کامل يا فاصل يا واصل يا عادل يا غالب يا طالب يا واهب.

46- سهل شدن امور الهي : يا غالباً غير مغلوب يا صانعاً غير مصنوع يا خالقاً غير مخلوق يا مالکاً غير مملوک يا قاهراً غير مقهور يا رافعاً غير مرفوع يا حافظاً غير محفوظ يا ناصراً غير منصور يا شاهداً غير غائب يا قريباً غير بعيد.

2- رفع گرفتاري و نجات از مهلکه : يا سيد السادات يا مجيب الدعوات يا رافع الدرجات يا ولي الحسنات يا غافر الخطيئات يا معطي المسئلات يا قابل التوبات يا سامع الاصوات يا عالم الخفيات يا دافع البليات.

15- براي به جريان افتادن کارهاي معلق : يا ذاالجود و الاحسان يا ذاالفضل و الامتنان يا ذاالامن و الامان يا ذاالقدس و السبحان يا ذاالحکمه و البيان يا ذاالرحمه و الرضوان يا ذاالحجه و البرهان يا ذاالعظمه و السلطان يا ذالرافه و المستعان يا ذاالعفو و الغفران.

18- جهت انجام کارهاي مهم اداري : يا من هو في ملکه مقيم يا من هو في سلطانه قديم يا من هو في جلاله عظيم يا من هو علي عباده رحيم يا من هو بکل شيءٍ عليم يا من هو بمن عصاه حليم يا من هو بمن رجاه کريم يا من هو في صنعه حکيم يا من هو في حکمته لطيف يا من هو في لطفه قديم.

84- مسلماني که بخواهد کاري بکند : يا من لم يتخذ صاحبهً و لا ولدا يا من جعل لکل شيءٍ قدرا يا من لا يشرک في حکمه احدا يا من جعل الملائکه رسلا يا من جعل السماء بروجا يا من جعل الارض قرارا يا من خلق من الماء بشرا يا من جعل لکل شيء امدا يا من احاط بکل شيء علما يا من احصي کل شيء عددا.

12- باز شدن بخت : يا علام الغيوب يا غفار الذنوب يا ستار العيوب يا کاشف الکروب يا مقلب القلوب يا طبيب القلوب يا منور القلوب يا انيس القلوب يا مفرج الهموم يا منفس الغموم.

8- جهت محبت کسي به شما : يا ذاالحمد و الثناء يا ذاالفخر و البهاء يا ذاالمجد و السناء يا ذاالعهد و الوفاء يا ذاالعفو و الرضاء يا ذاالمن و العطاء يا ذاالفصل و القضاء يا ذاالعز و البقاء يا ذاالجود و السخاء يا ذاالالاء و النعماء.

9- جهت محبت کسي به شما : اللهم اني اسئلک باسمک يا مانع يا دافع يا رافع يا صانع يا نافع يا سامع يا جامع يا شافع يا واسع يا موسع.

34- نزد بزرگان مقرب بودن : يا کريم الصفح يا عظيم المن يا کثير الخير يا قديم الفضل يا دائم اللطف يا لطيف الصنع يا منفس الکرب يا کاشف الضر يا مالک الملک يا قاضي الحق.

35- نزد همه عزيز بودن (چه شوهر چه زن): يا من هو في عهده وفي يا من هو في وفائه قوي يا من هو في قوته علي يا من هو في علوه قريب يا من هو في قربه لطيف يا من هو في لطفه شريف يا من هو في شرفه عزيز يا من هو في عزه عظيم يا من هو في عظمته مجيد يا من هو في مجده حميد.

45- جهت عزيز بودن نزد بزرگان: يا اقرب من کل قريب يا احب من کل حبيب يا ابصر من کل بصير يا اخبر من کل خبير يا اشرف من کل شريف يا ارفع من کل رفيع يا اقوي من کل قوي يا اغني من کل غني يا اجود من کل جواد يا اراف من کل روف.

21- براي کسي که هم و غم زيادي دارد: اللهم اني اسئلک باسمک يا علي يا وفي يا غني يا ملي يا حفي يا رضي يا زکي يا بدي يا قوي يا ولي.

23- براي بيداري دل و خوشي احوال: يا ذاالنعمه السابغه يا ذاالرحمه الواسعه يا ذاالمنه السابقه يا ذاالحکمه البالغه يا ذاالقدره الکامله يا ذاالحجه القاطعه يا ذاالکرامه الظاهره يا ذاالعزه الدائمه يا ذاالقوه المتينه يا ذاالعظمه المنيعه.

26- رفع غم و محنت دل و براي زيارت خانه خدا روزي 21 مرتبه : يا رب البيت الحرام يا رب الشهر الحرام يا رب البلد الحرام يا رب الرکن و المقام يا رب المشعر الحرام يا رب المسجد الحرام يا رب الحل و الحرام يا رب النور و الظلام يا رب التحيه و السلام يا رب القدره في الانام.

52- براي رفع ناراحتي اعصاب: يا سرور العارفين يا مني المحبين يا انيس المريدين يا حبيب التوابين يا رازق المقلين يا رجاءَ المذنبين يا قره عين العابدين يا منفس عن المکروبين يا مفرج عن المغمومين يا اله الاولين و الاخرين.

37- براي رفع حالت تهوع: يا من کل شيءٍ خاضع له يا من کل شيءٍ خاشع له يا من کل شيءٍ کاين له يا من کل شيءٍ موجود به يا من کل شيءٍ منيب اليه يا من کل شيءٍ صائر اليه يا من کل شيءٍ يسبح بحمده يا من کل شيءٍ هالک الا وجهه.

64- درد چشم : يا دائم البقاء يا سامع الدعاء يا واسع العطاء يا غافر الخطاء يا بديع السماء يا حسن البلاء يا جميل الثناء يا قديم السناء يا کثير الوفاء يا شريف الجزاء.

55- سر درد : يا من نفذ في کل شيءٍ امره يا من لحق بکل شيءٍ علمه يا من بلغت الي کل شيءٍ قدرته يا من لا تحصي العباد نعمه يا من لا تبلغ الخلائق شکره يا من لا تدرک الافهام جلاله يا من لا تنال الاوهام کنهه يا من العظمه و الکبرياءُ ردائه يا من لا ترد العباد قضائه يا من لا ملک الا ملکه يا من لا عطاء الا عطائه.

59- رفع کمر درد : يا حبيب من لا حبيب له يا طبيب من لا طبيب له يا مجيب من لا مجيب له يا شفيق من لا شفيق له يا رفيق من لا رفيق له يا مغيث من لا مغيث له يا دليل من لا دليل له يا انيس من لا انيس له يا راحم من لا راحم له يا صاحب من لا صاحب له.

63- براي رفع سر درد که دست روي سر گذاشته و مي خوانيد : يا من يعلم مراد المريدين يا من يعلم ضمير الصامتين يا من يسمع انين الواهنين يا من يري بکاء الخائفين يا من يملک حوائج السائلين يا من يقبل عذر التائبين يا من لا يصلح عمل المفسدين يا من لا يضيع اجر المحسنين يا من يا يبعد عن قلوب العارفين يا اجود الاجودين.

66- جلوگيري از ميگرن : يا من خلقني و سواني يا من رزقني و رباني يا من اطعمني و سقاني يا من قربني و ادناني يا من عصمني و کفاني يا من حفظني و کلاني يا من اعزني و اغناني يا من وفقني و هداني يا من انسني و اواني يا من اماتني و احياني.

67- زيادي نور چشم : يا من يحق الحق بکلماته يا من يقبل التوبه عن عباده يا من يحول بين المرء و قلبه يا من لاتنفع الشفاعه الا باذنه يا من هو اعلم بمن ضل عن سبيله يا من لا معقب لحکمه يا من لا راد لقضائه يا من انقاد کل شيءٍ لامره يا من السموات مطويات بيمينه يا من يرسل الرياح بشرا بين يدي رحمته.

