روان شناسان شخصیت اساساً علاقمند به بررسی تفاوت های فردی در ویژگیهای شخصیتی می باشند. مک کری و کاستا ( ۱۹۹۰ ) ویژگیهای شخصیتی را به عنوان " ابعاد تفاوتهای فردی در تمایل نشان دادن الگوهای پایدار فکر، احساس و عمل " تعریف می کنند. صدها سازه علمی مرتبط با این ویژگی ها( از جمله نیرومندی من و منبع کنترل ) توسط نظریه پردازان و محققین شخصیت ارائه شده است . دراین میان، مردم عادی نیز با این ویژگی ها بیگانه نیستند و مجموعه ای عظیم از صفات مرتبط با آنها را برای توصیف خود و دیگران در زندگی روزانه بکار می گیرند ( مانند خلاق ، مهربان و با دقت ). از مدتها پیش برای روان شناسان شخصیت معلوم بود که هم خیل عظیم صفات موجود در زبان روزمره و هم مجموعه گسترده سازه های ارائه شده مرتبط با این ویژگیها در ادبیات روان شناختی، احتیاج به طبقه بندی و سازماندهی دارد . در غیر این صورت محققین به تولید بخش های کوچک دانش در مورد ویژگی های سازمان نیافته شخصیت خواهند پرداخت و هرگز قادر نخواهند بود این بخش های بهم ریخته را با هم ترکیب کرده و به تعمیم معناداری برسند، یا تحقیقات نظام داری را طراحی کنند لذا همواره لزوم طبقه بندی این ویژگیها با روش خاصی احساس می شد ( کوستا و مک کری ،۱۹۹۲ ).

آتیه

منبع: ویستا