خشم قطره ای جوهر است در لیوانی پر از شیر.
وقتی مقهور خشم شدی،دیگر راه برگشتی وجود نخواهد داشت.
وقتی جوهر به شیر وارد شود ، فاتحه ی شیر را باید خواند.
خشم با تسلیم تو عرصه را ترک نمی کند،
خوراک خشم، خشم بیشتر است.
و در آخر
لحظه ای از خشم می تواند دهه ای از کار خوب را نیست و نابود کند.