72- قوت پا : يا رب العالمين يا مالک يوم الدين يا غايه الطالبين يا ظهر اللاجين يا مدرک الهاربين يا من يحب الصابرين يا من يحب التوابين يا من يحب المتطهرين يا من يحب المحسنين يا من هو اعلم بالمهتدين.

83- برطرف شدن تمام امراض : يا من يخلق ما يشاء يامن يفعل ما يشاء يا من يهدي من يشاء يا من يضل من يشاء يا من يعذب من يشاء يا من يغفر لمن يشاء يا من يعز من يشاء يا من يذل من يشاء يا من يصور في الارحام ما يشاء يا من يختص برحمته من يشاء.

99- جلوگيري از مريضي : يا من لا يشغله سمع عن سمع يا من لا يمنعه فعل عن فعل يا من لا يلهيه قول عن قول يا من لا يغلطه سئوال عن سئوال يا من لا يحجبه شيء عن شيء يا من لا يبرمه الحاح الملحين يا من هو غايه مراد المريدين يا من هو منتهي همم العارفين يا من هو منتهي طلب الطالبين يا من لا يخفي عليه ذره في العالمين.

36- رفع شر: اللهم اني اسئلک باسمک يا کافي يا شافي يا وافي يا معافي يا هادي يا داعي يا قاضي يا راضي يا عالي يا باقي.

57- رفع شر: اللهم اني اسئلک باسمک يا عفو يا غفور يا صبور يا شکور يا رئوف يا عطوف يا مسئول يا ودود يا سبوح يا قدوس.

58- رفع شر : يا من في السماء عظمته يا من في الارض اياته يا من في کل شيء دلائله يا من في البحار عجائبه يا من في الجبال خزائنه يا من يبدء الخلق ثم يعيده يا من اليه يرجع الامر کله يا من اظهر في کل شيءٍ لطفه يا من احسن کل شيءٍ خلقه يا من تصرف في الخلايق قدرته.

41- رفع بلا : يا من خلق فسوي يا من قدر فهدي يا من يکشف البلوي يا من يسمع النجوي يا من ينقذ الغرقي يا من ينجي الهلکي يا من يشفي المرضي يا من اضحک و ابکي يا من امات و احيي يا من خلق الزوجين الذکر و الانثي.

86- رفع بلا : يا خير معروف عرف يا افضل معبود عبد يا اجل مشکور شکر يا اعز مذکور ذکر يا اعلي محمود حمد يا اقدم موجود طلب يا ارفع موصوف وصف يا اکبر مقصود قصد يا اکرم مسئول سئل يا اشرف محبوب علم.

38- دفع چشم و نظر هر که نزد شما مي رسد : يا من لا مفر الا اليه يا من لامفزع الا اليه يا من لا مقصد الا اليه يا من لا منجا منه الا اليه يا من لا يرغب الا اليه يا من لا حول و لا قوه الا به يا من لا يستعان الا به يا من لا يتوکل الا عليه يا من لا يرجي الا هو يا من لا يعبد الا هو.

92- رفع چشم و نظر : يا کافياً من کل شيء يا قائما علي کل شيء يا من لا يشبهه شيءٌ يا من لا يزيد في ملکه شيءٌ يا من لا يخفي عليه شيءٌ يا من لا ينقص من خزائنه شيءٌ يا من ليس کمثله شيءٌ يا من لا يعزب عن علمه شيءٌ يا من هو خبير بکل شيء يا من وسعت رحمته کل شيء .

3- مقابل دشمن بخوانيد: يا خير الغافرين يا خير الفاتحين يا خير الناصرين يا خير الحاکمين يا خير الرزاقين يا خير الوارثين يا خير الحامدين يا خير الذاکرين يا خير المنزلين يا خير المحسنين.

10- زبان بند دشمن بد دهان : يا صانع کل مصنوع يا خالق کل مخلوق يا رازق کل مرزوق يا مالک کل مملوک يا کاشف کل مکروب يا فارج کل مهموم يا راحم کل مرحوم يا ناصر کل مخذول يا ساتر کل معيوب يا ملجا کل مطرود.

14- براي آرامش جان از شر دشمن عصيانگر: يا دليل المتحرين يا غياث المستغيثين يا صريخ المستصرخين يا جار المستجيرين يا امان الخائفين يا عون المومنين يا راحم المساکين يا ملجا العاصين يا غافر المذنبين يا مجيب دعوه المضطرين.

29- زبان بندي دشمن و براي به صلاح دين انجام شدن کار : اللهم اني اسئلک باسمک يا عاصم يا قائم يا دائم يا راحم يا سالم يا حاکم يا عالم يا قاسم يا قابض يا باسط.

33- بستن زبان : يا اعظم من کل عظيم يا اکرم من کل کريم يا ارحم من کل رحيم يا اعلم من کل عليم يا احکم من کل حکيم يا اقدم من کل قديم يا اکبر من کل کبير يا الطف من کل لطيف يا اجل من کل جليل يا اعز من کل عزيز.

47- بستن زبان فحاشي و غيبت : يا نور النور يا منور النور يا خالق النور يا مدبر النور يا مقدر النور يا نور کل نور يا نورا قبل کل نور يا نورا بعد کل نور يا نورا فوق کل نور يا نورا ليس کمثله نور.

56- براي رفع تهمت بستن به شما : يا من له المثل الاعلي يا من له الصفات العليا يا من له الاخره و الاولي يا من له الجنه الماوي يا من له الايات الکبري يا من له الاسماء الحسني يا من له الحکم و القضاء يا من له الهواء و الفضاء يا من له العرش و الثري يا من له السموات العلي.

78- بستن زبان بدگويان : يا ذاالعرش المجيد يا ذاالقول السديد يا ذاالفعل الرشيد يا ذاالبطش الشديد يا ذاالوعد و الوعيد يا من هو الولي الحميد يا من هو فعال لما يريد يا من هو قريب غير بعيد يا من هو علي کل شيءٍ شهيد يا من هو ليس بظلامٍ للعبيد.

4- براي جاه و جلال معنوي : يا من له العزه و الجمال يا من له القدره و الکمال يا من له الملک و الجلال يا من هو الکبير المتعال يا منشي السحاب الثقال يا من هو شديد المحال يا من هو سريع الحساب يا من هو شديد العقاب يا من عنده حسن الثواب يا من عنده ام الکتاب.

5- براي خواهان نزديکي با خدا : اللهم اني اسئلک باسمک يا حنان يا منان يا ديان يا برهان يا سلطان يا رضوان يا غفران يا سبحان يا مستعان يا ذاالمن و البيان.

6- تواضع مقابل خدا : يا من تواضع کل شيءٍ لعظمته يا من استسلم کل شيءٍ لقدرته يا من ذل کل شيءٍ لعزته يا من خضع کل شيءٍ لهيبته يا من انقاد کل شيءٍ من خشيته يا من تشققت الجبال من مخافته يا من قامت السموات بامره يا من استقرت الارضون باذنه يا من يسبح الرعد بحمده يا من لا يعتدي علي اهل مملکته.

16- براي دوري از تکبر از حول خدا : يا من هو رب کل شيءٍ يا من هو اله کل شيءٍ يا من هو خالق کل شيءٍ يا من هو صانع کل شيءٍ يا من هو قبل کل شيءٍ يا من هو بعد کل شيءٍ يا من هو فوق کل شيءٍ يا من هو عالم بکل شيءٍ يا من هو قادر علي کل شيءٍ يا من هو يبقي و يفني کل شيء.

