به طور كلي بايد گفت مصرف ويتامين به اندازه كافي، نقش حياتي در بدن دارد و افزايش و كاهش آن با مشكلات جدي و گاه جبرانناپذير همراه است.
از جمله اينكه كمبود ويتامين D منجر به پوكي استخوان بويژه در زنان مبتلا به ديابت ميشود و در برخي با كاهش ترشح انسولين، بيماري ديابت را ايجاد ميكند و افزايش آن در كودكان، نارسايي كليه را به همراه دارد.
اين در حالي است كه به گفته محققان، مصرف مكملهاي ويتامين D نقش مهمي در پيشگيري از ابتلا به «ديابت نوع دو» دارد.
«ديابت نوع دو» بيمارياي است كه در آن بدن نميتواند از گلوكز استفاده و آن را ذخيره كند و در نتيجه گلوكز به جاي تبديل شدن به انرژي به خون باز ميگردد و باعث ايجاد علائم مختلف ميشود.
نتايج پژوهش جديدي كه در «american journal of clinical nutrition» منتشر شد نشان ميدهد مصرف ويتامين D در مقابله با ديابت موثر عمل ميكند.
اين پژوهش نشان داده است مصرف روزانه مكمل ويتامين D قند خون را تنظيم و به اين ترتيب خطر ابتلا به ديابت «نوع دو» را كاهش ميدهد.
اين پژوهش نتيجه كار محققان مركز medical tufts شهر بوستون آمريكاست. در اين پژوهش 92 شركتكننده كه به طور متوسط 57 سال داشتهاند، دچار چاقي مفرط بوده و به طور طبيعي مستعد ابتلا به ديابت «نوع دو» بودند تحت نظر گرفته شدند.
در پايان پژوهش، محققان مشاهده كردند ميزان ترشح انسولين از سلولهاي پانكراس افرادي كه ويتامين D دريافت كرده بودند بيشتر است و براي همين هم ميزان قند خون اين افراد منظمتر بوده است.
همچنين در ادامه تعدادي از اين افراد به مدت 16 هفته، روزانه 2000 واحد بينالمللي ويتامين D و گروهي ديگر يك مكمل 800 ميليگرمي كلسيم مصرف كردند.
در پايان پژوهش محققان مشاهده كردند ميزان ترشح انسولين از سلولهاي پانكراس افرادي كه ويتامين D دريافت كرده بودند بيشتر بود و براي همين هم ميزان قند خون اين افراد منظمتر بوده است، اما اين نتايج در بين افرادي كه فقط كلسيم مصرف كرده بودند ديده نشد.
اينكه تمام افراد ديابتي اساسا به ويتامين بيشتري (بويژه ويتامين C) نياز دارند، هنوز مورد بحث متخصصان است، اما با اطمينان ميتوان گفت، نياز به ويتامين در افراد ديابتي كه از كنترل مناسبي برخوردار نيستند، افزايش مييابد زيرا با تكرار ادرار، ميزان بيشتري ويتامين C از دست ميدهند.
افراد ديابتي بويژه كساني كه به دليل كنترل بد قند خون خود، دچار عوارض كليوي شدهاند، ويتامينها و ساير مواد آلي را از دست ميدهند.
يكي از مهمترين ويتامينهايي كه از دست ميدهند، اسيد پانتون است كه در ساختمان بافت و پوست مورد نياز است و در گروه ب.كمپلكس قرار دارد.
ديابتيهاي بد كنترل، بعضي از املاح، بويژه منيزيم را دفع ميكنند و نمود دفع منيزيم عبارت است از ضعف عضلاني، گرفتگي ماهيچههاي پا و نيز واكنشي شدن رفتار.
پرفسور ارنست شانتلاو، عضو كميته تغذيه انجمن ديابت آلمان و دكتر بريوني توماس، عضو كميته تغذيه انجمن ديابت انگلستان معتقدند، برنامه غذايي افراد ديابتي صحيحترين برنامه غذايي است كه با رعايت آن، نسبت به ساير افراد اجتماع، نياز كمتري به ويتامينهاي اضافي دارند.
تنوع غذايي كه در برنامه غذايي يك ديابتي وجود دارد، خود بهترين روش مصرف ويتامينهاست.
ما نيز با توجه به هزينههاي هنگفت داروهاي ويتامين از سويي و يقين نداشتن به اثرات و عوارض قطعي و دراز مدت ويتامينها و نقش مبهم آنها در درمان بيماريها توصيه ميكنيم:
1 ـ به جاي استفاده از داروهاي ويتامين، سعي كنيد نياز به ويتامين را با ميوهها و سبزيهاي تازه تامين كنيد و در اين مورد از پزشك و متخصص تغذيه كمك بگيريد.
2 ـ برنامه غذايي ديابتيها را نه تنها يك ديابتي بلكه يك غير ديابتي نيز بهتر است اجرا كند.
