عباس آن روز تصميمش را گرفت ،کودکان کشورش حتي شبها نيز از ترس خواب در چشم نداشتند، بايد بغداد را ناامن مي‌ساخت، امنيت بغداد 8سال رياست کنفرانس سران کشورهاي غيرمتعهد را براي صدام به ارمغان مي‌آورد، روز بيستم تيرماه برگه مأموريت عباس امضاء‌شد. صبح روز سي‌ام با خانواده‌اش خداحافظي کرد و آنها را به شيراز فرستاد.ارتش سه هواپيما به جهت بمباران پالايشگاه الدوره، آماده ساخت.هواپيماي شماره 1 را عباس دوران به همراه منصور کاظميان به دست گرفت ،هدف هواپيماي شماره 1 و 2 بمباران پالايشگاه و شکست ديوار صوتي شهر بود ،اما در 15 کيلومتري بغداد پدافند دشمن چند گلوله به سمت هواپيما شليک نمود.موتورسمت راست هواپيما از کار افتاد، دوران به سمت پالايشگاه مسير خود را ادامه داد. در يک لحظه تمام بمب‌ها برروي پالايشگاه تخليه کرد و بعد از تخليه بمب‌ها به سمت هتل مربوط به سران کشورهاي غيرمتعهد به راه افتاد ،قسمت عقب هواپيما در آتش مي‌سوخت. با اصرار عباس کاظميان به بيرون پريد، دوران هواپيما را به ساختمان هتل کوبيد.چند لحظه بعد هتل آتش گرفت و عباس اين بار عاشقانه به سوي ابديت پرواز کرد .او از گلستان آتش، ابراهيم‌وار به سمت ملکوت عشق و عرش خود پر کشيد. بعد از شهادت او، منصور آخرين لحظات شب قبل از عمليات را به ياد آورد:«اگر يک وقت هواپيما دچار مشکل شد، تو خودت را به بيرون پرت کن و منتظر من نمان» چون من بايد در هواپيما بمانم و مأموريتم را به اتمام برسانم.(1) هواپيماي شماره 2 سالم در شهر همدان فرود آمد و عمليات با شهادت سرافراز سردار دلاور سپاه خميني با موفقيت به پايان رسيد. 1-دوران اسارت کاظميان در روز بيست و چهارم شهريور سال 1369 به پايان رسيد.

منبع:روزنامه کيهان 28/4/83