پرسش:
در ميان ائمه اطهار(ع) چرا فقط امام علي بن الحسين(ع) به سيدالساجدين و زين العابدين معروف و مشهور هستند؟
پاسخ:
ائمه اطهار(ع) همگي در جايگاه رسالت و امامت به نص خاص از طرف شارع مقدس منصوب شده اند و خداي متعال بهتر از هركسي مي داند كه اين مقام و منزلت را به چه كساني عطا فرمايد: «الله اعلم حيث يجعل رسالته» (انعام- 124) بنابراين شكي نيست كه همه آن ذوات مقدسه مقربين درگاه الهي و نور واحد هستند. و از اين منظر هيچ تفاوتي ميان آن بزرگواران نيست اما از آنجا كه مراتب كماليه انسان ها ممكن است جلوه ها و برجستگي هاي متفاوتي با يكديگر داشته باشند از اين رو هركدام از آن اولياي خدا در صفت يا صفاتي برجسته تر و مشهورتر گشته اند.
همان گونه كه خداوند در قرآن كريم مي فرمايد: «تلك الرسل فضلنا بعضهم علي بعض.» (بقره-253) ما برخي رسولان را نسبت به بعضي ديگر برتري داديم. همچنين در همين رابطه در سوره الاسرار آيه 55 مي فرمايد: «لقد فضلنا بعض النبيين علي بعض.» همانا ما بعضي از پيامبران را نسبت به بعضي ديگر برتري داديم.
بنابراين با عنايت به اين مقدمه پاسخ اين سؤال تا حد زيادي روشن مي شود. نكته جالب اينكه همين سؤال در زمان حيات امام رضا(ع) توسط شخصي به نام عسكر كه غلام امام جواد(ع) بود به نقل از پدرش حكايت مي كند كه روزي به محضر شريف حضرت علي بن موسي الرضا شرف حضور يافتم و عرضه داشتم: يا ابن رسول الله: چطور در بين اهل بيت رسول الله(ص) فقط امام چهارم، حضرت علي بن الحسين(ع) به عنوان «سيدالعابدين» معروف و مشهور گشته است؟
امام رضا(ع) در جواب فرمود: خداوند متعال در قرآن تصريح نموده است كه بعضي از پيغمبران را بر بعضي ايشان فضيلت و برتري داده است، و ما اهل بيت رسالت نيز همانند انبياي عظام(ع) مي باشيم....
همچنين خداي متعال در مواضع و جايگاه عبادت آن حضرت را مورد امتحان نيز قرار داده و در روايت تأكيدشده كه در چنين مواقعي امام علي بن الحسين(ع) سربلند بيرون آمده و خداي متعال آن بزرگوار را سيد و سرور عبادت كنندگان هستي نام نهاده و چنين نامي را تنها زيبنده و شايسته آن حضرت قرار داده است.