19- راحت گذشتن از پل صراط : يا من لا يرجي الا فضله يا من يا يسئل الا عفوه يا من لا ينظر الا بره يا من لا يخاف الا عدله يا من لا يدوم الا ملکه يا من لا سلطان الا سلطانه يا من وسعت کل شيءٍ رحمته يا من سبقت رحمته غضبه يا من احاط بکل شيءٍ علمه يا من ليس احد مثله.

20- جهت حفظ ايمان و نگهداري آن : يا فارج الهم يا کاشف الغم يا غافر الذنب يا قابل التوب يا خالق الخلق يا صادق الوعد يا موفي العهد يا عالم السر يا فالق الحب يا رازق الانام.

25- جهت حفظ ايمان : اللهم اني اسئلک باسمک يا مصور يا مقدر يا مدبر يا مطهر يا منور يا ميسر يا مبشر يا منذر يا مقدم يا موخر.

28- رفع تمام وابستگيها : يا عماد من لا عماد له يا سند من لا سند له يا ذخر من لا ذخر له يا حرز من لا حرز له يا غياث من لا غياث له يا فخر من لا فخر له يا عز من لا عز له يا معين من لا معين له يا انيس من لا انيس له يا امان من لا امان له.

31- هميشه در طاعت و عاشق عبادت بودن : يا عزيزا لا يضام يا لطيفا لا يرام يا قيوما لا ينام يا دائما لا يفوت يا حيا لا يموت يا ملکا لا يزول يا باقيا لا يفني يا عالما لا يجهل يا صمدا لا يطعم يا قويا لا يضعف.

42- رحمت خدا : يا من في البر و البحر سبيله يا من في الافاق اياته يا من في الايات برهانه يا من في الممات قدرته يا من في القبور عبرته يا من في القيمه ملکه يا من في الحساب هيبته يا من في الميزان قضائه يا من في الجنه ثوابه يا من في النار عقابه.

43- رهايي از معصيت : يامن اليه يهرب الخائفون يا من اليه يفزع المذنبون يا من اليه يقصد المنيبون يا من اليه يرغب الزاهدون يا من اليه يلجا المتحيرون يامن به يستانس المريدون يا من به يفتخر المحبون يا من في عفوه يطمع الخاطئون يا من اليه يسکن الموقنون يا من عليه يتوکل المتوکلون.

48- جهت بيدار شدن براي نماز صبح: يا من عطائه شريف يا من فعله لطيف يا من لطفه مقيم يا من احسانه قديم يا من قوله حق يا من وعده صدق يا من عفوه فضل يا من عذابه عدل يا من ذکره حلو يا من فضله عميم.

49- براي خواندن نماز شب: اللهم اني اسئلک باسمک يا مسهل يا مفصل يا مبدل يا مذلل يا منزل يا منول يا مفضل يا مجزل يا ممهل يا مجمل.

32- جهت پيشرفت در امور درسي: اللهم اني اسئلک باسمک يا احد يا واحد يا شاهد يا ماجد يا حامد يا راشد يا باعث يا وارث يا ضار يا نافع.

40- جهت اسباب کشي به محلي نيک (اگر محلي را خريداري کرده ايد اين بند را نوشته و آنجا بگذاريد): اللهم اني اسئلک باسمک يا غافر يا ساتر يا قادر يا قاهر يا فاطر يا کاسر يا جابر يا ذاکر يا ناظر يا ناصر.

50- جهت بيداري سر وقت: يا من يري ولايري يا من يخلق و لايخلق يا من يهدي ولايهدي يا من يحيي ولايحيي يا من يسئل و لايسئل يا من يطعم و لايطعم يا من يجير و لايجار عليه يا من يقضي و لايقضي عليه يا من يحکم و لايحکم عليه يا من لم يلد و لم يولد و لم يکن له کفوا احد.

51- جهت رفع عجله و اذيت ها: يا نعم الحسيب يا نعم الطبيب يا نعم الرقيب يا نعم القريب يا نعم المجيب يا نعم الحبيب يا نعم الکفيل يا نعم الوکيل يا نعم المولي يا نعم النصير.

97- رهايي از زندان: اللهم اني اسئلک باسمک يا مسبب يا مرغب يا مقلب يا معقب يا مرتب يا مخوف يا محذر يا مذکر يا مسخر يا مغير.

100- براي مستجاب الدعوه شدن و اين را هرگز فراموش نکنيد تا از مقام رضا به مقام محمود برسيد: يا حليما لايعجل يا جوادا لايبخل يا صادقا لايخلف يا وهابا لايمل يا قاهرا لايغلب يا عظيما لايوصف يا عدلا لايحيف يا غنيا لايفتقر يا کبيرا لايصغر يا حافظا لايغفل.

 

 

یاعلی ابن ابیطالب

 

 

 

 

یک شنبه 16 بهمن 1390  10:33 PM
تشکرات از این پست
a110m290
a110m290
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : مهر 1390 
تعداد پست ها : 61
محل سکونت : اصفهان

بررسی علل طلاق

 

بررسي علل افزايش طلاق در جامعه

مقدمه

آمارها نشان مي دهد درصد طلاق در سال ۷۹ نسبت بمدت مشابه آن در سال ،۷۸ ۷/۲۱درصد رشد داشته است

