آدمكش

آدمكش

به نظر می رسد كه كارگردان تحت تاثیر پروژه قرار گرفته است و نه برعكس!

كارگردان: رضا كریمی

بازیگران: بهرام رادان - مهتاب كرامتی - حامد بهداد - لیلا اوتادی - افسانه بایگان و...

محصول 1388

خلاصه داستان

یك مهندس جوان, به دوست روان پزشك اش مراجعه می كند و از او برای نجات نامزدش كه به قتل متهم شده, كمك می خواهد.

درباره كارگردان

رضا كریمی تاكنون فیلم های سینمایی عشق+2 , هزاران زن مثل من , تب , انعكاس و همچنین مجموعه های تلویزیونی مرده متحرك, شبی از شب ها و فاكتور هشت را مقابل دوربین برده است. سینمایی هایش از سریال هایش موفق تر بوده است. سعی كرده فیلم های داستانی برای مخاطب عام بسازد و در این مسیر استانداردهایی را هم رعایت كرده است. می تواند فیلم هایی بهتر از این كه تا حالا ساخته بسازد. هزاران زن مثل من, فیلم خوبی است و سه فیلم دیگرش به جز آدمكش, در سطوح و مراحل مختلف, تماشاگر را با خود همراه می كنند.

برخورد منتقدان

آدمكش امكان برخورد با آرای منتقدان را چندان به دست نیاورد. از جشنواره فجر سال گذشته جا ماند و اكران عمومی اش در سایه جشنواره فیلم فجر امسال قرار گرفت.

گزارش اكران

این صفحه را در شرایطی می نویسم كه آدمكش بعد از شش هفته فروش كاملا معمولی داشته است.

در فضای مجازی

آرش سیاوش (كافه سینما): «با تمامی احترام به شخص فیلمساز, به سبب ساختن فیلم قابل قبولی چون انعكاس, باید گفت كه آدمكش نه خوش ساخت است و نه مضمون اش را خوب پرورش می دهد. فیلم از همان ابتدا وا می رود و نقطه دراماتیك اش را كه همه چیز از آنجا آغاز می شود, بطور ناشیانه ای انتخاب می كند. به عبارت دیگر كریمی, بی آنكه به پرورش نقطه عطف اثرش فكر كرده باشد, آن را در همان ابتدای فیلم مصرف می كند و از آن به بعد تا پایان فیلم سعی در نگه داشتن ماهیت از هم گسیخته فیلم اش می كند.»

نظر مرا بخواهید...

1. معمولا قصه ی فیلم های رضا كریمی را دنبال می كنم. درباره این فیلم اما علاقه ای به پیگیری ماجرا نداشتم. وقتی شخصیت جذابی در فیلم ات نداری, چه فرقی می كند كه چه بلایی قرار است سرش بیاید.

2. فیلم هایی با ستاره های پر شمار در سینمای ایران, مشكلات خودش را دارد. فیلمساز این قدر باید حواس اش به رابطه ها و برخوردهای این بازیگران روی پرده باشد و ظاهرشان و نوع رفتارشان, كه عوض اینكه این حضور به نفع فیلم تمام شود, انرژی گروه سازنده را می گیرد.

3. این وسط و در میان این هنرپیشه های جوان, یك حضور موثر از یك بازیگر كهنه كار داشتیم: قطب الدین صادقی در یكی از نقش های فرعی.

4. به نظر می رسد كه كارگردان تحت تاثیر پروژه قرار گرفته و نه برعكس. تصنع مشكل اصلی آدمكش است. شخصیت ها جان نگرفته اند. زندگی روی پرده در جریان نیست. مقتول اصلی داستان آدمكش, خود فیلم است.

سكانسی كه پیشنهاد می كنم...

كریمی سكانس های دو نفره در فضای آزاد را خوب از كار در می آورد! لااقل دو سكانسی كه از فیلم قبلی اش و همچنین آدمكش یادم مانده, چنین صحنه هایی هستند. اینبار سكانسی در اواخر فیلم كه بهرام رادان و حامد بهداد در یك فضای خارجی با هم روبرو می شوند و توی گوش همدیگر می زنند. دلیل سیلی زدن بهداد البته معلوم نیست. ربطی به داستان ندارد!

منبع دنیای سینما