روز یازدهم ماه ذیقعده سال 148 هجرى در مدینه در خانهى امام موسى بن جعفر علیهالسلام فرزندى چشم به جهان گشود كه بعد از پدر تاریخساز صحنهى ایمان و علم و امامتشد. نام او « على » و کنیه اش «ابوالحسن» و لقبش «رضا» است.
مادر گرامى او «تُکْتَمْ» بود که پس از تولد حضرت، از طرف امام کاظم علیهالسلام «طاهره» نام گرفت. وی در خردمندى و ایمان و تقوى از برجستهترین بانوان بود. اصولا امامان پاك ما همگى از نسل برترین پدران بودند و در دامان پاك و پر فضیلت گرامىترین مادران پرورش یافتند.
امام رضا علیه السلام در سال 183 هجرى، پس از شهادت پدر بزرگوارش در زندان بغداد (در سال 183 هجرى) در سن 35 سالگى عهدهدار مقام امامت و رهبرى امّت گردید.
مدت امامت آن حضرت بیست سال بود که ده سال آن معاصر با خلافت «هارونالرشید»، پنج سال معاصر با خلافت «محمد امین»، و پنج سال آخر نیز معاصر با خلافت «عبدالله المأمون» بود.
امام تا آغاز خلافت مأمون در زادگاه خود، شهر مقدس مدینه، اقامت داشت، ولى مأمون پس از رسیدن به حکومت، حضرت را به خراسان خواند تا تحت نظارت مستقیم او باشد و سرانجام حضرت در ماه صفر سال 203 هجرى قمرى (در سن 55 سالگى) توسط مأمون عباسی به شهادت رسید و در همان سرزمین به خاک سپرده شد.
ابوالفضل صالح صدر
بخش عترت و سیره تبیان
---------------------------------------
منابع :
1. طبرسى، إعلام الورى بأعلام الهدى، ج2، ص 40.
2. شیخ مفید، الارشاد، ج 2، ص 247.
3. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 13.
آخرین نظرات کاربران
عبدالحمید رهائی شهرضائی
- در اول مصراع های این سروده قرار گرفته است{السلام علیک یا شمس و الشموس توشیح قسمتی از زیارتنامه ی حضرت ثامن الائمه حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) }در قالب دو غزل به مناسبت ولادت حضرت
از ازل مهر تو گردیده چراغ دل ما
لطفت ای مهر جهان تاب شده شامل ما
سر لاهوت و حمام جبروت ای شه طوس
لم یلد مادر گیتی چو تو ای نور خدا
از حریم و حرمت عالم ملک و ملکوت
متجلیست به جانت قسم ای شمس ضحی
عالم آل محمد که شد از جلوه ی تو
لیل دیجور جهان صبح فروزنده ضیاء
یا معین الضعفا کن به ضعیفان نظری
که توئی مظهر جود و کرم و لطف و عطاء
یمن میلاد تو بر جسم جهان روح دمید
ای گل گلشن توحید و مه برج وفاء
شافع شیفتگانی به صف حشر و جزاء
مظهر مکرمت و آیه ی تسلیم و رضاء
سید و سرور و سالار سرم خاک رهت
از ره لطف قدم نه به روی دیده ی ما
لب لعلت چه بسا لوءلوء منثور که سفت
شرح جانسوز غمت رفته به هر صبح و مساء
ملک طوس از قدمت گشته چو فردوس برین
واصلین در حرمت چون حرم امن خدا
سر که سودای تو دارد چه غمش گر سر نی
سینه کز مهر تو لبریز رهائی به جزاء
(اثرطبع استادحاج علی محمد رهائی شهرضائی)
