اگر همه «نیوتون» بودند…؟!
تحقیقات متخصصان عصب شناسی نشان داده که احتمال بالاتر رفتن هوش انسان وجود داشته و فرد می تواند طی فرایندهایی این ویژگی را در خود افزایش دهد؛ اما سوال مهم این است که «دستیابی به این ویژگی، خوب است؟» یا این که «جهان اطراف پس از باهوش تر شدن انسان چگونه خواهد بود؟»
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دانشمندان در پژوهش های خود دریافتند که مغز افراد با هوش بیشتر، از یکپارچگی بالایی برخوردار بوه و مسیرهای عصبی به اتصال دورترین مناطق مغزی به هم می پردازند. این در حالیست که مغز افراد با بهره هوشی کمتر، ساده تر بوده و مسیرهای آن کوتاه تر است که البته دلیل آن هنوز برای محققان روشن نشده است.
پیش از این محققان دریافته بودند که نادانی، نفع بیشتری برای اجتماع دارد، اما با مطرح شدن امکان بالاتر رفتن هوش بهر اجتماعی، آینده پیش رو، در هاله ای از امید و ترس فرو خواهد رفت.
در نظر بگیرید که هوش بهر معمول انسان که در حال حاضر ۱۰۰ بوده، به ۲۰۰ افزایش پیدا کند. به گفته «ارل هانت»، استاد بازنشسته روانشناسی دانشگاه واشنگتن و رئیس انجمن بین المللی تحقیقات هوش، حدودا در میان هر ۱۰ میلیارد تن، یک فرد از هوش بهر ۲۰۰ برخوردار است. با جمعیت کنونی هفت میلیاردی جهان، امکان وجود چنین انسانی با تردید مواجه بوده و در صورت وجود نیز هویت وی نامعلوم است. این در حالیست که به عقیده برخی، «اسحاق نیوتون»، دانشمند قرن ۱۷ میلادی و کاشف گرانش، حسابان و دیگر مسائل از هوش بهر ۲۰۰ برخوردار بوده است.
سایت «لایوساینس» با در نظر گرفتن این احتمال، به بررسی وجوه اجتماعی آینده با این میزان هوش بهر انسان پرداخته است.
خود شکوفایی
«ریچارد هایر»، استاد عصب شناسی دانشگاه کالیفرنیا بر این باور است که هوش بالاتر که طبق توضیح وی به توانایی یادگیری سریع تر و حافظه بیشتر گفته می شود، در وجوه فردی بسیار سودمند است و در این حالت، افراد از مطالعه بیشتر و درک بهتر از چیزهای خاص، لذت برده و بینش عمیق تری نسبت به زندگی پیدا می کنند.
علاوه بر آن، هوش بهر ۲۰۰ به فرد اجازه خواهد داد تا فعالیت ها و مشاغل مورد علاقه خود را صرف نظر از توانایی ذهنی انجام آن، دنبال کند. این افراد همچنین از سلامت بهتر و طول عمر بیشتر برخوردارند؛ چرا که کنترل بهتری بر روی رفتار خود دارند.
مهارتهای اجتماعی
اما جامعه ممکن است به اندازه فرد از این افزایش هوش بهر مند نشود. اگرچه افراد، مایل به مقصر شناختن جامعه برای نادانی و کندذهنی انسان هستند، ولی دانشمندان بر این باورند که حذف این عوامل به ظهور یک آرمانشهر هماهنگ منجر نخواهد شد؛ چراکه هوش بالاتر همیشه با توانایی بیشتر برای همکاری سازگار نیست.
به گفته «هاینر»، هوش از شخصیت و احساسات مستقل بوده، از این رو گاهی می توان افراد باهوش، ولی دیوانه را نیز در اجتماع مشاهده کرد. حتی ممکن است سطح شخصیت یک فرد با هوش بهر ۲۰۰ با هوش بهر ۱۰۰ یکی باشد. از آن جایی که این عامل در تعیین خوب بودن یک جامعه بسیار اهمیت دارد، ممکن است جامعه به سوی بهتر شدن سوق پیدا نکند. برای مثال «نیوتون» در کنار هوش بالای خود، به عنوان یک انسان گریز نیز شناخته شده بود.
از سویی دیگر، اگرچه ممکن است آمار جرائم معمول در چنین جامعه ای پایین بیاید، اما به برآورد «هانت»، جرایم یقه سفید مانند کلاهبرداری های بانکی و تقلب شرکتها ممکن است افزایش یافته یا حتی پیچیده تر شوند. همچنین مبارزه با این جرایم نیز مشکل تر خواهد شد.
با این وجود، فرصت مناسبی هم در آن زمان در اختیار افراد با عملکرد مغزی بالاتر برای ابداع فناوری های جدید در جهت حل مشکلات قرار خواهد گرفت. به گفته «هایر»، از آن جا که تیمی از ۱۰۰ مهندس به ابداعات بهتری نسبت به تعداد کمتر از آنها می پردازند، وجود هفت میلیارد نابغه در جهان نیز، به راه حل های بهتری برای مشکلات حساس و بعضا غیر قابل حل کنونی منجر خواهد شد.
ظاهر افراد باهوش
«هانت» با حذف تصور کلیشه ای افراد باهوش با عینک و بند شلوار، از تغییر دیگری سخن گفته که ممکن است در جهان افراد باهوش تر اتفاق بیفتد. به گفته وی در این جهان، افراد از ظاهر بهتری برخوردارند. پژوهش دانشگاه هاروارد موفق به شناسایی یک ارتباط جالب میان نمره آزمایش افراد و جذابیت فیزیکی آنها در چشم افرادی که به آنها نمره داده بودند، شدند. نتیجه آن که در جامعه ، افراد با ظاهر به هم ریخته، غیرجذاب به نظر خواهند رسید.
به هر روی، اگر دانشمندان بتوانند مکانیزمی را برای افزایش هوش انسانی پیدا کنند، دستیابی سریع تمام افراد به هوش بالا غیرمحتمل خواهد بود.