اداره ثبت احوال كشور در گزارشي اعلام كرد: تعداد ازدواجهاي ثبت شده در سال ۷۹ (۶۴۶۴۹۸) مورد بوده كه اين تعداد نسبت بمدت مشابه آن در سال ۷۸ كه (۶۱۱۵۱۹) مورد بوده از يك رشد ۵/۷۲ درصدي برخوردار بوده است و طبق همين آمار سال ۷۹ (۵۳۷۹۷) مورد طلاق به ثبت رسيده كه اين ميزان در مقايسه با سال ۷۸ كه (۵۰۱۷۹) مورد بوده و به ثبت رسيده، از رشد ۷/۲۱ درصدي برخوردار بوده است.
«علل افزايش طلاق از سه نقطه نظر، اجتماعي، اقتصادي و آماري قابل بررسي است. از نظر اجتماعي تغيير در فضاي جامعه و آشنا شدن مردم بويژه زنان با حقوقشان يكي از علل رشد طلاق است. همچنين گسترش سازمانهاي حمايت و حمايتهاي اجتماعي از مطلقين بويژه زنان مطلقه از ديگر عوامل رشد اين پديده است. نكته ديگر قانون به روز شدن مهريه است. تا ده سال پيش زنان نه با حقوقشان آشنايي داشتند و نه در صورت طلاق از پشتوانه مالي برخوردار بودند. اما با وضع قانونهاي جديد، مسائل مالي كه يكي از موانع اقدام به طلاق بود، حل شده وزنان مطمئن هستند كه در صورت طلاق علاوه بر حمايت
 هاي اجتماعي، پشتوانه مالي نيز خواهند داشت. اين مسأله باعث شده بسياري از طلاقهاي عاطفي تبديل به طلاق واقعي شود مي توان گفت طلاق بطور مطلق افزايش پيدا نكرده بلكه بيشتر نمود اجتماعي پيدا كرده است و خود را نشان مي دهد.»
وي همچنين با اشاره به پيوندهاي زناشويي جديد كه بيشتر روبنايي است، گفت:
 «جوانان امروزه بدون در نظر گفتن شرايط لازم براي ازدواج و دقت به مسائل زيربنايي ازدواج، اقدام به اين كار كنند و ازدواجها تبديل به نوعي نمايشگاه و نوعي مسابقه نمايش امكانات شده است. اين سطحي نگري درازدواج خود از علل بروز طلاق در سالهاي آينده است و بيشتر طلاق هانيز در بين اين گروه اتفاق مي افتد.»
دكتر معتمدي تورم و بيكاري را از علل اقتصادي طلاق برشمرد و گفت:
 «درحال حاضر با سيل جوانان بيكار مواجهيم كه بيشتر متولد ۲۵ـ۲۰ سال پيش هستند و شايد ريشه اين مشكل را بتوان در سياستهاي ۲۵ـ۲۰ سال پيش كه خانواده ها را به داشتن فرزند بيشتر تشويق مي كرد، جست وجو كرد. قطعاً در خصوص بيكاري جوانان همه ما دولتمردان در همه دوره ها مقصر بوده ايم.»
مدير كل دفتر امور آسيب ديدگان اجتماعي بهزيستي كشور درخصوص برنامه
 هاي خاص بهزيستي در اين مورد گفت: «بهزيستي برنامه مدون و منسجمي را به عنوان طرح مداخله در خانواده تدارك ديده است.
دراين برنامه
 كه به وسيله ۹۰ دفتر در سراسر كشور اجرا مي شود، زوجهايي كه قصد طلاق دارند، به وسيله دادگستري به بهزيستي معرفي مي شوند و بهزيستي با مشاوره هايي كه انجام مي دهد، اگر قابل برگشت بودند، از طلاق جلوگيري مي كند و گرنه زمينه را براي طلاقي با آسيب هرچه كمتر فراهم مي كند. با اين روش بطور نمونه آمار طلاق در زنجان حدود ۵۰ درصد كاهش پيدا كرده است.»
در همين خصوص دكتر پيمان آزاد استاد دانشگاه و حقوقدان گفت: در حال حاضر از زواياي مختلف مي
 توان به پديده طلاق و بي ميلي جوانان به ازدواج نگاه كرد. مسأله پيچيده يي نيست.
ولي ابعاد گوناگون دارد. از يك منظر كلان، عبور از جامعه سنتي به جامعه مدرن از يك
 سو، بنيان خانواده را سست مي كند و از طرفي رشد ميزان ازدواج را به خطر مي اندازد. در جامعه مدرن، تساوي حقوقي زن و مرد در همه عرصه هاي زندگي مطرح مي شود. نقش زن در خانواده و جامعه تحول پيدا مي كند و در بستر اين تحول است كه وظايف و تكاليف زن و مرد تغيير مي كند. در صورتي كه آحاد جامعه مخصوصاً مردان براي قبول اين تحول آماده نباشند رشد ميزان طلاق اجتناب ناپذير مي شود چرا كه معيار ازدواج عوض شده و در معرض دگرگونيهاي مداوم است.
در اينجا است كه سياستگذاران جامعه در همه بخشها بايد از سطح فرهنگي بالايي كه متناسب با تفكر روز باشد برخوردار باشند، در غير اين
 صورت تضادهاي اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي و حقوقي تشديد مي شوند. فكري كه معاصر باشد راه گشا است. فكري كه با مقتضيات روز نخواند مسأله آفرين خواهد بود و يا مسائل را تعميق مي كند و بحران مي آفريند.

٢٠ درصد طلاق ها را دخالت خانواده ها و ديگران در امور جوانان تشكيل مي دهد و اين قضيه تا آنجا پيش رفته كه در ايران خانواده ها با هم ازدواج مي كنند نه دو جوان زيرا اختلافات خانواده ها آنچنان زياد شده كه اجازه زندگي به دو زوج را نمي دهند. بيش از ٨٠ درصد طلاقها به درخواست زنان صورت مي گيرد ولي اين به معناي آن نيست كه زنان ما از زندگي گريز پا شده اند بلكه چون طلاق براي مردان داراي بار مالي است در نتيجه بيشتر مراجعين را زنان تشكيل مي دهند.

با وارد شدن گروه سني ١٥ تا ٢٠ سال تا سال ١٣٨٥، به بازار كار اين آمار به مرز خطر آفرين خود، يعني ٩ ميليون نفر خواهد رسيد و يقينا با رشد بيكاري شاهد افزايش رشد طلاق خواهيم بود زيرا فكر آدم بيكار مغازه شيطان است. حميديان اظهار داشت: يكي از علل افزايش طلاق ، اعتياد مردان است زيرا زماني كه صحبت از ترك نفقه مي شود در كنارش حتما يك عاملي به نام اعتياد وجود دارد و زماني كه شخص معتاد از بطن جامعه به حاشيه رانده مي شود نمي تواند شغل شرافتمندانه داشته باشد و در نتيجه به اداره زن و فرزند خود نمي پردازد و تمام هم و غم خود را براي بدست آوردن ماده حياتي خود (مواد مخدر) بكار مي برد و ممكن است دست به ارتكاب هر جنايتي بزند و شرافت خانوادگي خود را فداي خود كند. وي علت ديگر طلاق را ترك منزل توسط مردان خواند و گفت: با توجه به اينكه قانون مدني رياست خانواده را از خصايص مرد دانسته ولي رياست مد نظر قانون حكم راني نيست بلكه احساس امنيت و ايجاد قابليت پاسخگويي در قبال همسر خود است. حميديان يكي ديگر از علل و عوامل طلاق را دخالت ديگران در زندگي جوانان خواند و گفت: دليل ٢٠ درصد طلاق ها را دخالت خانواده ها و ديگران در امور جوانان تشكيل مي دهد و اين قضيه تا آنجا پيش رفته كه در ايران خانواده ها با هم ازدواج مي كنند نه دو جوان زيرا اختلافات خانواده ها آنچنان زياد شده كه اجازه زندگي به دو زوج را نمي دهند.

مسئولان براي عواقب وحشتناك طلاق فكري كنند

 

خبرگزاري فارس: عضو كميسيون حقوقي و قضايي مجلس گفت: بيش‌تر طلاق‌هاي رخ داده در كشور توافقي است و ميانگين سن طلاق در كشور بين 22 تا 38 سال است.

  

 

علي زادسر در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي فارس با اشاره به افزايش آمار طلاق در كشور گفت: شنيدن آمار‌هاي افزايش طلاق اگر چه وحشتناك است، غيرقابل تصور نيست.

عضو كميسيون حقوقي و قضايي مجلس با اشاره به اين كه اعتياد به مواد مخدر علت بيش از 80 درصد طلاق‌ها در كشور است، افزود: زوجين قبل از ازدواج خيلي كم به اعتياد طرف مقابل خود توجه مي‌كنند و در بسياري از موارد هم متوجه اين موضوع نمي‌شوند، بعد از ازدواج زماني كه متوجه مي‌شوند، ناسازگاري‌ها آغاز و نهايتاً منجر به طلاق مي‌شود.

وي با بيان اين كه يكي ديگر از علل طلاق در جامعه بيكاري آقايان است، گفت: تشريفات زايد در زندگي‌ها، چشم و هم چشمي و عدم تأمين نيازهاي زندگي از ديگر عوامل طلاق در جامعه است.

به گفته زادسر، 15 الي 20 درصد طلاق در كشور به علت كاهش غيرت ناموسي است و اين كاهش هم ناشي از ‌انواع فسادهاي است كه به صورت ماهواره و اينترنت در دسترس همگان قرار گرفته است.

عضو كميسيون حقوقي و قضايي مجلس ادامه داد: در گذشته زن با لباس سفيد به خانه بخت مي‌رفت و با كفن خارج مي‌شد‌ اما امروز ديگر اين‌گونه نيست و طلاق قباحت خود را در جامعه از دست داده است.

زادسر ادامه داد: بيش‌تر طلاق‌ها در 2 الي 3 سال اول زندگي مشترك رخ مي‌دهد و در سال‌هاي بعدي زندگي واقعه طلاق به مراتب كم‌تر اتفاق مي‌افتد.

وي گفت: عواقب طلاق در كشور بسيار وحشتناك و غير قابل پيش‌بيني است و مسئولان مربوطه بايد در اين زمينه فكري كنند.

