مسئله دوست براى نوجوان كـه خـصـوصيات دوران كودكى را پشت سر گذاشته و با ورود به مرحله اى نو در آستانه زندگى جمعى و فعاليت هاى اجتماعى قرار گرفته است,از اهميت بيش ترى برخورداراست.
در دوران نـوجـوانى, نياز به دوست از هر دوره اى محسوس تر است. نـوجـوانان با ورود به مرحله اى جديد از زندگى و قدم گذاشتن به مـحـيـطـ اجـتـمـاع براساس اقتضاى سن و براى تكميل شخصيت و نيز بـرآوردن نـيـاز طـبيعى و ميل باطنى خود, به گزينش دوستان خويش روى مـى آورند و نوعا به لحاظ بى تجربگى و ناآشنايى با شگردهاى دشـمـنـان دوست نما, در معرض دشوارترين و حساس ترين شرايط قرار مـى گـيـرنـد و ايـن وضعيت مى طلبد كه اولا: خود نوجوانان مسئله دوسـت را جدى بگيرند و به دور از انگيزه هاى زودگذر و با آگاهى كـامـل, درهاى دوستى را بر روى ديگران بگشايند و ثانيا: بزرگان با تجربه كه چنين مراحل دشوارى را پشت سرگذاشته اند, دوستانه و بـدون تـحـميل عقيده و يا اعمال سليقه هاى تعصب آميز غير منطبق بـا شـرايـطـ و واقعيت هاى موجود, آنان را در گذر از اين مرحله بـحـرانى و در راستاى تامين اين نياز طبيعى و مشروع مدد رسانده و همراهى كنند.
هـمان طور كه بدن انسان از خوراكى هاى گوناگون تاثيرپذير است و نـيـرو مـى گـيرد, روح و روان او نيز از راه هاى مختلف از جمله مـحـيط زندگى و مصاحبت و همراهى با دوستان, صفات زشت و زيبا را كـسـب مـى كند. هرگز نمى توان موفقيت ها, پيروزى ها, شكست ها و نـاكـامـى هـاى زندگى را بدون ملاحظه جاذبه هاى محيط بررسى كرد. اثـرات مـحـيـطـ به همان ميزان در شخصيت اخلاقى و اجتماعى افراد دخيل اند كه تربيت و توارث در اين زمينه ايفاى نقش مى كنند.
پـيـامبر اكرم(ص) مى فرمايد: (المر على دين خليله فلينظر احدكم مـن يـخالل5; هركس به طريق و روش دوست خود است, پس هريك از شما بايد ببيند با چه كسى دوست مى شود.)
اسـتـاد شـهيد مرتضى مطهرى(ره) در اين زمينه مى فرمايد: (تاثير مـعاشرت چه در جهت نيكى و چه در جهت بدى خيلى واضح و روشن است. آدمـى روح بـسيار حساسى دارد, زود تحت تاثير واقع مى شود. ممكن است بعضى اشخاص خودشان را گول بزنند و خيال كنند محيط و معاشرت در آن هـا تـاثـير ندارد, ولى اشتباه است. انسان با روحى بسيار حـسـاس و قـابل تغيير آفريده شده... صلاح و فساد بدون آن كه خود اشخاص بفهمند از فردى به فردى سرايت مى كند.
مى رود از سينه ها در سينه ها
از ره پنهان صلاح و كينه ها
هم نشين اهل معنا باش تا
هم عطايابى و هم باشى فتا
يك زمان هم صحبتى با اوليا
بهتر از صد ساله طاعت بى ريا
گر تو سنگ خاره و مرمر بوى
چون به صاحب دل رسى, گوهر شوى
رونوشت :
5 ـ ميزان الحكمه, ج5, ص297.
