دلم قرار نمى‏گيرد از فغان، بى‏تو

سپندوار ز كف داده‏ام عنان، بى‏تو

ز تلخكامى دوران نشد دلم فارغ

ز جام عيش لبى تر نكرد جان، بى‏تو

چون آسمان مه‏آلوده‏ام ز تنگدلى

پر است‏سينه‏ام از انده گران، بى‏تو

نسيم صبح نمى‏آورد ترانه شوق

سر بهار ندارند بلبلان، بى‏تو

لب از حكايت‏شب‏هاى تار مى‏بندم

اگر امان دهدم چشم خونفشان، بى‏تو

چو شمع كشته ندارم شراره‏اى به زبان

نمى‏زند سخنم آتشى به جان، بى‏تو

ز بيدلى و خموشى چو نقش تصويرم

نمى‏گشايدم از بى‏خودى، زبان، بى‏تو

از آن زمان كه فروزان شدم ز پرتو عشق

چو ذره‏ام به تكاپوى جاودان، بى‏تو

عقيق صبر به زير زبان تشنه نهم

چو يادم آيد از آن شكرين دهان، بى‏تو

گزاره غم دل را مگر كنم چو امين

جدا ز خلق به محراب جمكران، بى‏تو

حضرت آية‏الله خامنه ‏اى