عضو كميسيون حقوقي و قضايي مجلس از جوان‌ها خواست، قبل از تشكيل زندگي مشترك عاقلانه تصميم بگيرند و از تصميمات احساساتي به شدت پرهيز كنند.

به گفته زادسر، در رخداد طلاق مقصر اصلي خانم‌ها هستند و ضرر كننده اين امر هم باز خود خانم‌ها هستند، چون بعد از طلاق زنان افسرده‌، پريشان و از نظر حقوقي دچار بحران مي‌شوند.

وي درخصوص راه كارهاي جلوگيري از معضل طلاق گفت: مجلس نمي‌تواند در اين زمينه كاري كند. ولي بهتر است سازمان‌ها و مسئولان ذي‌ربط در اين زمينه پيش‌گيري از طلاق آموزش‌هاي به جوان‌ها دهند

 

 

 

یاعلی ابن ابیطالب

 

 

 

 

یک شنبه 16 بهمن 1390  10:48 PM
تشکرات از این پست
a110m290
a110m290
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : مهر 1390 
تعداد پست ها : 61
محل سکونت : اصفهان

عالم ذر

 

 

 

بسمه تعالی

 



 

تاریخ : 1390

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

عالم ذرّ چیست؟

 

 

 

 

 

"و اذ اخذ ربک من بنی آدم من ظهورهم ذریتهم و اشهدهم علی انفسهم الست بربکم قالوا بلی شهدنا ان تقولوا یوم القیامه انا کنا عن هذا غافلین".

 

"او تقولوا انمّا  اشرک آبائنا من قبل و کنا ذریة من بعدهم افتهلکنا بما فعل المبطلون"

 

"وکذلک نفصل الآیات ولعلهم یرجعون"                    سوره اعراف/آیات 172 تا 174                  ترجمه: و[ به خاطر بیاور]: زمانی که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذریّه آنها را بر گرفت و آنها را گواه بر خویشتن گرفت و [و فرمود] آیا من پروردگارشما نیستم؟ گفتند:" بلی، گواهی می دهیم [ که تو پروردگار مایی تا مبادا ] روز رستاخیز بگوئید ما از این غافل بودیم [ و از پیمان فطری توحید بی خبر ماندیم ] 172" یا بگوئید پدرانمان پیش از ما مشرک بودند، ما هم فرزندانی بعد از آنها بودیم و چاره ای جز پیروی از آنان نداشتیم آیا ما را به آنچه باطل گرایان انجام دادند مجازات می کنی؟ 173"

 

این گونه، آیات را توضیح می دهیم و شاید به سوی حق باز گردند [و بدانند ندای توحید در درون جانشان از روز نخست بوده است ]. 174"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      مقدمه:

 

 

 

وجود عالم دنیا و آخرت امری است مورد پذیرش خداباوران و آنان که انسان را حقیقتی دارای بعد جسمانی و روحانی می دانند و با فنای جسم، روح او را باقی می دانند.

 

دنیا عالمی است زود گذر و دارای زرق و برق ولی فنا پذیر و آخرت عالمی است باقی و دارای حقیقت محض و برزخ مابین این دو عالم است.

 

 اما آیا غیر از این عوالم، عالمی به نام عالم ذر وجود دارد یا خیر؟

 

      معنای لغوی ذر:

 

"ذرّ" در لغت به معنی چیز ریز و کوچک است. مانند ذرّه ذرّه جمع گردد وانگهی دریا شود.               یا

 

"ذرّه ذرّه کاندرین ارض و سماست/                                     جنس خود را همچو کاه و کهرباست"       یا

 

"به ذرّه گر نظر لطف بو تراب کند/                                      به آسمان رود و کار آفتاب کند".

 

"ذره" ریز ترین جزء از یک چیز است. ذره واحد ذر و جمع آن ذرات می باشد.(1) گفته اند: ذره کوچکترین جزء از یک عنصر ساده است و آن نیز خود دارای چند ذره و جزء است مثل پروتن، الکترون، نوترون. و هر گاه ده میلیون ذره را گرد آوری کنند طول آن معادل یک میلیمتر میشود. اتم در گذشته قابل شکستن نبود ولی دانش بشر توانست آن را به چند جزء تقسیم کند.

 

      تعبیر ذره در آیات:

 

این تعبیر در آیات و روایات هم به کار رفته است، قرآن میفرماید: خداوند به اندازه "ذره" ای ظلم نمیکند.(2)

 

هم وزن "ذره" ای نه در زمین و نه  در آسمان، از پروردگار تو پنهان نیست.(3)

 

هم وزن "ذره" ای نه در آسمانها و نه در زمین از وی پوشیده نیست.(4)

 

 بگو کسانی را که جز خدا (معبود خود) پنداشته اید بخوانید. [ آنها ] هم وزن "ذره" ای نه در آسمانها و نه در زمین مالک نیستند.(5)

 

پس هر که هم وزن "ذره" ای نیکی کند (نتیجه ) آن را خواهد دید.(6)

 

و هر که هم وزن "ذره" ای بدی کند (نتیجه) آن را خواهد دید. (7)

 

کلمه مثقال در دو آیه اخیر به معنی ثقل و وزن می باشد؛ "مثقال ذره" یعنی به اندازه یک ذره یا به سنگینی یک ذره. ولی در اصطلاح مردمی مثقال واحدی برای وزن میباشد، تقریبا 24 نخود. و یک مثقال مساوی 64/4 گرم می باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      عالم ذر:

 

 

 

به نظر می رسد، تعبیر "عالم ذر" به صورت مرکب، در آیات و روایات وجود ندارد، اما " زمان و لحظه ی پیمان الهی هنگام خلقت بشر"،حقیقتی غیر قابل انکار است که پس از خلقت آسمان و زمین و قبل از خلقت بشر اتفاق افتاده است، در حقیقت می­­­ ­توان گفت عالَم ذرّ عالمی دارای بعد زمان نبوده است بلکه چون خداوند خلقت آدمیان را اراده کرد، قسمتی از گِل هر کدام که در واقع عصاره آدمیان بود، برگرفت و به آنها شعور و ادراک و قدرت تشخیص داد و در حالی که به صورت ذرات بسیار ریز و پراکنده بودند از آنها پرسید آیا من پروردگار شما نیستم؟ و آنها گفتند بلی تو پروردگار مایی. پس در واقع عالمی زمان دار که اکنون در کنار دنیا وآخرت یا پیش از آن باشد وجود نداشته است بلکه زمان محدودی بوده است که خداوند پیمان گرفته است  و آنها خداوند را به پروردگاری خود پذیرفتند؛ و چون آن موجودات ریز بصورت ذره درآمده بودند، بدین جهت آنها را "ذرّ" نامیدند و آن پیمان گرفتن و آن لحظات را  "عالم ذرّ" گفتند.

 

به هر صورت عالمی مثل عالم دنیا و آخرت و عالم برزخ  که واقعا موجود باشد، نبوده است.  گر چه آن لحظه را ممکن است عالم ذر بنامیم _چون انسانها به صورت ذرات در آمدند_ ولی در آن پیمان، در حقیقت، بشر پذیرفت که خداوند، پروردگار اوست و رابطه بین انسانها و پروردگار مشخص شد که هر آنچه بشر باشد، بنده خداست البته به اعتراف خودش. زیرا خودش (انسان) بر این پیمان شاهد و ناظر بوده است به طوری  که نمیتواند آن را انکار کند، و خداوند، ملائکه را نیز همانجا گواه گرفت. که معلوم میشود قبل از خلقت آدمیان، ملائکه وجود داشته اند.  خداوند چون خلقت آدمیان را با ملائکه در میان گذاشت، آنها گفتند آیا بشر را خلق میکنی که در زمین فساد و خونریزی کند؟ در حالی که ما تسبیح ترا به عهده میگیریم. خداوند فرمود: آنچه من میدانم شما نمیدانید.(8)

 

پس از آن ماجرا خداوند آن مشت گِل را به صورت اولیه در آورد و از آن، آدمیان و خلائق را ساخت. روایاتی در این زمینه واردشده که خداوند چهل روز، آن گِل را در آب تلخ و شور و بعد، چهل روز در آب شیرین و گوارا قرار داد.

 

علامه طباطبائی در تفسیر المیزان ج 8 صفحه 306 در تفسیر آیه میفرماید :

 

«اخذ» به معنی گرفتن چیزی به طوری که نقص در آن پیدا نشود و یا گرفتن چیزی از چیزی به طور کامل و مستقل. و « ذریه » آدم، نوع مستقل بوده است. خداوند قبل از تولد انسان، افراد بنی آدم را به صورت مشتی از خاک گرفت و با دست قدرت خود به طوری که از آن چیزی کم نشده باشد، شعور و ادراک به آنها داد و سپس به ایشان  فرمود: آیا من پروردگار شما هستم؟ و آنها جواب دادند: آری.

 

کلمه "اشهد هم علی انفسهم" این معنی را میفهماند که اعلام نیاز حقیقی است، که بر پیشانی بشر نوشته شده است و انسان "ضعف و ناتوانی" خود را در مقابل خداوند  میداند. و هر کجا که باشد، و در هر موقعیتی قرار گیرد با یک لحظه تأمل، بیچارگی تام خود را از جهت حیات و غذا و هوا و غیره متوجه میشود.

 

سپس علامه طباطبایی توضیح میدهد اینکه انسان و یا غیر انسان در امتداد مسیر به سوی خدا و رجوع به سوی او در عوالم مختلف که دارای نظامها واحکام مختلف است، موجود شود، محال نیست. بلکه این امری است که قرآن کریم آن را به اثبات می رساند، مانند زندگی قیامت که انسان به همان وجود و شخصیتی که در دنیا داشت در آن عالم موجود می شود. در حالی که نظام و احکام آن عالم، غیر از نظام و احکام زندگی دنیاست.

 

ونیز در قرآن کریم اثبات شده است که برای هرموجودی در نزد خدای تعالی وجود وسیع و غیر محدودی در خزائن اوست که چون به دنیا نازل می شود، دچار محدودیت و مقدار می شود.

 

و نیز در آیه شریفه: « انما امره اذا اراده شیئا ان یقول له کن فیکون فسبحان الذی بیده ملکوت کل شیئ » (9)                                                                                                                و « وما امرنا الا واحدة کلمح البصر » (10)

 

اثبات می شود که وجود تدریجی که برای انسان و سایر موجودات است از ناحیۀ خداوند به صورت دفعی افاضه می شود. پس وجود انسان دو طرف دارد: طرفی که به سوی خداوند است، دفعی و به صورت «کن» است و طرفی که به سوی دنیاست تدریجی و به صورت « یکون » می باشد. در طرف اول، انسان هر چه دارد در همان مرحلۀ ظهورش داراست و در طرف دوم به تدریج ازقوه به فعل می رسد.

 

پس نشئۀ دنیوی انسان مسبوق به نشئۀ [انسانی] دیگری می باشد که عین این نشئه است، جز اینکه آحاد موجود در آن، محجوب از پروردگار خویش نیستند و یگانگی خداوند در ربوبیت را مشاهده می کنند و این مشاهده از طریق مشاهدۀ نفس خودشان است، نه از طریق استدلال. بلکه از این جهت است که از او منقطع نیستند و حتی یک لحظه او را غایب نمی بینند و لذا به وجود او وهر حقی نزد او اعتراف دارند.

 

پس این آیات اشاره می کنند به یک نشئۀ انسانی سابق بر نشئۀ دنیایِی او؛ نشئۀای که خداوند در آن نشئه میان افراد نوع انسان تمایز و جدایی قرار داده و هر یک را بر نفس خویش شاهد گرفته که « الست بربکم »؟ آیا پروردگار شما نیستم؟ قالوا: بلی، گفتند: آری.

 

 این نشئه محیط بر نشئۀ دنیوی است و تقدم آن بر نشئۀ دنیوی، تقدمی است که « کن » بر « یکون » دارد.

 

آیه شریفه: « ان تقولوا یوم القیامة انا کنا عن هذا غافلین » خطاب به همان کسانی است که گفتند: « بلی شهدنا » (11) و به مقتضای این آیه، بشر در قیامت « اشهاد و گواه گرفتن » و « خطاب خدا به او » و « اعتراف خود انسان » را به روشنی می بیند و درک می کند، هر چند در دنیا از آن غافل بوده است. آری در روز قیامت که آنچه انسان را از یاد خدا غافل می کرد، بر چیده می شود، بشر به خود می آید و دوباره این حقایق را به مشاهده درک میکند و آنچه را که میان او و پروردگارش گذشته، به یاد می آورد.

 

سپس علامه طباطبائی به شرح روایاتی که دراین زمینه وارد شده می پردازد و همان مطلب را بازگو میکند که خداوند هنگام خلقت آدم ذریه او را که تا قیامت خواهند آمد به صورت ذراتی در آورد و به آنها عقل و شعور و ادراک داد و از آنها میثاق و پیمان گرفت و آنها اعتراف و اقرار نمودند که کسی جز خدا پروردگار ما نیست و خود آنها شاهد بودند،  و ملائکه نیز به شهادت گرفته شدند.

 

داوود رقّی از امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت میکند:

 

«چون خداوند خواست مخلوقات را خلق کند و آدمیان را بوجود بیاورد آنها را بصورت ذرّه در آورد و به آنها گفت: پروردگار شما کیست؟ اول کسی که جواب داد پیامبر اسلام و امیر المؤمنین و ائمه(علیهم السلام) بودند که گفتند: تو پروردگار ما هستی، خداوند هم بار علم و دین را بر آنها نهاد. سپس به ملائکه فرمود اینها حاملان و در بر دارنده علم و دین من هستند و امناء من در میان خلق من خواهند بود، و نیز آنها مسئول هستند، سپس به بنی آدم فرمود: به پروردگاری خدا، و به ولایت و اطاعت از پیامبر و ائمه(علیهم السلام) اعتراف کنید. آنها گفتند اعتراف و اقرار می نمائیم. سپس به ملائکه فرمود: شما شاهد باشید. ملائکه گفتند:شهادت خواهیم داد تا بعداً بنی آدم نگویند ما از این موضوع غافل بودیم یا بگویند پدران ما مشرک شدند، ما هم به دنبال آنها رفتیم و خداوند به خاطر راه باطل پدرانمان ما را هلاک می گرداند.

 

ای داوود امر به ولایت ما بر آنها، درآن میثاق بسیار محکم شد. (12)

 

زراره نیز از امام محمد باقر (علیه السلام) نقل میکند که: «خداوند مشتی از خاک آدم را که می خواست خلق کند برداشت و آب شیرین و گوارا را بر آن ریخت و چهل روز کنار گذاشت، سپس آب شور و تلخ بر آن ریخت و چهل روز کنار گذاشت، چون بصورت خمیر درآمد آن را به شدت تکان داد آن گل به صورت "ذرّه" دراطراف، پراکنده شدند سپس خداوند به آنها امر فرمود: خود را در آتش اندازید. اصحاب یمین خود را در آتش انداختند و آتش بر آنها سرد و سلامت شد ولی اصحاب شِمال از انداختن خود درآتش خودداری کردند» (13)

 

در توضیح این روایت مطلبی قابل توجه است و آن اینکه آنچه خداوند از بندگان میخواهد، سر سپردگی کامل درمقابل فرمانش می باشد. همین انگیزه (اطاعت خداوند) نیز در نهاد بشر قرار داده شد، و بر آن پیمان گرفته شد که باید مطیع کامل فرمان خداوند باشند مانند حضرت ابراهیم که فرزندش حضرت اسماعیل را برای ذبح به قربانگاه برد تا او را به فرمان خدا سر ببرد_که در نهایت به ذبح گوسفند بجای او مبدل گردید (14) _ و دست از تبلیغ و یگانه پرستی بر نداشت تا اینکه او  را تهدید کردند و سپس در آتش انداختند و خداوند آتش را بر او سرد و سلامت گردانید. (15)

 

از این دو مورد و موارد دیگر استفاده می شود که خداوند بندگانی که مطیع کامل فرمانش باشند دوست می دارد.

 

در پشت آئینه، طوطی صفتم داشته اند                آنچه استاد ازل گفت بگو، می گویم

 

محمد بن علی حلبی از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت می کند که: «خداوند چون به اصحاب شِمال گفت وارد آتش شوید آنها ترسیدند و نرفتند و چون دیدند که آتش بر اصحاب یمین سرد و سلامت شد گفتند پروردگارا ما را رها کن و ببخش و خدا بخشید و سپس به آنها گفت پس حالا بروید در آتش، آنها رفتند و در کنار آتش ایستادند ولی داخل نشدند خداوند هم با عتاب آنها را به صورت همان گِل سابق درآورد». (16)

 

مرحوم علی اکبر غفاری در پاورقی شرح اصول کافی راجع به همین حدیث می نویسد: آب گوارا و شیرین کنایه است از خواسته ها و انگیزه های نهفته در باطن بشر که او را به طرف خیر و صلاح پیش می برد، و آب تلخ و شور کنایه و حکایت از انگیزه های مایل به طرف شرّ و شهوت و غضب است، و ممزوج شدن کنایه از این است که انگیزه های خیر و شر در وجود انسان عجین و آمیخته شد ه است.

 

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند؟                 گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند؟

 

مولی صالح مازندرانی درشرح اصول کافی (17) ضمن نقل حدیث زراره می گوید:«پراکنده شدن ذرّات ابناء بشر، پراکندگی ماهیات و حقائق و واقعیات باطن انسانها، و در حقیقت نمایان شدن استعداد های باطن آنها بوده است؛ درآنجا خداوند فرمود آیا من پروردگار شما هستم؟ آنها گفتند: آری. اول کسی که گفت آری، پیامبر اسلام و امیر المؤمنین و ائمه علیهم السلام بودند پس آنها اولین کسانی بودند که ایمان به خدا آوردند. واین گونه، واقعیت باطن پیامبر اسلام و امیرالمومنین و ائمه (علیهم السلام) نمایان شد.

 

؟«چون از پیامبر پرسیدند تو آخرین پیامبر هستی پس چطور اولین ایمان آورندگان می باشی؟ جواب داد: چون اولین کسی بودم که جواب خداوند را دادم و بر همه بنی آدم سبقت جستم.»

 

مولی صالح مازندرانی سپس اضافه می کند: «خداوند چون به گل آدمی نگاه کرد غضبناک شد و چون رحمت او بر غضبش سبقت داشت و چیره بود، اقدام به خلقت آدمیان کرد و چون پس از تخمیر و پراکنده  شدن به طرف چپ و راست رفتند، اصحاب یمین و شِمال بوجود آمدند، و نطق و سخن گفتن ذرات با قدرت خداوند بود همان طور که در قیامت، خداوند ما را به نطق درمی آورد همان گونه که همه چیز را به نطق در می آورد.(18) و نیز تسبیح اشیاء نسبت به خداوند _که آن تسبیح واقعا وجود دارد ولی مردم تسبیح آنها را نمی فهمند(19)_ در آنجا هم همین طور بوده است. یعنی پیش از خلقت، آدمیان سخن گفته اند و به یگانگی او اعتراف کرده اند ولی اکنون آن را نمی فهمند و آن را فراموش کرده اند.

 

در تفسیر بیضاوی، تألیف امام قاضی ناصر الدین ابی سعید عبدالله ابی عمر ابن محمد شیرازی بیضاوی،(20) در توضیح آیات 172تا174 سوره ی اعراف آمده است: خداوند از اصلاب بشر و نسل های آینده، آنچه متولد می شوند، قرنها بعد از قرنها، دلائل ربوبیت خود را بر آنها ارائه نمود و به آنها عقل و ادراک و قدرت تشخیص داد. آنها چون چنین دیدند، در حقیقت اعلام "نیاز" کردند و جواب گفتند (آری) این سئوال و جواب، واقعی نبود بلکه بنحو تمثیل بود [به قول معروف جنبه سنبلیک داشت] نه اینکه سئوال و جواب واقعی در کار بوده است. پس از تخمیر و پراکنده شدن از آن خاک خمیرمانند، ذره ها به صورت عکسها و مجسمه در حرکت شدند و آن وقت از آنها میثاق گرفته شد. و در آخر مطلب خود اضافه می کند: «والله العالم» این جمله آخر حکایت از این می کند که خود مفسّر به آنچه گفته یقین ندارد بلکه آن را یک نوع احتمال می داند.

 

 در جواب ایشان باید گفت که کلمات و جملات و مطالب خداوند همیشه جنبه واقعی دارد مگر اینکه قرینه و دلیل بر تمثیل و مثال زدن باشد، یا آیات از آیات متشابه باشد که بیانش بوسیله پیامر و ائمه (علیهم السلام) وارد شده باشد.

 

خداوند از بیان تمثیل عاجز نیست همان طور که خود می فرماید: «خداوند باکی ندارد از اینکه مگس یا بالاتر، را به عنوان مثل و تمثیل بیان کند.»(21) یا در احوال منافقان می فرماید: «مانند کسانی هستند که در سرزمینی با رعد و برق و رگبار تند آسمان گرفتار آمده اند.»(22)

 

در قرآن کریم امثال این ضرب المثل ها فراوان است.

 

بنابراین آیه مورد بحث جنبه سنبلیک ندارد و حاکی از یک رخداد واقعی است؛ بی جهت نیست که برخی از شاعران از مضمون آیه شریفه و بعضی آیات دیگر در شعر خود استقبال کرده اند.

 

بابا طاهر عریان نگرانی خود را از «عمل نکردن به آن پیمان که هنگام میثاق گرفتن از بشر بود» در یک دو بیتی بیان می کند:

 

مو از قالوا بلی تشویش دیرم                      گنه از برف و باران بیش دیرم

 

اگر  لا تقنطوا دستم نگیره                         مو از یا ویلتا اندیش دیرم

 

هر قطعه آیه ای که در این دو بیتی آمده اشاره به موقعیت بشر در دنیا و آخرت می باشد:

 

کلمه اول « قالوا بلی » (23) به پیمان و میثاق در موقعی که همه به صورت ذرّه پراکنده شدند اشاره می کند، همه انسانها اعتراف و اقرار به بندگی کامل نمودند و مدارک عبودیت و انجام فرمان خداوند را بی چون و چرا امضاء کردند.

 

کلمه دوم «لا تقنطوا » (24) اشاره به آیه ای است که خداوند به بندگان می فرماید: «ای بندگان من! اگر بر خود اسراف کردید و گناه انجام دادید از رحمت خداوند مأیوس نشوید که خداوند گناهان را می آمرزد و بسیار بخشنده و مهربان است.

 

کلمه سوم «یا ویلتا» (24) اشاره ای است به آیه ای که می فرماید: «چون نامه اعمال مجرمین به دست آنها داده می شود و در آنها نظر کنند با اعجاب می نگرند که آنچه انجام داده اند در آن بدون کم و زیاد نوشته شده است. در حالی که هراسان هستند، همه اعمال خود را مجسم می بینند، این جاست که فریاد  بر آورند که وای بر ما این چه کتابی است که همه اعمال ما را مو به مو نوشته است و چیزی از قلم نینداخته است.»

 

نتیجه بحث:

 

 با توجه به شرح و تفسیر و بیان گفتار بزرگان و تحقیق در این زمینه به این نتیجه می رسیم که عالمی به نام عالم ذرّ، عالمی به مانند عالم دنیا و آخرت و عالم برزخ وجود نداشته است، بلکه قضیه ای در این عالم موقع خلقت بشر اتفاق افتاده است که در این عالم بوده ولی قبل از خلقت آدم و ذریّه او و آن، جریان پیمان گرفتن خداوند از ابناء بشر و استحکام عبودیت بشر و ضعف و ناتوانی او در برابر خداوند و اعتراف و اقرار آنها به پروردگاری خداوند و شاهد بودن خود آنها و شاهد بودن ملائکه بر امضاء آن پیمان بوده است.

 

ناگفته نماند که شاهد بودن خود انسان قبل از خلقتش به این معنی است که آن که شاهد بوده است (حقیقت) انسان و ذریّه او بوده است.  و آنچه ساخته شد، و حقیقت انسان شاهد آن بود (وجود) انسان است، که  از جسم  و روح او تشکیل شده است.

 

 در پایان این بحث ذکر نکاتی را لازم میدانیم:

 

مثلا اینکه چرا خداوند گِل را برداشت و اصلا خداوند مگر بدون برداشتن گل نمیتوانست بشر را خلق کند؟ که حتما میتوانست؛ یا اینکه چرا خداوند آن گل را چهل روز در آب شیرین وگوارا و چهل روز در آب تلخ و شور قرار داد؟ و اصلا برداشتن آن گل با دست که نمیشود چون خداوند مثل بشر نیست که دست و پا داشته باشد. پس همه آنها را با قدرت مطلقه خود انجام داده است.

 

ولی درک کامل این مسائل در حیطه فکر و دانش ما نیست، گر چه دانش بشر زیاد پیشرفت کرده است ولی ما حتی غذا که میخوریم و آن را وارد معده میکنیم دیگر از فعل و انفعالات آن  بی خبریم و از کارکرد فراگیر بقیه دستگاههای بدن خودمان غافلیم چه رسد به خلقت آدمیان و حقائقی که در جهان هستی وجود دارد که گاهی حتی از تصور آن شگفت زده میشویم و باید بگوئیم «ربنا ما خلقت هذا باطلا»(25)

 

(پروردگارا هرگز اینها را بیهوده خلق نکردی).

 

مُردم درانتظار و در این پرده راه نیست          یا هست و پرده دار نشانم نمیدهند

 

 مسئله دیگر این است که گل آدم چهل روز در آب شیرین و گوارا و چهل روز در آب تلخ و شور قرار گرفته به چه معنی است؟

 

و چه سری درکار بوده است؟

 

شاید تساوی این دوچهل روز انگیزه های نیک و  انگیزه های بد است در حقیقت تساوی خیر ات و شرور در باطن انسان است، یعنی وجدان و عقل و فطرت در مقابل شهوات وغضب و افزون طلبی است.

 

 با این توضیح که خداوند انگیزه های خیر و شر در انسان قرار داده است، جایگاه پیامبران الهی مشخص میشود که خدوند آنها را برای تقویت انگیزه های خیر و تفوق بخشیدن آنها برانگیزه های نا مطلوب فرستاده است. در این جا فرمایش امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) که فرمود «خداوند پیامبران را برای برانگیزاندن گنجینه های پنهان عقول بشر فرستاد» قابل توجه و دقت است.(26)

 

نکته دیگر اینکه «عدد چهل» چه سرّی دارد که در آیات و روایات زیاد، «عدد چهل» بسیار مورد نظر بوده است. مثلا خداوند با حضرت موسی چهل شب وعده داشت:

 

« و واعدنا موسی ثلاثین لیله و اتممنا ها بعشر فتم میقات ربه اربعین لیله » (27)

 

«و ما با موسی سی شب وعده گذاشتیم سپس آن را تا ده شب دیگر تکمیل نمودیم.»

 

به این ترتیب میعاد پروردگارش با او چهل شب تمام شد.

 

در احادیث و گفتار عرفا و شعرا نیز همین توجه به عدد چهل به چشم میخورد. مثلا اگر کسی چهل روز روزه بگیرید یا چهل شب را تا صبح به عبادت مشغول باشد، یا چهل بار فلان ذکر را بگوید، فلان ثواب را به او میدهند یا اگر کسی چهل حدیث را حفظ یا محافظت کند چه ثواب و برکاتی دارد. و بر این اساس کتابهای چهل حدیث یا اربعین نوشته شد. این هم خلاصه ای از اسراری است که فکر ما در فهم کامل آن یاری نمیکند. آنچه از اسرار الهی اگر مختصری بدانیم از گفتار پیامبران و ائمه (علیهم السلام)  و اولیاء خداست  که گوشه ای از آن را به اندازه گنجایش فهم ما و ظرفیت قدرت درک ما بیان کرده اند.

 

حافظ گوید:

 

سحرگه رهروی در سرزمینی                         همی گفت این معما با قرینی

 

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف                 که در شیشه بماند اربعینی

 

گر انگشت سلیمانی نباشد                                چه خاصیت دهد نقش نگینی

 

خدا زان خرقه بیزار است صدر بار                   که  صد بت باشدش در آستینی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پی نوشتها:

 

 

 

1-     فرهنگ ابجدی

 

2-     سوره نساء آیه 40

 

3-     سوره یونس آیه 61

 

4-     سوره سبا آیه 3

 

5-     سوره سبا آیه 22

 

6-     سوره زلزله آیه 7

 

7-     سوره زلزله آیه 8

 

8-     فرهنگ دهخدا

 

9-     سوره بقره آیه 30

 

10- سوره یـس آیه 82

 

11- سوره قمر آیه 50

 

12- سوره اعراف آیه 172

 

13- کلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق_اصول کافی_جلد1، ص103، کتاب التوحید، باب العرش والکرسی_ح7

 

و

 

مجلسی، محمد تقی_بحارالانوار_جلد 3، ص334، کتاب التوحید_ باب 14_ح45

 

14- کلینی_همان_جلد 2، ص5، کتاب الایمان و الکفر_ح2

 

15- سوره صافات آیه 107

 

16- سوره انبیاء آیه 69

 

17- کلینی_همان_جلد 2، ص 5_ح3

 

18- مازندرانی، مولی صالح_شرح اصول کافی_جلد 4، ص117

 

19- سوره فصلت آیه 21

 

20- سوره اسراء آیه 44

 

21- بیضاوی شیرازی، قاضی ناصرالدین ابی سعید عبدالله ابی عمر ابن محمد_تفسیر بیضاوی_جلد 3، ص 71_

 

22- سوره بقره آیه 26

 

23- سوره بقره آیه 19

 

24- سوره اعراف آیه 173

 

25- سوره زمر آیه 53

 

26- سوره کهف آیه 49

 

27- سوره آل عمران آیه 191

 

28- ابن ابی الحدید_شرح نهج البلاغه_جلد 1، ص 113

 

و

 

صبحی صالح_ص 43

 

29- سوره اعراف آیه 142

 


[ یک شنبه 18 دی 1390  ] [ 11:06 PM ] [

 

 

علی مهرابی ]

 

نظرات 0



 

 

یاعلی ابن ابیطالب

 

 

 

 

یک شنبه 16 بهمن 1390  10:52 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها